Ρεκόρ Guiness ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας: 6.721 μέτρα η Stark Varg EX [VIDEO] - 35μ χαμηλότερα από Yamaha YZ450FX

Με ακριβέστερη και πιο μαζεμένη αναδιατύπωση από την πλευρά της Stark τώρα
Stark Altitude
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/12/2025

Ο Jiri Zak ανέβηκε τις πλαγιές του υψηλότερου ενεργού ηφαιστείου στον κόσμο, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ υψομέτρου από ηλεκτρική μοτοσυκλέτα.

Μετά τον ντόρο που προκάλεσε η  Stark Future, καθώς με τον Ελβετό ορειβάτη και αναβάτη Jiri Zak κατάφερε να φτάσει στα 6.721 μέτρα υψόμετρο με μια εργοστασιακή Stark Varg EX, ένα εντυπωσιακό ομολογουμένως εγχείρημα που πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου στις απόκρημνες πλαγιές του Ojos del Salado, του ψηλότερου ενεργού ηφαιστείου στον πλανήτη, στα σύνορα Χιλής και Αργεντινής, με τα στοιχεία να έχουν καταγραφεί από προ-βαθμονομημένες συσκευές GPS για την επιβεβαίωση.

Η προσπάθεια ακολουθήθηκε από δηλώσεις και δημοσιεύσεις από μεριά της εταιρείας για  “παγκόσμιο ρεκόρ ανάβασης υψομέτρου”, αγνοώντας παλιότερη προσπάθεια του Pol Tarres σε μια Yamaha YZ450FX, που έφτασε τα 6.756 μέτρα.

Stark Altitude

Ο Jiri Zak θα ποντάρει στο ότι ο οργανισμός Guiness δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει την προσπάθεια της Yamaha, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει γίνει όμως.

Το ρεκόρ της Stark Future έχει πλέον επικυρωθεί από τα ρεκόρ Guiness, με μια πιο συμβιβαστική διατύπωση όμως, ως “Μεγαλύτερο υψόμετρο που έχει επιτευχθεί από ηλεκτρική μοτοσυκλέτα”.

 Σε ένα περιβάλλον με μειωμένο οξυγόνο, θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, ασταθές ηφαιστειακό έδαφος και ακραίες κλίσεις και συνθήκες, ο Zak οδήγησε τη Varg EX, έχοντας το πλεονέκτημα καθώς οι κινητήρες εσωτερικής καύσης ασφυκτιούν με την έλλειψη οξυγόνου να επηρεάζει αρνητικά την απόδοση τους. "Πριν δύο χρόνια αυτό ήταν απλώς ένα όνειρο. Να το κάνεις με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα, είναι κάτι ξεχωριστό", δήλωσε ο ίδιος μετά την ολοκλήρωση της ανάβασης.

Stark Altitude

Το νέο ρεκόρ ξεπερνά το προηγούμενο αναγνωρισμένο όριο των 6.639 μέτρων, που είχαν πετύχει οι Francisco, Max και Tomás Rencoret στην ίδια περιοχή, αλλά και το υψηλότερο καταγεγραμμένο υψόμετρο που είχε φτάσει μέχρι σήμερα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα, σε απόπειρα με KTM το 2015. Παράλληλα, η επίδοση αυτή πλησιάζει και το απόλυτο ρεκόρ μοτοσυκλέτας, το οποίο η Yamaha ισχυρίζεται ότι κατέρριψε τον Μάρτιο του 2024, όταν ο Pol Tarrés έφτασε στα 6.756 μέτρα με YZ450FX, χωρίς ωστόσο ακόμη επίσημη επιβεβαίωση από τη Guinness.

Stark Altitude

Το πλεονέκτημα της Stark Varg EX σε τέτοιες συνθήκες είναι προφανές. Σε έναν θερμικό κινητήρα, η μειωμένη ατμοσφαιρική πίεση περιορίζει την απόδοση. Αντίθετα, ο ηλεκτροκινητήρας της Varg, που τροφοδοτείται από μπαταρία 7,2 kWh, αποδίδει χωρίς απώλειες, ανεξάρτητα από το υψόμετρο με μόνο αλουμινικουβέρτες να προστατεύουν τις μπαταρίες από τις ακραίες συνθήκες.

Stark Altitude

Ο CEO της Stark Future, Anton Wass, σχολίασε: "Δεν έχει σημασία μόνο ο αριθμός. Σημασία έχει να αποδείξουμε ότι η ηλεκτροκίνηση δεν είναι συμβιβασμός. Η πλατφόρμα Varg μπορεί να λειτουργεί στα όρια της ατμόσφαιρας, προσφέροντας έλεγχο και ασφάλεια σε πραγματικά εχθρικές συνθήκες. Επόμενη στάση; Το φεγγάρι".

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.