Σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία 2014/94 που έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία με τον Ν. 4546/2018, άρθρο 29, από την 1η Ιανουαρίου του 2019, η βενζίνη στα ελληνικά πρατήρια θα έχει 1% περιεκτικότητα σε βιοαιθανόλη και από την ίδια ημερομηνία το 2020 θα αυξηθεί στο 3%. Ταυτόχρονα, όλα τα πρατήρια καυσίμων θα πρέπει να έχουν στις αντλίες τους ειδική σήμανση ώστε να γνωρίζει ο καταναλωτής το ποσοστό βιοκαυσίμου (αιθανόλης στην περίπτωση της βενζίνης) που περιέχεται μέσα στο ορυκτό καύσιμο. Τα σήματα αυτά θα είναι ένας κύκλος με κεφαλαίο γράμμα Ε (Ethanol) και δίπλα του έναν αριθμό που θα αφορά το μέγιστο ποσοστό περιεκτικότητας, δηλαδή αν δείτε το σήμα Ε10 σημαίνει πως η βενζίνη περιέχει έως 10%. Τονίζουμε την λέξη “ΕΩΣ” διότι όπως είπαμε η βενζίνη μας θα έχει 1% φέτος και 3% από του χρόνου, όμως στα πρατήρια η αντλία θα έχει το σύμβολο Ε10.
Τι είναι η αιθανόλη και γιατί την μισούμε;
Η αιθανόλη είναι ουσιαστικά το οινόπνευμα.
Παρά το γεγονός ότι δεν μειώνει τις επιδόσεις των κινητήρων (σε μερικές περιπτώσεις τις αυξάνει κιόλας!) δημιουργεί τεράστια προβλήματα στους κινητήρες σε μακροχρόνια χρήση.
Το οινόπνευμα καταστρέφει οτιδήποτε είναι κατασκευασμένο από πλαστικό, όπως πλαστικά ρεζερβουάρ, σωληνάκια καυσίμου, τσιμουχάκια στις αντλίες βενζίνης και γενικά έχει διαβρωτικές ιδιότητες στα συνθετικά υλικά. Στις ΗΠΑ που η περιεκτικότητα της αιθανόλης ξεπερνά το 10% είχαμε μαζικές ανακλήσεις μοτοσυκλετών για αλλαγή ρεζερβουάρ ή τμημάτων τους, όπως τάπες βενζίνης κ.τ.λ. Μάλιστα η Ducati και η KTM σταμάτησαν να βάζουν πλαστικά ρεζερβουάρ στα Monster και στα Duke και τα αντικατέστησαν με μεταλλικά.
Γιατί είναι υποχρεωτική η βιοαιθανόλη στα καύσιμα;
Η προσθήκη βιοαιθανόλης ξεκίνησε από την Βραζιλία ώστε να μειώσει την ανάγκη της για εισαγωγή ορυκτών καυσίμων, καθώς είχε μεγάλο αντίκτυπο στο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών της.
Ακολούθησαν οι ΗΠΑ όπου το λόμπυ των παραγωγών καλαμποκιού που είχε χρηματοδοτήσει την προεκλογική εκστρατεία του George Bush Jr ζήτησε ως αντάλλαγμα την προσθήκη αιθανόλης από καλαμπόκι στην βενζίνη. Τότε η βενζίνη με αιθανόλη ονομάστηκε “βιοκαύσιμο” και ανέλαβαν οι οικολογικές ΜΚΟ να το πλασάρουν στην κοινωνία των ΗΠΑ ως “ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΥΣΙΜΟ” κάτι που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια, αφού είναι η βασική αιτία της καταστροφικής για τον πλανήτη μονοκαλλιέργιας.
Στην Ευρώπη, η ιδέα για την προσθήκη αιθανόλης στα καύσιμα προωθήθηκε από την Γερμανία, καθώς είναι η μεγαλύτερη βιομηχανική χώρα της Ε.Ε. και έχει ανάγκη από τεράστιες ποσότητες υγρών καυσίμων. Αυτό την κάνει ιδιαίτερα ευάλωτη στις τιμές των ορυκτών καυσίμων που καθορίζουν οι ΗΠΑ μέσω του ΟΠΕΚ, αλλά και του φυσικού αερίου που καθορίζει η Ρωσία. Έτσι η προσθήκη αιθανόλης μειώνει έως έναν βαθμό την επιρροή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στο κόστος ενέργειας που πρέπει να πληρώσει η Γερμανία και κατ’ επέκταση επηρεάζει τις τιμές των προϊόντων που εξάγει. Επίσης, η Γερμανία πουλάει “Οικολογική Τεχνολογία” σε όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. και τζιράρει εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ από την διεθνή “Κομπίνα της Οικολογίας”.
Λονδίνο: Διαδήλωση μοτοσυκλετιστών για τους επί 600 μέρες κρατούμενους στο Ιράν Craig και Lindsay Foreman
Ζητούν μεσολάβηση της κυβέρνησης για την απελευθέρωση του ζεύγους Foreman
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/9/2026
Μοτοσυκλετιστές συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο ζητώντας την απελευθέρωση του ζευγαριού που συνελήφθη στο Ιράν κατά τη διάρκεια ταξιδιού με μοτοσυκλέτες προς την Αυστραλία.
Ως είχαν εξαγγείλει από τον περασμένο μήνα, ομάδα μοτοσυκλετιστών συγκεντρώθηκε στο Λονδίνο για να εκφράσει τη συμπαράστασή της στην οικογένεια των Lindsay και Craig Foreman, οι οποίοι συμπλήρωσαν 600 ημέρες κράτησης στο Ιράν. Οι μοτοσυκλετιστές κατευθύνθηκαν με τις μοτοσυκλέτες τους προς την πλατεία του βρετανικού κοινοβουλίου, ενώ προηγουμένως σταμάτησαν έξω από την πρεσβεία του Ιράν, όπου ο γιος της Lindsay Foreman, Joe Bennett, παρέδωσε προσωπικά επιστολή προς τον Ιρανό πρέσβη.
Το ζευγάρι από την Αγγλία συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2025, ενώ ταξίδευε με μοτοσυκλέτα μέσω του Ιράν, στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου ταξιδιού με προορισμό την Αυστραλία. Στη συνέχεια καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκισης για κατασκοπεία, κατηγορία την οποία οι ίδιοι και η οικογένειά τους αρνούνται κατηγορηματικά.
Ο Joe Bennett δήλωσε μετά την επίσκεψή του στην πρεσβεία ότι η επιστολή είχε ως στόχο να ζητήσει να υπάρξει ξανά επικοινωνία με τους γονείς του, αλλά κυρίως να αναγνωριστεί η αθωότητά τους.
"Ήταν μια έκκληση να τους δουν, μια έκκληση να επιστρέψουν τα τηλεφωνήματα, αλλά κυρίως για να αποδειχτεί η αθωότητά τους", ανέφερε.
Ο Bennett είχε ενημερώσει την πρεσβεία μέσω email για την επίσκεψή του και την πιθανότητα συνάντησης με τον Ιρανό πρέσβη, Mousavi. Η συνάντηση τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει, όπως είπε, ότι δεν μπορεί να γίνει στο μέλλον.
"Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση"
Ο γιος της Lindsay Foreman ήταν ιδιαίτερα επικριτικός για την έλλειψη ουσιαστικής προόδου στην υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα χρειάζεται μεγαλύτερη προβολή, αλλά κυρίως πολιτική δράση.
"Νομίζω ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερη προβολή. Η υπόθεση είναι ήδη αρκετά γνωστή, αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι δράση", δήλωσε.
"Αν κοιτάξω πίσω, τέτοια εποχή πέρυσι, ζητούσα το ίδιο πράγμα. Ζητούσα το πρώτο τηλεφώνημα και τώρα, έναν χρόνο μετά, ζητάω ξανά ένα τηλεφώνημα. Αυτό δεν δείχνει πρόοδο, δείχνει τέλμα."
Ο Bennett χαρακτήρισε την υπόθεση "ομηρία" και "αυθαίρετη κράτηση", ζητώντας από τη βρετανική κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την κατάσταση αναλόγως.
"Δεν μου διαφεύγει ότι οι εντάσεις είναι υψηλές και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές πολυπλοκότητες γύρω από το Ιράν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε εδώ σε πολιτικό επίπεδο."
Στην κορυφή των αιτημάτων του βρίσκεται μια συνάντηση με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, Ed Miliband. "Αυτό είναι ένα πράγμα που θα ήθελα πολύ να προκύψει από τη σημερινή ημέρα. Θα ήταν εξαιρετικό να καθίσουμε με τον Ed και να του παρουσιάσουμε πραγματικά την υπόθεση, ώστε να αλλάξει η πολιτική βούληση. Νομίζω ότι αυτό είναι το ζητούμενο, η πολιτική βούληση", είπε.
"Το ότι ταξίδεψαν στο Ιράν δεν σημαίνει ότι φταίνε"
Ο Bennett κλήθηκε επίσης να σχολιάσει τις απόψεις που εκφράζονται στο διαδίκτυο, σύμφωνα με τις οποίες οι Foreman ουσιαστικά "προκάλεσαν" την κράτησή τους επιλέγοντας να ταξιδέψουν στο Ιράν.
Δεν απέρριψε το ερώτημα, αλλά τόνισε ότι η επιλογή μιας δύσκολης διαδρομής δεν συνεπάγεται την ευθύνη για όσα ακολούθησαν.
"Οι άνθρωποι δικαιούνται να έχουν τις απόψεις τους και δεν θα προσπαθήσω να τις αλλάξω. Αυτό που θα πω είναι ότι πρόκειται για δύο αθώους ανθρώπους που είναι ταξιδιώτες και εξερευνητές. Έκαναν το ταξίδι ακολουθώντας τις συμβουλές ανθρώπων που είχαν κάνει την ίδια διαδρομή."
Σύμφωνα με τον ίδιο, το ζευγάρι είχε λάβει τα συνήθη και απαραίτητα μέτρα ασφαλείας για το ταξίδι, διέθετε έγκυρες βίζες, είχε μαζί του ταξιδιωτικό οδηγό, ακολουθούσε βασικές οδηγικές αρτηρίες και διέμενε σε ξενοδοχεία, ενώ είχε αποφύγει την Τεχεράνη. Παράλληλα, το αρχικό τους σχέδιο προέβλεπε παραμονή μόλις τεσσάρων ημερών στο Ιράν.
"Η εκ των υστέρων γνώση είναι υπέροχο πράγμα", σχολίασε ο Bennett. "Σε κάθε περιπέτεια παίρνεις ένα ρίσκο. Αν ανέβεις σε μια μοτοσυκλέτα, παίρνεις ένα ρίσκο. Έτσι είναι. Καταλαβαίνω λοιπόν τη σκέψη, την έχω κάνει κι εγώ. Αλλά τελικά αυτό δεν αλλάζει δύο πράγματα, ότι, πρώτον, είναι αθώοι και δεν αξίζουν αυτό που τους συμβαίνει. Και δεύτερον, δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από την ευθύνη να τους φέρει πίσω στην πατρίδα."
Η εμπειρία του Richard Ratcliffe
Στη συγκέντρωση συμμετείχε και ο Richard Ratcliffe, σύζυγος της Nazanin Zaghari-Ratcliffe, η οποία είχε κρατηθεί για πέντε χρόνια στο Ιράν, μεταξύ άλλων στις φυλακές Evin όπου κρατούνται σήμερα και οι Foreman.
Ο Ratcliffe απέρριψε την άποψη ότι η δημόσια προβολή μιας υπόθεσης μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση των κρατουμένων. Αντίθετα, υποστήριξε ότι η δημοσιότητα είναι ένας από τους σημαντικότερους τρόπους με τους οποίους μια οικογένεια μπορεί να προστατεύσει τους δικούς της ανθρώπους και κυρίως να πιέσει την κυβέρνηση να κινηθεί.
"Δύο αθώοι άνθρωποι ταξίδεψαν στο Ιράν, συνελήφθησαν και στη συνέχεια παρουσιάστηκε ένας σωρός αβάσιμων κατηγοριών. Πίσω από κλειστές πόρτες θα γίνουν διαπραγματεύσεις για αυτά που πραγματικά θέλει η ιρανική κυβέρνηση. Ο μόνος τρόπος που έχει μια οικογένεια για να παραμείνει ασφαλής είναι να υπάρχει δημοσιότητα. Διάφορα πράγματα συμβαίνουν στο σκοτάδι", δήλωσε.
Με βάση τη δική του εμπειρία, ο Ratcliffe υποστήριξε ότι η δημοσιότητα ήταν αυτή που τελικά κινητοποίησε την κυβέρνηση στη δική του υπόθεση.
"Η δημοσιότητα ήταν αυτό που έκανε τους ανθρώπους να ενδιαφερθούν και την κυβέρνηση να κινηθεί. Και οι πολιτικοί κινούνται μόνο όταν κάτι βρίσκεται στα μέσα ενημέρωσης", είπε, προσθέτοντας ότι δεν έχει συναντήσει οικογένεια που πέρασε παρόμοια κατάσταση και να πιστεύει ότι η δημόσια εκστρατεία δεν έπαιξε ρόλο είτε στην προστασία του κρατούμενου είτε στην επιστροφή του στην πατρίδα.
Ο Ratcliffe επέκρινε επίσης την πίεση που, όπως υποστηρίζει, ασκεί η βρετανική κυβέρνηση στις οικογένειες προκειμένου να περιορίσουν τις δημόσιες εκστρατείες τους.
"Αυτό που βρίσκω περισσότερο ανησυχητικό σε αυτή την υπόθεση είναι η στάση που πήρε η κυβέρνηση, να καταστείλει, αντί να επιλύσει."
Παράλληλα, χαρακτήρισε απογοητευτική την απουσία προόδου και σημείωσε ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να αποφεύγει ακόμη και τους χαρακτηρισμούς "όμηροι" ή "αυθαίρετα κρατούμενοι", αναφερόμενη στην υπόθεση διπλωματικά και μετριοπαθώς ως "περίπλοκη".
Ο ίδιος προειδοποίησε ότι το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον καθιστά την κατάσταση των Foreman ακόμη πιο επικίνδυνη από εκείνη που αντιμετώπισε η σύζυγός του. "Η φυλακή όπου βρίσκονται έχει βομβαρδιστεί μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο."
"Έχουμε απλώς αδράνεια"
Ο Ratcliffe χαιρέτισε τον διορισμό του Alistair Burt ως αρμόδιο για υποθέσεις προξενικής κράτησης, χαρακτηρίζοντάς έναν "καλό και ευγενικό άνθρωπο", αλλά υποστήριξε ότι ο διορισμός από μόνος του δεν αρκεί.
"Τους συνέλαβαν πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Τι έχει κάνει η κυβέρνηση; Τίποτα άλλο δεν λειτουργεί. Δεν ακούω κάποιο ξεκάθαρο σχέδιο από την κυβέρνηση. Δεν ακούω να υπάρχουν συνέπειες για το Ιράν επειδή κρατά αθώους ανθρώπους. Δεν ακούω τίποτα σχετικά με αυτά που έχει πει το Ιράν ότι θέλει. Έχουμε απλώς αδράνεια."
Παρέμβαση και από την πρώην βουλευτή της περιοχής
Στην κινητοποίηση συμμετείχε επίσης η Mims Davies, βουλευτής και πρώην εκπρόσωπος της περιοχής όπου ζει η οικογένεια Foreman.
"Είναι απολύτως κρίσιμο να κρατήσουμε την κατάσταση του Craig και της Lindsay στο επίκεντρο", δήλωσε. "Η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή επιλέγει τα ζητήματα που την ενδιαφέρουν σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική και τις διεθνείς κυρώσεις. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι σημαντικότερο από το να φέρουμε τον Craig και τη Lindsay πίσω στην οικογένειά τους."
Η Davies υπογράμμισε ότι η συνεχής δημοσιότητα έχει σημασία, ακριβώς επειδή η ειδησεογραφία μετακινείται γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο.
"Ζούμε τις πιο γεωπολιτικά ασταθείς εποχές που έχουμε γνωρίσει, ιδιαίτερα σε αυτή την περιοχή. Πρέπει ο κόσμος να γνωρίζει ότι Βρετανοί πολίτες βρίσκονται στη φυλακή. Ήταν τουρίστες, γι' αυτό έχουμε σήμερα εδώ τους μοτοσυκλετιστές, για να αναδείξουμε ότι οι άνθρωποι αγαπούν να ταξιδεύουν με τις μοτοσυκλέτες τους και ότι εκείνοι έκαναν αυτό το ταξίδι ως αθώοι τουρίστες και βρίσκονται άδικα στη φυλακή."
600 ημέρες κράτησης
Η υπόθεση των Foreman έχει πλέον εξελιχθεί σε μια ιδιαίτερα μακρά και δύσκολη δοκιμασία για την οικογένεια. Ο Craig Foreman είχε μιλήσει τηλεφωνικά μέσα από τις φυλακές Evin τον Μάιο, λέγοντας: "Θέλουμε η κυβέρνηση να καταλάβει ότι είμαστε ακόμη εδώ. Ζούμε αυτή τη ζωή, φυλακισμένοι για κάτι που δεν έχουμε κάνει. Πιστεύω ότι μπορούν να κάνουν κάτι."
Τόσο ο Craig όσο και η Lindsay πραγματοποίησαν απεργία πείνας νωρίτερα μέσα στη χρονιά. Ο Craig ξεκίνησε στις 9 Μαΐου και η Lindsay στις 18 Μαΐου, αφού είχε εμποδιστεί να τον δει. Οι απεργίες ολοκληρώθηκαν στις 9 Αυγούστου, έπειτα από 93 και 84 ημέρες αντίστοιχα.
Σύμφωνα με τον Joe Bennett, το ζευγάρι έχασε σημαντικό βάρος κατά τη διάρκεια των απεργιών πείνας και εξακολουθούσε να ανακτά σταδιακά τις δυνάμεις του. Ο ίδιος είχε καταφέρει να έχει την πρώτη ουσιαστική επικοινωνία με τη μητέρα του μετά από διάστημα τριών μηνών τον Αύγουστο.
Το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών είχε δηλώσει τότε ότι η "υγεία και η ευημερία" των Craig και Lindsay αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα και είχε επιβεβαιώσει ότι η οικογένεια είχε συναντηθεί στις 5 Αυγούστου με τον υπεύθυνο για τη Μέση Ανατολή Stephen Doughty. Ωστόσο, η συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Ed Miliband δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.
Παράλληλα, διαδικτυακή αίτηση που ζητά την απελευθέρωση των Foreman πλησιάζει πλέον τις 90.000 υπογραφές, με τους διοργανωτές να έχουν θέσει ως επόμενο στόχο τις 100.000. Συνεχίζεται επίσης η διαδικτυακή συγκέντρωση χρημάτων για την υποστήριξη της οικογένειας.
