Πρόταση δημιουργίας πίστας στην Κρήτη από τον Λ. Αυγενάκη

Όχι δεν είναι πρωταπριλιά, εκλογές έχουμε!
1
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

24/4/2023

Μετά την εξόρυξη των πετρελαίων του Αιγαίου που θα κάνει όλους μας να ζούμε σαν Σαουδάραβες, η δεύτερη πιο δημοφιλή προεκλογική υπόσχεση των Ελλήνων πολιτικών είναι η δημιουργία πίστας “προδιαγραφών F1”. Αυτή τη φορά στον πειρασμό υπέπεσε και ο Υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης, όπου σε ομιλία του στην Κρήτη πρότεινε τη δημιουργία πίστας “μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών” στο χώρο του αεροδρομίου “Νίκος Καζαντζάκης” μετά την έναρξη της λειτουργίας του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι. Προφανώς κανένας Έλληνας δεν είναι αντίθετος με την δημιουργία πίστας σε οποιοδήποτε σημείο της Ελλάδας. Επίσης κανείς δεν θα πει “όχι” αν φτιαχτεί “διαστημική πιστάρα” που θα μπορέσει να φιλοξενήσει διεθνούς επιπέδου αγώνες. Εκεί που υπάρχει πρόβλημα είναι πως όσοι πολιτικοί υπόσχονται, είτε ακόμα έχουν εγκαινιάσει πίστες, λένε πράγματα που ακόμα και οι ίδιοι γνωρίζουν πως δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν. Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε πως δεν χρειάζεσαι πίστα για να κάνεις αγώνες της Formula 1, όπως μας ζάλιζαν επί δεκαετίες κάποιοι “ειδικοί”, οι οποίοι στην πραγματικότητα αποσκοπούσαν να φτιάξουν επιτροπές διεκδίκησης αγώνα F1 και με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων να βολτάρουν στην Ευρώπη με παχυλούς μισθούς. Αγώνες Formula 1 γίνονται μια χαρά σε δημόσιους δρόμους χειρότερους από την Πατησίων, αρκεί να δώσεις τα απαραίτητα εκατομμύρια στους διοργανωτές και φυσικά να πληρώσεις τα στελέχη τους που θα έρθουν να σου ετοιμάσουν τον αγώνα. Λαμπρό παράδειγμα ο αγώνας της Valencia στην Ισπανία όπου γινόταν στο λιμάνι της πόλης αντί για την πίστα που γίνονται οι αγώνες των MotoGP!!!!!

Συγκεκριμένα για τη δημιουργία πίστας στο αεροδρόμιο της Κρήτης, η ιδέα δεν είναι κακή ως προς τη λειτουργία της για ένα, άντε δύο-τρεις διεθνείς αγώνες, αλλά ως προς την οικονομική βιωσιμότητά της σε βάθος χρόνου, η Κρήτη είναι ακατάλληλη για να επιζήσει μια τέτοιου μεγέθους επένδυση. Το κόστος μεταφοράς οχημάτων από την υπόλοιπη Ελλάδα είναι ασύμφορο για τη συχνή χρήση της, οπότε το ελληνικό δημόσιο θα πρέπει διαρκώς να χρηματοδοτεί το λειτουργικό κόστος. Οι διεθνείς αγώνες της F1 και των MotoGP είναι κερδοφόρες μόνο με μακροοικονομική προοπτική για το σύνολο της τοπικής επιχειρηματικότητας (ξενοδοχεία, εστιατόρια κ.τ.λ.) και του τουρισμού της χώρας, όμως το κέρδος αυτό δεν επαρκεί για να καλύψει τα έξοδα αυτού του τύπου αγώνων. Λαμπρό παράδειγμα ο αγώνας του Brno στην Τσεχία, όπου λόγω τοποθεσίας μάζευε τον περισσότερο κόσμο απ’ όλη την κεντρική Ευρώπη, αλλά η Τσεχία σταμάτησε να φιλοξενεί τα MotoGP πλέον δηλώνοντας πως δεν αντέχει άλλο οικονομικά!!!

Γιατί τα θυμίζουμε όλα αυτά; Πολύ απλά γιατί θέλουμε να γίνει και μια δεύτερη σωστή πίστα στην Ελλάδα μετά από εκείνη των Σερρών, η οποία θα έχει μικρότερο κόστος πρόσβασης στο 60% του ελληνικού πληθυσμού, δηλαδή στους Αθηναίους.

Μόνο που για να γίνει αυτό πράξη θα πρέπει η πίστα αυτή να είναι προσαρμοσμένη λειτουργικά στα οικονομικά δεδομένα της χώρας μας και να μπορεί να συντηρηθεί από την εθνική οικονομία χωρίς να δημιουργεί τρύπες εκατομμυρίων ή δισεκατομμυρίων. Όταν λοιπόν σταματήσουμε να ακούμε για αγώνες F1 και MotoGP, τότε η κουβέντα θα έχει γίνει σοβαρή και η προοπτική για την κατασκευή μιας σωστής πίστας θα έχει μπει στο σωστό δρόμο.

 

ΥΓ. Δεν χρειάζεσαι επίπεδη γη για να φτιάξεις πίστα. Οι πιο ωραίες και διάσημες πίστες του κόσμου είναι φτιαγμένες σε λόφους.  

 

ΥΓ 2. Η Dorna κάνει αγώνες όπου υπάρχει χρήμα. Μέχρι και στη Φιλανδία ήταν να πάνε, αλλά ευτυχώς οι Φιλανδοί φαλίρισαν!

 

ΥΓ 3. Με το μισό αεροδρόμιο να ανήκει στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Άμυνας, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα

 

ΥΓ 4. Μακάρι να γίνει πίστα αντί για να οικοπεδοποιηθεί όπως το Ελληνικό

 

Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου της Οργανωτικής Επιτροπής Διοργανώσεων Μηχανοκίνητου Αθλητισμού:

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Πρόταση Αυγενάκη προς τους τουριστικούς φορείς: Κατασκευή πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών στο χώρο του αεροδρομίου «Νίκος Καζαντζάκης»

 

 Ο υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, «άνοιξε» παράθυρο στην προοπτική κατασκευής μιας πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού διεθνών προδιαγραφών στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της ημερίδας «Τουρισμός και Αθλητισμός» που διοργανώθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης.

Ειδικότερα, πρόταση του υφυπουργού είναι η κατασκευή πίστας στο χώρο του αεροδρομίου «Νίκος Καζαντζάκης», μόλις λειτουργήσει το νέο αεροδρόμιο του Ηρακλείου, στο Καστέλλι. Έρχεται μάλιστα σε συνέχεια της δήλωσης του Πρωθυπουργού σύμφωνα με την οποία «Η προσοχή μας θα στραφεί στην αξιοποίηση του αεροδρομίου “Καζαντζάκης”. Θα ακούσουμε τις σκέψεις και τις προτάσεις της τοπικής κοινωνίας. Δε θα ήθελα -σε καμία περίπτωση- να μεσολαβήσουν πάλι 18 χρόνια, όπως δυστυχώς έγινε με το Ελληνικό, από τη στιγμή, δηλαδή, που μετακινήθηκε το αεροδρόμιο στα Σπάτα, και να μείνει αυτή η πολύ σημαντική έκταση ανενεργή».

Η πρόταση στηρίζεται στις βασικές παραμέτρους ενός τέτοιου εγχειρήματος, καθώς μια πίστα ιδανικά πρέπει να βρίσκεται κοντά σε διεθνές αεροδρόμιο και σε λιμάνι, όπως και να έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας δεκάδων χιλιάδων επισκεπτών τις ημέρες των αγώνων και ακόμα ιδανικότερα, να βρίσκεται σε περιοχή με εύκρατο κλίμα, ώστε να λειτουργεί απρόσκοπτα.

Η πρόταση του υφυπουργού Αθλητισμού περιλαμβάνει και φιλοξενία αγώνα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Moto GP. Σημειώνεται ότι ο κ. Λευτέρης Αυγενάκης πρόσφατα είχε συζητήσεις με τον Carmelo Ezpeleta, επικεφαλής της εταιρείας που διαχειρίζεται εμπορικά και τηλεοπτικά το Moto GP, Dorna, αναφορικά με το ενδεχόμενο διεξαγωγής ενός αγώνα στη χώρα μας. Kαι οι δυο πλευρές έχουν εκφραστεί θετικά σε μια τέτοια προοπτική και έχει διερευνηθεί το κόστος και η αποδοτικότητα μιας τέτοιας συνεργασίας.

Αναφερόμενος στην πρόταση του υφυπουργού, ο αερολιμενάρχης του Ηρακλείου, Γιώργος Πλιάκας σχολίασε: «Είναι μια εξαιρετική ιδέα. Μπορεί πιθανόν να αξιοποιηθεί μέρος των εγκαταστάσεων αλλά και οι δύο διάδρομοι, απογείωσης-προσγείωσης, ο βοηθητικός αλλά και οι περιφερειακοί δρόμοι. Είναι σημαντικό ότι όλη η έκταση ανήκει στο Δημόσιο».

Ανάλογα, ο Μιχάλης Βλατάκης Πρόεδρος Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης συμπλήρωσε: «Έχω ένα όνειρο από παλιά, να δω το Ηράκλειο να γίνεται Μόντε Κάρλο. Μια πίστα διεθνών προδιαγραφών μπορεί να αποτελεί πρώτης τάξεως εργαλείο για να έχουμε τουρισμό 12 μήνες το χρόνο».

Ιδιαίτερα θετική ήταν και η αντίδραση του λιμενάρχη Ηρακλείου, Ευθύμη Δουβή: «Ακούγεται σαν όνειρο μακρινό αλλά γιατί να μη γίνει αληθινό;». Την ίδια στιγμή, ο Δημήτρης Καλαϊτζιδάκης, Operation Manager των Grecotel, σχολίαζε πόσο σημαντικό είναι να ελαχιστοποιηθεί το κενό της σεζόν, ώστε να καταστεί δυνατή η μόνιμη εργασία και η επένδυση σε προσωπικό καταρτισμένο και σωστά αμειβόμενο.

Ο Νίκος Χαλκιαδάκης, Πρόεδρος Ξενοδόχων Ηρακλείου, τόνισε «Πιστεύω ότι η μισή έκταση θα παραμείνει ως στρατιωτική βάση. Αν φύγει το στρατιωτικό τμήμα θα μπορέσουν να γίνουν πολλά πράγματα. Ακόμα, όμως και η μισή έκταση, είναι υπεραρκετή για την κατασκευή μιας σύγχρονης πίστας. Είμαι υπέρ αυτής της ιδέας».

Ο Γιώργος Χριστοδουλάκης (πρόεδρος Ένωσης Επιχειρηματιών Ενοικιαζόμενων Διαμερισμάτων και Δωματίων Ν. Ηρακλείου «Η ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ») πρόσθεσε: «Η πρόταση μάς βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Θα ωφεληθούμε και θα είναι μεγάλη διαφήμιση για το νησί. Πιστεύω πως είναι η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση που μπορεί να γίνει στη συγκεκριμένη περιοχή».

Ο Κώστας Κουρκούνης (επιχειρηματίας, αντιπρόεδρος Τουριστικών Πρακτόρων Κρήτης) έδωσε τη δική του οπτική: «Θα είναι ευχής έργο. Ο τόπος είναι κορεσμένος από άλλες δραστηριότητες, όπως είναι τα εμπορικά κέντρα. Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός προσελκύει μια ευκατάστατη μερίδα τουριστών, που δεν είναι εύκολο να τους προσεγγίσεις με άλλον τρόπο».

Από την πλευρά του ο Τάκης Καλουτσάκης (τουριστικός επιχειρηματίας) συμπλήρωσε: «Είναι μια καλή πρόταση, πρέπει να δούμε τις επιχειρησιακές λεπτομέρειες με το ΥΠΕΘΑ. Είναι πολύ μεγάλος χώρος, δεν ξέρω αν χρειάζεται όλος, ίσως αρκεί μέρος αυτού. Για το δημοτικό διαμέρισμα Αλικαρνασσού, θα είναι μια πολύ θετική εξέλιξη όπως και για το Ηράκλειο, για ολόκληρη την Κρήτη».

Ο υφυπουργός Αθλητισμού τόνισε ότι μετά τις εκλογές μπορεί να ανοίξει η συζήτηση με όλους τους φορείς γι’ αυτό το εγχείρημα. Η χρονική συγκυρία κρίνεται ευνοϊκή καθώς η Ελλάδα, λόγω της επιτυχημένης διοργάνωσης του Ράλλυ Ακρόπολις έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Dorna επιθυμεί τη διοργάνωση αγώνα Moto GP στην Ελλάδα, το εύκρατο κλίμα της Κρήτης ευνοεί τη λειτουργία της πίστας τους χειμερινούς μήνες (χαμηλή τουριστική περίοδος) που οι περισσότερες ευρωπαϊκές πίστες είναι κλειστές και επίσης είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί μια τόσο μεγάλη επίπεδη έκταση δίπλα σε αστικό ιστό και να ανήκει μόνο σε έναν ιδιοκτήτη (Δημόσιο).

Σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια εγκατάσταση μπορεί να λειτουργήσει όλο το χρόνο και όχι μόνο για τη διοργάνωση αγώνων. Ο κύριος όγκος εργασιών μιας ανάλογης υποδομής είναι οι δοκιμές εξέλιξης αγωνιστικών ομάδων, κατασκευαστών αυτοκινήτων ή και ελαστικών. Φυσικά θα μπορεί να λειτουργήσει και ως κόμβος τεχνολογίας για τους φοιτητές των πανεπιστημίων, όπως και ως χώρος εκπαίδευσης και ανάπτυξης κουλτούρας οδικής ασφάλειας.

Η πρόταση έγινε παρουσία όλων των εμπλεκόμενων φορέων στον Τουρισμό στην Κρήτη και πολλών στελεχών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κατά τη διάρκεια της ημερίδας που διοργανώθηκε από το υφυπουργείο Αθλητισμού, με τη συνδιοργάνωση της Ένωσης Ξενοδόχων Ηρακλείου, του Συνδέσμου Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης, του PANCRETAN HOTEL MANAGERS ASSOCIATION, του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Διευθυντών Ξενοδοχείων κ.ά.
 

 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”