Red Bull X-Fighters Ρώμη

Από το

Μαύρο Σκύλο

28/6/2011

Αυτοκράτορας Nate Adams

Φωτό, video: Red Bull

Με την δεύτερη συνεχόμενη νίκη του Αμερικανού Nate Adams ολοκληρώθηκε ο τρίτος φετινός γύρος του Red Bull X-Fighters Tour, στο κατάμεστο Stadio Olimpico της Ρώμης. 45.000 θεατές βρέθηκαν την προηγούμενη Παρασκευή στο Stadio Olimpico της Ρώμης για να παρακολουθήσουν τους κορυφαίους στον κόσμο αθλητής του Freestyle Motocross να αγωνίζονται στον τρίτο φετινό γύρο του Red Bull X-Fighters.

Για τις ανάγκες του αγώνα, μέσα στο στάδιο, είχαν στηθεί έντεκα ολόκληρα γιγαντιαία άλματα και οχτώ ράμπες προσγείωσης, στην μεγαλύτερη πίστα FMX που έχει ποτέ φτιαχτεί στην Ιταλία. Όπως ήταν λογικό, το θέαμα ανέβηκε στα ύψη, με τους αθλητές να πηδούν με άνεση τις ράμπες των τριάντα μέτρων. Το πλέον εντυπωσιακό, όμως, ήταν η σειρά των τριών αλμάτων κατά μήκους της διαδρομής, στην οποία, σαν ιπτάμενοι χορευτές οι αθλητές μαζί με τις μοτοσυκλέτες τους συνδύαζαν νέα κόλπα στα δεκαπέντε μέτρα ύψος από το έδαφος.

Για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση ο Αυστραλός Robbie Maddison δοκίμασε το διάσημο “vault”, ένα trick κατά το οποίο ο αναβάτης εκτελεί μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό του κατά την διάρκεια της πτήσης, χωρίς όμως το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Στον μεγάλο τελικό της βραδιάς βρέθηκαν οι Nate Adams και Andre Villa, με τους πέντε κριτές να δίνουν τελικά τη νίκη στον Αμερικανό Adams, που στις δηλώσεις του έκανε λόγο για την “πιο δύσκολη νίκη στην καριέρα” του.
Με το προβάδισμά του στον πίνακα της βαθμολογίας να αγγίζει πλέον τους σαράντα βαθμούς, ο Αμερικανός έχει βάλει πλώρη για τον τίτλο από την φετινή διοργάνωση, της οποίας επόμενος σταθμός θα είναι η Μαδρίτη, με τον αγώνα να γίνεται το βράδυ της 15ης Ιουλίου 2011.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
1. N. Adams (ΗΠΑ)
2. A. Villa (Νορβηγία)
3. J. Sheehan (Αυστραλία)
4. B. Williams (Αυστραλία)
5. D. Torres (Ισπανία)
6. E. Sato (Ιαπωνία)
7. A. Jones (ΗΠΑ)
8. R. Maddison (Αυστραλία)
9. J. Villegas (Χιλή)
10. M. Melero (Ισπανία)
11. M. Bianconchini (Ιταλία)
12. C. Moore (Αυστραλία)

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ (3 στους 6 γύρους)

1. N. Adams   265 βαθμούς
2. A. Villa       225 βαθμούς
3. D. Torres   145 βαθμούς
4. R. Maddison         135 βαθμούς
4. B. Williams  135 βαθμούς

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.