Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!

Debate μεταξύ Χορτιάτη-Χολομώντα για τον 2ο αγώνα!
Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2025

Μία δυναμική πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής των Βιλίων, δίνει το έναυσμα για την δημιουργία του πρώτου αγώνα Road Racing και μάλιστα με το σκεπτικό να δημιουργηθεί ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα αγώνων σε δημόσιους δρόμους με επιτροπή από την Θεσσαλονίκη να συζητά ήδη για διεξαγωγή του δεύτερου αγώνα στην Βόρειο Ελλάδα με δύο υποψήφιες τοποθεσίες, μία στον Χορτιάτη και μία λίγο πιο μακριά από την πόλη, στον κατάφυτο Χολομώντα!

Αν μάλιστα ο πρώτος αυτός αγώνας, που θα θέσει και τα πρότυπα της διαδικασίας για τους επόμενους, στεφθεί με επιτυχία, τότε πολύ πιθανό είναι να μπει στη δράση και το Ηράκλειο Κρήτης με την μεγαλύτερη έως τώρα διαδρομή από τις τρεις τοποθεσίες ξεκινώντας από το Αιγαίο και τερματίζοντας στο Λυβικό Πέλαγος, κυριολεκτικά, για όσους δεν φρενάρουν εγκαίρως.

Πώς όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο, να προετοιμάζεται ένα τόσο δυναμικό πρωτάθλημα σε δημόσιους δρόμους;

Ο Σύνδεσμος Κατοίκων Βιλίων Υπέρ Ταχύτητας & Κόντρας (ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟ) μέσα από την αγάπη που τρέφει για τις μοτοσυκλέτες που σχεδόν καθημερινά αλλά και αδιάκοπα τις Κυριακές, ανεβοκατεβαίνουν τον κεντρικό συνδετικό δρόμο της περιοχής πλημμυρίζοντας τα ήσυχα λαγκάδια με ήχους Akrapovic (στην καλύτερη περίπτωση) ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ένα πρωτάθλημα μοτοσυκλετών που θα εμπλουτίσει την όμορφη εμπειρία που ήδη ζουν καθημερινά με μία ετήσια διοργάνωση που θα εδραιώσει την ξεχωριστή θέση της περιοχής τους στις καρδιές των απανταχού μοτοσυκλετιστών.

Απώτερος στόχος είναι να δοθεί πνοή στις καφετέριες, τα βενζινάδικα και τα γραφεία τελετών της περιοχής ενώ θεωρείται προσόν, το γεγονός πως οι κάτοικοι είναι ήδη εκπαιδευμένοι να μετακινούνται από ταράτσα σε ταράτσα, χωρίς να χρειάζεται να διασχίζουν τους κεντρικούς δρόμους βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των μοτοσυκλετιστών.

Ο κυρ. Κώστας Λ. κάτοικος σε εκτός σχεδίου αγροικία μακριά από οικισμό, δήλωσε σε απεσταλμένο του ΜΟΤΟ πως είναι καρδιοπαθής και μένει μόνος, συχνά ακούγοντας μόνο τον χτύπο της καρδιάς του, πράγμα που τον κάνει να επικεντρώνεται περισσότερο στον καρδιακό ρυθμό την στιγμή που ο θεράπων ιατρός του, έχει δώσει σαφή οδηγία να τον αγνοεί και να μην σκέφτεται καθόλου το ζήτημα αυτό!
«Οι μοτοσυκλέτες μας κάνουν να πεταγόμαστε από το κρεβάτι και να νιώθουμε πιο ζωντανοί! Έχω πάει πολλές φορές σε καφετέρια της περιοχής για να ευχαριστήσω τους αναβάτες. Μάλιστα μόλις πριν από λίγες ημέρες μου λύθηκε και το χρόνιο αυχενικό πρόβλημα που είχα, όταν έμεινα σκυμμένος στο τιμόνι για είκοσι λεπτά κοιτώντας δεξιά και αριστερά πριν καταφέρω να βγω από τον χωματόδρομο που οδηγεί στο σπίτι μου. Βέβαια και πάλι δεν ήμουν αρκετά γρήγορος και με προσπέρασε μία μοτοσυκλέτα ξυστά κουνώντας το χέρι πάνω κάτω, προφανώς επαινώντας με για την προσπάθειά μου».

Από την δημοτική αρχή τονίζεται πως τις ημέρες του αγώνα θα γίνει προσπάθεια να δημιουργηθούν πετρελαιογραμμές σε συγκεκριμένα σημεία που δεν θα καλύψουν με άμμο και πριονίδι ώστε να προσδώσουν αυθεντική εμπειρία ελληνικού αγώνα δρόμου και να ανεβάσουν τον βαθμό δυσκολίας.

Φυσικά, επειδή είμαστε στην Ελλάδα, κάθε τέτοια όμορφη προσπάθεια δεν γίνεται παρά να συναντήσει και εχθρότητα από την πλευρά της πολιτείας.

Παράγοντας του ΤΑΙΠΕΔ δήλωσε πως ένα τέτοιο πρωτάθλημα μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στις πολύ μεγάλες προσπάθειες που έχουν καταβάλλει απέναντι σε κάθε ένα επιχειρηματία και επενδυτικό fund που έχει ζητήσει έκταση για την δημιουργία πίστας και παρά την αμεσότητα, τα μηδενικά γραφειοκρατικά εμπόδιο και κυρίως την τιμή-χάρισμα, με τα οποία έχουν απαντήσει, δεν κατάφεραν ακόμη να ολοκληρώσουν μία συμφωνία κυρίως γιατί υπάρχουν τέτοιες πρωτοβουλίες.

Αντίστοιχα Υφυπουργός Αθλητισμού που δεσμεύεται να απαντήσει με Αναλυτική Έκθεση, θέλησε να μεταφέρει ένα πρώτο σχόλιο πως τέτοιες πρωτοβουλίες δεν είναι ευνοϊκές ως προς την προσπάθεια της πολιτείας να δημιουργήσει δύο νέες πίστες σε Αθήνα και Κρήτη λέγοντας χαρακτηριστικά πως:
«Εμείς για εσάς τις χτίζουμε! Η συνεννόηση με τις Νομαρχίες ήταν να μην κάνουν τρίτο κολυμβητήριο και 17 μικρά πάρκα που μόνο από τα παγκάκια θα βγάζαμε τα τριπλάσια, αλλά αντιθέτως να τα ρίξουμε όλα σε μία πίστα που, ας είμαστε ρεαλιστές, δεν δίνει ευκαιρία για ανατίμηση παραπάνω από το 100% όταν το μέσο επίπεδο ανατίμησης σε αντίστοιχα έργα κυμαίνεται στο 180%. Όλη αυτή η προσπάθεια ακυρώνεται με τέτοιες πρωτοβουλίες και δεν εκτιμάται σωστά το έργο της πολιτείας».

Οι ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟι, μία εθιμοτυπική ονομασία, είναι όμως αποφασισμένοι να συνεχίσουν προσκαλώντας τους κατοίκους στις προαναφερθείσες περιοχές της Β.Ελλάδας και της Κρήτης, να φιλοξενηθούν στον πρώτο αγώνα και όλοι μαζί να θέσουν τα πρότυπα για τους επόμενους αγώνες, ώστε να δημιουργηθεί το πρώτο ενιαίο πρωτάθλημα!

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχηθούμε στους αναγνώστες ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!
Μακάρι να φτάσουμε στο σημείο να μην γίνονται αυτοσχέδιοι αγώνες στους δρόμους και η έλλειψη αυτοκινητοδρομίων δεν γίνεται να είναι η μόνη δικαιολογία ως προς αυτή την πρακτική, ας ξεκινήσουμε με το να γεμίζουμε αυτές που ήδη υπάρχουν καθώς μόνο έτσι θα θέλει κάποιος να επενδύσει στην δημιουργία μίας νέας...

Ετικέτες

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride