Ψυχόμενη και θερμαινόμενη σέλα από την Indian

Αλλάζει τα δεδομένα στην άνεση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2020

Οι καυτές σέλες είναι καλές για τις ταινίες western με Ινδιάνους και Καουμπόηδες. Όχι για να οδηγάς το καλοκαίρι ή να καβαλάς τη μοτοσυκλέτα σου όταν την έχεις αφήσει πολύ ώρα παρκαρισμένη κάτω από τoν καυτό ήλιο, ακόμα κι αν είναι μια Indian. Έως τώρα, οι εταιρείες μοτοσυκλετών έχουν αντιμετωπίσει με σχετική επιτυχία το κρύο, τοποθετώντας ηλεκτρικές αντιστάσεις μέσα στα γκριπ και κάτω από το κάλυμμα της σέλας, δημιουργώντας τα γνωστά μας θερμαινόμενα γκριπ και τις θερμαινόμενες σέλες. Σε κάποιες από αυτές, μπορείς να ρυθμίσεις την ένταση της θερμότητας σε δύο ή και περισσότερες θέσεις ώστε να επιτύχεις την ιδανική θερμότητα για τις συνθήκες που οδηγείς. Όμως όλα αυτά δεν λύνουν το πρόβλημα της υπερβολικής ζέστης που συσσωρεύεται στο κάλυμμα της σέλα το καλοκαίρι. Στα αυτοκίνητα έχουν βρει μια λύση, τοποθετώντας διάτρητα καλύμματα και ανεμιστήρες μέσα στα καθίσματα, που εξατμίζουν τον ιδρώτα του σώματος, δημιουργώντας έτσι μια ευχάριστη αίσθηση δροσιάς στην πλάτη και τον ποπό σου.

Αυτή η λύση όμως δεν ταιριάζει στις μοτοσυκλέτες, διότι τα τρύπια καλύμματα θα αφήναν την βροχή να περάσει στο αφρώδες και οι ανεμιστήρες θα έστελναν τον καυτό αέρα του κινητήρα που θα ήταν κάτω από αυτούς. Επίσης το κάλυμμα της σέλας θα ήταν καυτό για πολύ ώρα, ακόμα κι αν οι ανεμιστήρες έστελναν από κάτω του αέρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η KTM έχει στα αξεσουάρ της κάποιες σέλες που το κάλυμμά τους έχει “μπιμπίκια” για να περνάει φρέσκος αέρας όταν κάθεσαι πάνω τους και το υλικό τους δεν συσσωρεύει  μεγάλες ποσότητες θερμότητας, όμως η νέες Clima-Command σέλες της India υπόσχονται να λύσουν για πάντα όλα τα προβλήματα με την χρήση της υψηλής τεχνολογίας. Συγκεκριμένα, η αμερικάνικη εταιρεία ανέπτυξε ένα νέο υλικό από γραφένιο, προσαρμοσμένο κατευθείαν κάτω από το κάλυμμα βινυλίου της σέλας, όπου με τον κατάλληλο “ερεθισμό” ηλεκτρικού ρεύματος αποβάλει ή συσσωρεύει θερμότητα στη μία πλευρά του.

Μια ηλεκτρονική μονάδα διαχείρισης φροντίζει να προκαλεί τον κατάλληλο ηλεκτρικό ερεθισμό, ώστε η θερμοκρασία του καλύμματος της σέλα να είναι ακριβώς αυτή που θέλει ο αναβάτης και ο συνεπιβάτης ξεχωριστά, σε τρία επίπεδα.  Καθώς η ηλεκτρονική μονάδα και το εσωτερικό κάλυμμα της σέλας αναπτύσσουν θερμότητα όταν έχεις επιλέξεις να παγώσει το εξωτερικό κάλυμμα της σέλας, η India έχει πατεντάρει και ένα σύστημα αεραγωγών που φροντίζει για την αποφυγή φαινομένων υπερθέρμανσης του συστήματος.

Σε κάθε περίπτωση, η χρήση νέων τεχνολογιών που αφορούν τον τομέα της άνεσης μας χαροποιεί ιδιαίτερα, διότι είναι ένας τομέα που οι περισσότεροι κατασκευαστές έχουν παραμελήσει εντελώς τα τελευταία χρόνια και ασχολούνται μόνο με τα φαντεζί συστήματα multimedia και τα app.        

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»