Προσωρινή μείωση 10 σεντς στη βενζίνη ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός – Ούτε κουβέντα για τους φόρους στα καύσιμα

Από το βήμα της Βουλής έγινε η ανακοίνωση ενόψει καλοκαιρινών διακοπών
motorcycle fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/7/2026

“Μετά την κρίση στον κόλπο, καταστράφηκαν αρκετά διυλιστήρια στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό δημιούργησε νέες πιέσεις στις τιμές και της βενζίνης και του ντίζελ. Λόγω αφενός μειωμένης παραγωγής από την μία αλλά και εποχικής ζήτησης η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τα δύο ελληνικά διυλιστήρια απαντά σε αυτή την πρόκληση. Τα διυλιστήρια δεσμεύτηκαν να συμβάλλουν χρηματοδοτικά στη στήριξη της ελληνικής κοινωνίας για τους επόμενους μήνες και έτσι θα έχουμε μείωση 10 λεπτών/λίτρο στη βενζίνη και 5 λεπτών στο ντίζελ έως τέλος Αυγούστου. Λεπτομέρειες εφαρμογής θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα,” ήταν η ακριβής δήλωση του πρωθυπουργού, που έγινε από βήματος της Βουλής σήμερα, Παρασκευή 10 Ιουλίου.

Προφανώς πρόκειται για ένα μέτρο σχεδιασμένο να ανακουφίσει ελαφρώς τους ταξιδιώτες ενόψει καλοκαιρινών διακοπών, ωστόσο προκύπτουν πολλές αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητά του.

Από τη μια φαίνεται να καταρρέει η εκεχειρία Ιράν-ΗΠΑ και τις τελευταίες μέρες έχουν ξαναρχίσει οι εχθροπραξίες κι από τις δύο πλευρές, γεγονός που εντείνει τους φόβους για νέο ράλι τιμών στα καύσιμα. Σε αυτό το σενάριο τα 10 σεντς δεν θα κάνουν την παραμικρή διαφορά.

Από την άλλη, δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές ώρες από την ανακοίνωση του πρωθυπουργού και ήδη κυκλοφορούν ειδήσεις για διαδοχικές αυξήσεις τιμών στα διυλιστήρια. Αν σκοπεύουν να ρεφάρουν από τώρα τα 10 σεντς, προφανώς στην αντλία δεν θα δούμε διαφορά.

Και βέβαια, το καροτάκι των 10 σεντς για Ιούλιο και Αύγουστο μπορεί να γράφει τίτλους – είναι δε βέβαιο πως στο γυαλί της τηλεόρασης θα γράψει ακόμα καλύτερα – αλλά επί της ουσίας δεν λύνει κανένα πρόβλημα, μοιάζει απλώς με ένα προσωρινό και αναποτελεσματικό πασάλειμμα.

Ο εξορθολογισμός της φορολόγησης των καυσίμων, που αναλογεί σε περισσότερο από το 60% της τιμής στο πρατήριο, θα μπορούσε να αποδώσει πολλά περισσότερα και θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά ως έκτακτο (και ακόμη περισσότερο ως μόνιμο) μέτρο αν υπήρχε πραγματικά η βούληση να προστατευτεί η ελληνική κοινωνία και αγορά από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια των καυσίμων. Δυστυχώς για την ελληνική κυβέρνηση, με τέτοια ακριβώς μέτρα περιστολής της φορολογίας αντιμετώπισαν άλλες χώρες την ακρίβεια και είδαν απτά αποτελέσματα. Ακόμη πιο δυστυχώς, είναι εμφανές πως η μόνη βούληση που υπάρχει είναι επικοινωνιακής φύσης και όχι ουσίας.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον να τα δούμε αυτά τα 10 σεντς στην αντλία, γιατί αν αρχίσουν από τώρα να ανεβάζουν τιμές τα διυλιστήρια πριν κάνουν τη μείωση και στο μεταξύ αναφλεγεί ξανά ο Περσικός Κόλπος, μόνο το ποδήλατο θα μας γλιτώσει.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες