Το πρωτότυπο Bi-Turbo 250 V2 της Honda

Μια ιστορία που θυμίζει Suzuki Recursion
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

23/10/2018

Το Young Machine κατά καιρούς ξεθάβει τεχνολογικούς θησαυρούς από τα μουσεία των ιαπωνικών εργοστασίων, όπως το VT 250 Turbo της Honda με του 53 ίππους και τα 200km/h τελικής ταχύτητας. Η ιστορία του VT 250 Turbo μας ταξιδεύει πίσω στο 1984, όταν οι πρώτες μοτοσυκλέτες Turbo είχαν ήδη μπει σε παραγωγή. Συγκεκριμένα η Honda πουλούσε από το 1981 το CX 500 Turbo, μόνο που το μοντέλο αυτό ήταν για τις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης και δεν ήταν διαθέσιμο στην ιαπωνική αγορά. Για την Ιαπωνική αγορά (και όχι μόνο για αυτή…) σκέφτηκε να φτιάξει το VT 250 Turbo.

Θυμίζουμε πως στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή η νομοθεσία έκανε σχεδόν απαγορευτική την απόκτηση μιας μοτοσυκλέτας άνω των 400cc για τους περισσότερους Ιάπωνες, ενώ υπήρχαν και περιορισμοί στην μέγιστη απόδοση και την τελική ταχύτητα των μοτοσυκλετών. Τα 250 κυβικά έπρεπε να βγάζουν έως 45 ίππους, τα 400 κυβικά έως 53 ίππους και από εκεί και πάνω δεν επιτρεπόταν ιπποδύναμη άνω των 98 ίππων. Επίσης, ανεξαρτήτως κυβισμού, όλες οι μοτοσυκλέτες δεν επιτρεπόταν να ξεπερνούν τα 180km/h τελικής ταχύτητας. Κάποιοι από αυτούς τους νόμους ισχύουν έως σήμερα στην Ιαπωνία.

Με όλους αυτούς τους περιορισμούς πάνω από το κεφάλι της, η Honda πειραματίστηκε με αυτή την Turbo έκδοση του V2 κινητήρα των 250 κυβικών του VT 250. Πρόθεσή της ήταν να το παρουσιάσει ως ανταγωνιστή των τετρακύλινδρων σπορ μοτοσυκλετών των 400cc και γι΄αυτό η ιπποδύναμή του ήταν στους 53 ίππους, όσο δηλαδή και το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο.

 Όμως η τελική του πρωτότυπου δεν περιοριζόταν στα 180km/h και το VT 250 Turbo είχε ταχύμετρο που οι ενδείξεις του έφταναν έως τα 240km/h. Δυστυχώς η Honda δεν κατάφερε να πείσει τις αρμόδιες επιτροπές του ιαπωνικού κράτους πως αυτή η μοτοσυκλέτα ανήκει στην κατηγορία των 400 κυβικών λόγω απόδοσης και όχι στην κατηγορία των 250 κυβικών. Έτσι η ευκαιρία να δούμε σε παραγωγή έναν από τους μικρότερους κινητήρες turbo στην ιστορία, έλαβε άδοξο τέλος για γραφειοκρατικούς λόγους. Αυτή η ιστορία έχει αρκετές ομοιότητες με τον κινητήρα turbo της Suzuki που παρουσίασε πριν τέσσερα χρόνια με το πρωτότυπο Recursion, υποσχέθηκε ότι θα το έχει στην παραγωγή μέσα στο 2018 και τελικά φαίνεται ότι… θα το φάει η μαρμάγκα!

Zayn Sofuoglu: Ο 7χρονος που οδηγεί Kawasaki H2R και BMW M 1000 RR

Ο μικρός γιος του Kenan Sofuoglu κλέβει τις εντυπώσεις
Zayn Sofuoglu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο μόλις επτά ετών Zayn Sofuoglu γίνεται ξανά viral, καθώς εμφανίστηκε να οδηγεί δύο από τις πιο ισχυρές μοτοσυκλέτες παραγωγής και όχι μόνο, την BMW M 1000 RR και την υπερτροφοδοτούμενη Kawasaki Ninja H2R.

Ο γιος του πέντε φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Supersport, Kenan Sofuoglu, από πολύ μικρή ηλικία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η πρώτη εντύπωση έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών, όταν οδηγούσε Ferrari στην ιδιωτική πίστα καρτ του πατέρα του στην Τουρκία.

Zayn Sofuoglu

Έκτοτε, η πορεία του είναι… εντυπωσιακή. Σε ηλικία πέντε ετών, φέρεται να ξεπέρασε τα 320 km/h οδηγώντας Lamborghini, ενώ έχει ήδη κατακτήσει και τίτλο σε εγχώριο πρωτάθλημα supermoto.

Zayn Sofuoglu

Παράλληλα, έχει εμφανιστεί να προπονείται με τον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSBK, Toprak Razgatlioglu, στην πίστα του πατέρα του.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό και ίσως πιο αμφιλεγόμενο στιγμιότυπο, μέχρι σήμερα είναι η οδήγηση της H2R. Με ισχύ που φτάνει τους 321 ίππους, η συγκεκριμένη είναι μια μοτοσυκλέτα τέρας, μόνο για πίστα. Στο σχετικό βίντεο, ο μικρός Zayn δέχεται βοήθεια στην εκκίνηση από τον πατέρα του, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη επιτάχυνση.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Zayn Sofuoğlu🇹🇷🇳🇱🇩🇿 (@zaynsofuoglu)

Αντίστοιχα, η BMW M 1000 RR, μία από τις ισχυρότερες superbike δρόμου, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς να δει στα χέρια ενός παιδιού 23 κιλών, βάρος που έχει ο μικρός αναβάτης κατά τον πατέρα του.

Το φαινόμενο Zayn Sofuoglu συνεχίζει να διχάζει: από τη μία πλευρά, εντυπωσιάζει με το ταλέντο και την εξοικείωσή του με την ταχύτητα από την άλλη, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τα όρια, την ασφάλεια και το κατά πόσο τέτοιες εικόνες αποτελούν έμπνευση ή υπερβολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ένα όνομά του θα συνεχίσει να μας απασχολεί τα επόμενα χρόνια.