Το πρώτο μοτοσυκλετιστικό παντελόνι με αερόσακο

Αντί για προστατευτικά
Από το

motomag

15/2/2022

Ακόμη ένας αερόσακος για μοτοσυκλετιστές, αυτή την φορά στο παντελόνι από μία Σουηδική εταιρεία που όμως απλά φέρνει μία παλαιότερη τεχνολογία από τα γιλέκα.

Αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει ένα πολύπλοκο λογισμικό και μία σειρά αισθητήρων που αντιλαμβάνονται πότε ο αναβάτης πέφτει από την μοτοσυκλέτα, ενεργοποιώντας την φιάλη διοξειδίου, αλλά ένας απλός ιμάντας που αναλαμβάνει την ίδια δουλειά.

Ακριβώς όπως συνέβαινε με τα πρώτα αντίστοιχα μπουφάν πολλά χρόνια πίσω, ο αναβάτης ασφαλίζει τον αερόσακο πάνω στην μοτοσυκλέτα και μόλις αποχωριστεί βίαια από αυτή, φεύγει η ασφάλεια της φιάλης διοξειδίου και φουσκώνει ο αερόσακος.

Αν και ένα μικρό τράβηγμα, όπως το να ξεχάσει ο αναβάτης να απαγκιστρωθεί από την μοτοσυκλέτα παρκάροντας, πιθανότατα δεν θα ενεργοποιήσει τον αερόσακο, δεν παύει αυτή η λύση να θεωρείται πεπαλαιωμένη. Κυρίως γιατί απαιτεί από τον αναβάτη πρόσθετες ενέργειες ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας από την μοτοσυκλέτα. Από την άλλη πλευρά, μία πιθανότητα ακούσιας ενεργοποίησης υπάρχει και στα υπερσύγχρονα γιλέκα και μπουφάν που λειτουργούν με αισθητήρες, σε περίπτωση απότομης κίνησης.

Με την σουηδική σχεδίαση είναι βέβαιο πως εκμηδενίζεται ένα μειονέκτημα του παρελθόντος, καθώς ο αναβάτης δεν γίνεται να παραμένει συνδεδεμένος με την μοτοσυκλέτα μετά την πτώση και είναι βέβαιο πως η ασφάλεια θα φύγει τελείως ελευθερώνοντάς τον.

Από εκεί και πέρα το παντελόνι δεν γίνεται να συνδυαστεί με το γιλέκο σε ένα σύστημα ασφάλισης, κι αυτό σημαίνει πως δύο ξεχωριστοί ιμάντες θα πρέπει να καταλήγουν στην μοτοσυκλέτα, με επίσης διπλή δουλειά κάθε φορά που ανεβαίνεις και κατεβαίνεις.
Η εταιρεία θεωρεί πως το ύφασμα προσφέρει εξαιρετική προστασία από τις τριβές και τα ρούχα είναι προς την φαρδιά γραμμή με τον αερόσακο να φτάνει μέχρι και το γόνατο. Για θεωρεί σωστό να κυκλοφορεί και έκδοση με κοντό παντελόνι, παρότι δεν το συνιστά κανείς μοτοσυκλετιστής, είτε αυτό έχει αερόσακο είτε όχι.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες