Πρώτα στοιχεία για το ηλεκτρικό Duke της KTM

KTM E-Duke σε αρχικό στάδιο εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/5/2017

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα άρχισαν να κυκλοφορούν φωτογραφίες από ένα κουστούμι του 390 Duke, σε κάτι που θα μπορούσε να είναι το PMAC ηλεκτρικό μοτέρ του Freeride, με μεγαλύτερες μπαταρίες και την υδρόψυξη να παραμένει…

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν στην Αυστρία, από τον συνήθη ύποπτο φωτογράφο, το «σπότερ» σε Γερμανία και Αυστρία, BMH…

Αυτό που μας δείχνει, είναι ένα ηλεκτρικό Duke σε πολύ αρχικό στάδιο εξέλιξης, ουσιαστικά για μία δοκιμή του ηλεκτρικού κινητήρα του Freeride στο κουστούμι του 390 Duke, διατηρώντας όμως το κιβώτιο και την υδρόψυξη που είναι απολύτως βέβαιο ότι είναι απαραίτητη για την μεγάλη συστοιχία μπαταριών, σχεδόν τετραπλάσια συγκριτικά με του ηλεκτρικού Freeride. Πιθανότερο είναι η συστοιχία αυτή να δίνει αρκετά μεγαλύτερη αυτονομία συγκριτικά με του Freeride αν και η παραμονή του συμβατικού κιβωτίου δεν θα πρέπει να είναι και τόσο σίγουρη. Υπάρχουν αρκετές λύσεις για να δώσεις διαφορετικό βήμα σε ένα ηλεκτρικό μοτέρ, και το συμβατικό κιβώτιο είναι μονάχα μία από αυτές, όχι όμως και η πιο σοφιστικέ.

Το σύστημα ψύξης είναι απαραίτητο και για την ηλεκτρική έκδοση του Freeride, οπότε είναι λογικό που βλέπουμε ένα μεγαλύτερο ψυγείο σε αυτή την πρώτη μορφή του E-Duke, με την μεγαλύτερη συστοιχία μπαταριών.

Φαίνεται ότι το E-Duke ακολουθεί την συνήθη πρακτική των project στην KTM, αυτό που βλέπουμε δηλαδή είναι ακόμα στο στάδιο της ιδέας. Στην KTM δοκιμάζουν ιδέες στην πράξη πρώτα. Με βάση το πώς λειτουργούν ή το που οδηγούνται οι ιδέες μετά την πρακτική αυτή εφαρμογή, συνεχίζουν το σχεδιασμό. Αυτό συμβαίνει γιατί κατά την πρακτική δοκιμή εξελίσσονται ή αλλάζουν και τελείως οι αρχικές σκέψεις, όπως έγινε για την δημιουργία του Super Duke R και είχαμε εξηγήσει παλιότερα στο περιοδικό. Η εντύπωση από τις φωτογραφίες είναι ότι αυτό που βλέπουμε βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το στάδιο, είναι μία ζωντανή ιδέα, που αντί να στριφογυρίζει στο μυαλό, δοκιμάζεται στο δρόμο, χαλαρά όπως κρίνουμε από τον αναβάτη και όχι γράφοντας χιλιόμετρα για να καταγραφούν δεδομένα, όπως θα γινόταν σε μεταγενέστερο στάδιο της εξέλιξης. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι δεν πρέπει να βιαζόμαστε να δούμε το ηλεκτρικό Duke στους δρόμους, ενώ είναι βέβαιο ότι μόλις δημιουργηθεί ένα μικρό ηλεκτρικό Duke θα ακολουθήσουν κι άλλα μοντέλα, που θα βασίζονται σε αυτό…

 

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες