Red Bull X-Fighters Tour 2011

Από το

Μαύρο Σκύλο

21/9/2011

Η μεγάλη ανατροπή του τελικού

φωτό: Red Bull Content Pool

Η μεγάλη ανατροπή έγινε στον τελικό του Red Bull X-Fighters Tour, με τον Ισπανό Dany Torres, κατακτώντας την τρίτη θέση στον αγώνα, να κερδίζει το πολύτιμο έπαθλο για το 2011. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τον τραυματισμό του πρωτοπόρου στην βαθμολογία, αμερικανού Nate Adams, που λίγες μέρες πριν τον μεγάλο τελικό είχε μια εξάρθρωση στον ώμο, κι έτσι το καλύτερο που μπορούσε πια να κάνει στο Σύδνευ, ήταν να ελπίζει σε κάποιο λάθος του μεγάλου του φέτος αντιπάλου. Παρά τον τραυματισμό του, ο Adams αγωνίστηκε, αλλά σαφώς δεν μπόρεσε να πετύχει κάτι καλύτερο από την δωδέκατη και τελευταία θέση, που του χάρισε μόλις πέντε βαθμούς. Το λάθοςαπό την πλευρά του Torres δεν ήρθε ποτέ, κι έτσι ο Ισπανός, πανευτυχής, σήκωσε στην Αυστραλία το έπαθλο του πρωταθλητή για το 2011. Ο αγώνας, όμως, του Σύδνευ, εκτός από την στέψη του πρωταθλητή, θα μείνει στην ιστορία του θεσμού, καθώς ήταν η πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση του είδους, που όχι ένας αλλά δύο αναβάτες καταφέρνουν να εκτελέσουν το περιβόητο διπλό Backflip. Ο λόγος για τον τοπικό "ήρωα", Josh Sheenan, που κατάφερε μάλιστα να κερδίσει στον μεγάλο τελικό τον Levi Sherwood, αλλά και τον επίσης Αυστραλό Cameron Sinclair. Απολαύστε στο παρακάτω video, τα καλύτερα στιγμιότυπα από τον τελικό.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΕΛΙΚΟΥ

  1. Josh Sheehan (AUS)
  2. Levi Sherwood (NZL)
  3. Dany Torres (ESP)
  4. Mike Mason (USA)
  5. Rob Adelberg (AUS)
  6. Adam Jones (USA)
  7. Maikel Melero (ESP)
  8. Todd Potter (USA)
  9. Mat Schubring (AUS)
  10. Cam Sinclair (AUS)
  11. Eigo Sato (JAP)
  12. Nate Adams (USA)

    ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ 2011

    1. Dany Torres 390
    2. Nate Adams 370
    3. Andrè Villa 270
    4. Josh Sheehan 230
    5. Blake Williams 215
    6. Eigo Sato 190
    7. Levi Sherwood 180
    8. Adam Jones 160
    9. Robbie Maddison 160
    10. Maikel Melero 145

      Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

      Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
      Yamaha Swing Arm Patent
      Από τον

      Φίλιππο Σταυριδόπουλο

      10/2/2026

      Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

      Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

      Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

      Yamaha Swing Arm Patent

      Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

      Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

      Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

      Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

      Yamaha Swing Arm Patent

      Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

      Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

      Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

      Yamaha Swing Arm Patent

      Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

      Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.