Πορεία quad στην Βουλή & παραπληροφόρηση από πολλά ΜΜΕ

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται από τους δρόμους – όχι όλες – όχι γενικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/3/2018

Στην χθεσινή πορεία των quad στην Βουλή που κυρίως πραγματοποιήθηκε από ιδιοκτήτες ενοικίασης quad, εκδηλώθηκε η αντίρρηση με το άρθρο 31 που προτείνει ο Υπουργός κ. Σπίρτζης. Θα γράφαμε το Υπουργείο, αλλά με όλες τις συνεννοήσεις που έχουμε κάνει τώρα τελευταία και την συνέντευξη με τον Υφυπουργό κ. Μαυραγάνη, μπορούμε ξεκάθαρα να πούμε πως ο κ.Σπίρτζης δρα μόνος του, με τους συμβούλους του να είναι αντίθετοι και να σηκώνουν τα χέρια ψηλά και τον κ.Μαυραγάνη να κρατά αποστάσεις.

φωτό - video iefimerida.gr (από τα site γενικής ενημέρωσης που έχει σωστή πληροφόριση για το ζήτημα)

Ωστόσο η πορεία αυτή έφερε στην επιφάνεια κι ένα άλλο πρόβλημα, πως ο κόσμος δεν γνωρίζει για πιο λόγο διαμαρτύρονται ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ γενικής δημοσιογραφίας διαπράττει το ίδιο λάθος, βγάζοντας τίτλους όπως «απαγορεύονται οι γουρούνες» γενικά και αόριστα. Ο Ειδικός Τύπος δεν έχει κάνει ευτυχώς το ίδιο λάθος, ενώ κι αρκετά ενημερωτικά site γενικού τύπου αρχίζουν τις διορθώσεις:

Οι γουρούνες δεν απαγορεύονται, γενικά και όλες τους. Ο Υπουργός όμως αποφάσισε να εισηγηθεί την απαγόρευση των quad έως 125 κυβικά κι αυτό γιατί άκουσε έναν και μόνο Δήμο να του κάνει παράπονα για την χρήση των quad από τους τουρίστες.

Πιο είναι το πρόβλημα εδώ;

Πως η γενικευμένη απαγόρευση σε όλη την Ελλάδα, εξαιτίας ενός προβλήματος σε έναν Δήμο, είναι αδύνατο να εφαρμοστεί γενικεύοντας το πρόβλημα με φουσκωμένα στοιχεία. Επίσης και το πιο σημαντικό για το οποίο δεν ακούμε κανέναν να μιλάει, είναι πως το μέτρο αυτό επηρεάζει αρκετούς μεμονωμένους ιδιοκτήτες!

Σε όλη την Ελλάδα, και περισσότερο σε χωριά και μικρότερες πόλεις, υπάρχουν ιδιοκτήτες που έχουν αποκτήσει νόμιμα ένα μικρό quad και το χρησιμοποιούν για την καθημερινή τους μετακίνηση. Ο Υπουργός –πιστέψτε μας- δεν έχει σκεφτεί καθόλου αυτούς τους ιδιώτες, που από την μία στιγμή στην άλλη θα βρεθούν να έχουν παράνομα οχήματα που το κράτος τους επέτρεψε να αγοράσουν νόμιμα! Οι χιλιάδες επιχειρήσεις στην υπόλοιπη επικράτεια της χώρας, που επίσης έχουν νόμιμα αποκτήσει τα quad, έχουν πάρει δάνεια ακόμα και επιχορηγήσεις με ΕΣΠΑ, είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα φυσικά και για αυτό αντιδρούν με αυτό τον τρόπο.

Πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο;

Η σειρά λήψης αποφάσεων εδώ είναι τραγική, φανερώνει την Ελληνική παράνοια και καταλήγει να είναι άλλο ένα τραγικό παράδειγμα για τον λανθασμένο τρόπο που διοικείται η χώρα μας! Ξεκινάμε με ένα τραγικό πρόβλημα στον Δήμο Χερσονήσου της Κρήτης, όπου τουρίστες νοικιάζουν quad και κάνουν σωρεία παραβάσεων, δημιουργούν όχληση και το χειρότερο ατυχήματα, συχνά και σοβαρά. Αυτό είναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ που θα έπρεπε όμως να λυθεί με αστυνόμευση, συνεχή και αδιάλειπτη. Η αδυναμία της τοπικής αστυνομίας είναι εδώ το ζητούμενο, όπως και του Υπουργείου Δημ.Τάξης και των τοπικών αρχών να πιέσουν για καλύτερη αστυνόμευση. Για τον απλούστατο λόγο πως το πρόβλημα δεν είναι στο όχημα, αν οι ίδιοι τουρίστες που έρχονται εδώ και οδηγούν έχοντας πιει ή παρκάρουν όπου βρουν, νοικιάσουν με το ίδιο δίπλωμα ένα αυτοκίνητο, όπως και φυσικά μπορούν και μάλιστα με λιγότερα χρήματα, τότε όλα τα παραπάνω θα συνεχίσουν και τότε η λύση, με βάση την λογική που βλέπουμε να ακολουθεί ο Δήμος Χερσονήσου, θα είναι να μετατραπεί σε Σπέτσες και Ύδρα, απαγορεύοντας τελείως τα οχήματα!

Το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Κι όμως, εδώ η παράνοια συνεχίζεται. Ο Υπουργός πείθεται πως η λύση της απαγόρευσης των quad έως 125 κυβικών είναι η λύση και φυσικά, χωρίς καμία απολύτως έρευνα ή απλά βαθύτερη σκέψη, αποφασίζει την απαγόρευσή τους. Στην αρχή καθολικά, απαγορεύοντας όλες τις «γουρούνες» έπειτα –μόλις κατάλαβε το μέγεθος του λάθους-  το μάζεψε. Δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο για να χαρακτηριστεί ανίκανος για αυτή την θέση, παρόλο που το «μάζεψε». Αν ο Υπουργός Μεταφορών, δεν ήξερε πως δεν μπορεί να απαγορεύσει οχήματα Euro4 ή πως τα στοιχεία με ποσοστά ατυχημάτων που έφερε στην δημοσιότητα ήταν ΨΕΥΔΗ, δεν θα έπρεπε να είναι σε αυτή τη θέση, τόσο απλά. Πρώτα μίλησε για τα στοιχεία της Τροχαίας, που δείχνουν «υψηλό ποσοστό» ατυχημάτων και μετά είδε πως το ποσοστό αυτό είναι στην πράξη το μικρότερο, μόλις 0,5% λιγότερο ακόμα και από τα ποδήλατα. Οπότε ανασκεύασε λέγοντας πως θα στηριχθεί στα στοιχεία της Αμερικής και της Γερμανίας, κάτι τραγικό γιατί τα αμερικάνικα στοιχεία είναι αυτονόητο πως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν, ενώ και της Γερμανίας δείχνουν το αντίθετο από αυτό που πιστεύει!

Τα λάθη του κ.Σπίρτζη εδώ είναι απανωτά και μεγάλα, ενώ παράλληλα εισηγείται και ειδική άδεια οδήγησης για όλα τα quad, αγνοώντας πως όλες αυτές οι κινήσεις του θα φέρουν την χώρα στα δικαστήρια. Ταυτόχρονα όμως, και με την ίδια απλότητα που οι ίδιοι οι κυβερνώντες μας συνηθίζουν, εκτοξεύοντας γνώμες που μετά τις ανακαλούν, υπάρχει και μία μικρή μερίδα της κοινής γνώμης που τίθεται μαζί του, ακόμα και στην καθολική απαγόρευση των quad. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα καταλήγει λοιπόν να συζητείται με όρους «λαϊκού δικαστηρίου», με φράσεις όπως «εγώ πιστεύω πως πρέπει να σου δείξουν πώς να τα οδηγείς» - «είχα ένα γνωστό που έπαθε ατύχημα με αυτά τα πράγματα» - «εγώ ξέρω εσείς όχι» και άλλα τέτοια τραγικά και ελληνικά για τα οποία ξανά το φταίξιμο πηγαίνει πίσω στον ίδιο τον κ.Σπίρτζη! Γιατί αν ένας Υπουργός λέει στην Βουλή, πως «ανέβηκα μία φορά στη σέλα και δεν μπορώ να το οδηγήσω, άρα το απαγορεύω» και συνεχίζει να είναι Υπουργός, τότε φυσικά και θα βρεθεί κόσμος που θεωρεί πως μπορεί να εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, τόσο απλοϊκά και επιφανειακά!

Με αυτό τον τρόπο, κι επειδή δεν μπορεί η πολιτεία και το Υπουργείο Δημ. Τάξης να επιβάλλει την τάξη σε ένα μέρος της χώρας, φτάσαμε χθες σε μία πορεία στην Βουλή που είναι το πρώτο από όλα αυτά που θα συμβούν, αν τελικά περάσει το άρθρο 31 όπως έχει. Το χειρότερο είναι πως η χώρα θα φτάσει στα δικαστήρια και θα καταλήξει να πληρώνει πρόστιμα, νόμιμοι ιδιοκτήτες να γίνουν παράνομοι και μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις να αντιμετωπίζουν την οικονομική καταστροφή, με τα Μάλια και την Χερσόνησο της Κρήτης να συνεχίσουν να έχουν πρόβλημα αστυνόμευσης…

Second Ride: Η γερμανική εταιρεία που δίνει μια δεύτερη, ηλεκτρική ζωή σε παλιές μοτοσυκλέτες

Μια διαφορετική προσέγγιση στην ηλεκτρική τεχνολογία των δικύκλων υπόσχεται να δώσει λύσεις
second ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

17/3/2026

Με open-source φιλοσοφία, επισκευάσιμες μπαταρίες και έμφαση στην κοινότητα, η Second Ride επιχειρεί να φέρει τα ηλεκτρικά πιο κοντά στους αναβάτες.

Η μετάβαση στα ηλεκτρικά δίκυκλα δεν είναι τόσο απλή όσο θα ήθελαν οι κατασκευαστές. Κόστος, αυτονομία, διάρκεια ζωής μπαταριών και ίσως πιο σημαντικό, η έλλειψη δυνατότητας επισκευής αποτελούν βασικά εμπόδια. H γερμανική εταιρεία Second Ride δείχνει να κατανοεί βαθιά αυτά τα προβλήματα και ευελπιστεί να τα αντιμετωπίσει στη ρίζα τους.

Αντί να δημιουργεί απλώς kit μετατροπής για εξηλεκτρισμό παλαιότερων μοτοσυκλετών, η Second Ride επαναπροσδιορίζει συνολικά το πώς θα μπορούσε να είναι η ιδιοκτησία ενός ηλεκτρικού δικύκλου, ειδικά για όσους αγαπούν τις κλασικές μοτοσυκλέτες και το μαστόρεμα.

second ride

O εξηλεκτρισμός των κλασικών… σε άλλο σκεπτικό

Η ιδέα της μετατροπής μιας κλασικής μοτοσυκλέτας σε ηλεκτρική δεν είναι καινούργια. Σίγουρα μεγάλο κομμάτι της γοητείας της “κλασσικής μοτοσυκλέτας” χάνεται, χωρίς την οσμή, τον θόρυβο και τη δόνηση της “καρδιάς” της, αλλά για πολλούς αποτελεί έναν τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά αγαπημένα μοντέλα, ειδικά όταν η εύρεση ή πόσο μάλλον η δημιουργία ανταλλακτικών γίνεται δύσκολη ή ακριβή. Παράλληλα, τα ηλεκτρικά σύνολα ισχύος προσφέρουν άμεση ροπή και πιο φιλική λειτουργία.

Ωστόσο, το κόστος μετατροπής παραμένει υψηλό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη διάρκεια ζωής και τη συντήρηση των μπαταριών. Εδώ ακριβώς έρχεται η προσέγγιση της Second Ride να διαφοροποιηθεί.

Μπαταρίες που… επισκευάζονται

Ένα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία της φιλοσοφίας της εταιρείας αφορά τον σχεδιασμό των μπαταριών. Σήμερα, τα περισσότερα battery packs αποτελούνται από κυψέλες συγκολλημένες μεταξύ τους, κάτι που δυσκολεύει, έως καθιστά αδύνατη, την επισκευή.

Second Ride

Η Second Ride προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική: κυψέλες που τοποθετούνται με σύστημα πίεσης, αντίστοιχο με αυτό που γνωρίζουμε από απλές μπαταρίες καθημερινών συσκευών. Αυτό σημαίνει ότι, θεωρητικά, ο χρήστης θα μπορεί να εντοπίζει τις φθαρμένες κυψέλες και να τις αντικαθιστά εύκολα, χωρίς να αλλάζει ολόκληρο το πακέτο.

Second Ride

Τα οφέλη είναι πολλαπλά. Μειώνεται σημαντικά το κόστος συντήρησης, περιορίζονται τα απόβλητα και αυξάνεται η διάρκεια ζωής του οχήματος. Ταυτόχρονα ενισχύεται η εμπιστοσύνη των χρηστών προς την ηλεκτρική τεχνολογία, που μέχρι σήμερα συχνά θεωρείται εξειδικευμένη και μη επισκευάσιμη.

Open-source και δικαίωμα στην επισκευή

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η απόφαση της Second Ride να υιοθετήσει μια open-source φιλοσοφία. Παρότι η εταιρεία συνεχίζει να πουλά τα kit και τις υπηρεσίες της, δεν επιδιώκει να κλειδώσει τη λογική της.

Αντίθετα, ενθαρρύνει τρίτους να αναπτύσσουν εξαρτήματα, βελτιώσεις και εφαρμογές πάνω στις δικές της πλατφόρμες. Με άλλα λόγια, δεν κρατά την τεχνολογία αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά επιδιώκει τη διάχυση γνώσης και την εξέλιξη μέσα από την κοινότητα.

Second Ride

Η λογική αυτή συνδέεται άμεσα με το λεγόμενο δικαίωμα στην επισκευή, ένα κίνημα που κερδίζει συνεχώς έδαφος, ειδικά σε μια εποχή όπου πολλά σύγχρονα οχήματα και ιδιαίτερα τα ηλεκτρικά είναι δύσκολα έως αδύνατο να επισκευαστούν εκτός εξουσιοδοτημένων δικτύων.

Second Ride

Η Second Ride δεν σταματά στις μπαταρίες και τα kit. Σχεδιάζει επίσης μια ανοιχτή βάση δεδομένων για οχήματα και μετατροπές. Εκεί, οι χρήστες θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες, εμπειρίες και τεχνικές λύσεις.

Η πρωτοβουλία αυτή μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο εργαλείο όχι μόνο για την ίδια την εταιρεία, αλλά και για ανεξάρτητους μηχανικούς, κατασκευαστές και ερασιτέχνες που θέλουν να πειραματιστούν με ηλεκτρικές μετατροπές.

Second Ride

Περισσότερο από τεχνολογία

Πέρα από την τεχνική πλευρά, η προσέγγιση της Second Ride αγγίζει και κάτι βαθύτερο τη σχέση του αναβάτη με τη μοτοσυκλέτα του. Σε μια εποχή όπου πολλά οχήματα μετατρέπονται σε “μαύρα κουτιά”, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης, η επιστροφή στη λογική του φτιάχνω και καταλαβαίνω έχει ιδιαίτερη σημασία.

Second Ride

Για πολλούς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς ένα μέσο μετακίνησης, αλλά ένα πεδίο έκφρασης, μάθησης και δημιουργίας. Το εάν η εταιρεία κατορθώσει να κερδίσει μια ίσως πιο σκληροπυρηνική ομάδα αναβατών και να την γεφυρώσει με την ηλεκτρική τεχνολογία μένει να φανεί, παρότι μοιάζει ιδιαίτερα δύσκολο. Η δυνατότητα να ασχοληθείς ο ίδιος με τη συντήρηση ή την εξέλιξη του δικύκλου σου πάντως ενισχύει τη σύνδεση.

Second Ride

Η Second Ride φαίνεται να το καταλαβαίνει και να ποντάρει σε αυτό. Και ίσως τελικά, πέρα από την ίδια την ηλεκτροκίνηση, αυτός να είναι ο σημαντικότερος λόγος που αξίζει να την παρακολουθούμε.