Ρεκόρ οδήγησης σε πάγο!

O Ιρλανδός Declan McEvoy θα επιχειρήσει να το καταρρίψει
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/1/2019

Ο Declan McEvoy είναι ένας φανατικός adventure rider. Πέρα από την πατρίδα του την Ιρλανδία, έχει γυρίσει ολόκληρη την Ευρώπη, έχει φτάσει μέχρι το Magadan στην Ασία και την Σιβηρία, ενώ γνωρίζει πολύ καλά πώς να αντιμετωπίζει τα ακραία κλίματα ανά την υφήλιο. Τώρα, σχεδιάζει να αντιμετωπίσει μια ιδιαίτερη πρόκληση, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με το τερέν: τον πάγο. Ετοιμάζεται μάλιστα να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ οδήγησης μοτοσυκλέτας πάνω σε πάγο και όχι έτσι απλά, αλλά θέλει να το κάνει με στιλ.
Πιο συγκεκριμένα θέλει να το πραγματοποιήσει πάνω στην παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη, βόρεια της Μογγολίας. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λίμνη με γλυκό νερό στον κόσμο, η οποία περιέχει το ένα τρίτο της ποσότητας γλυκού νερού της υφηλίου! Επιπλέον, για να οδηγήσεις πάνω σε μια παγωμένη λίμνη, φυσικά, θα πρέπει να το κάνεις τον χειμώνα. Οι χειμώνες στη Σιβηρία είναι εξαιρετικά παγωμένοι, ενώ πολύ συχνά δεν φτάνουν ψηλότερα από τους -20°C καθ' όλη την διάρκεια της ημέρας. Αν συνυπολογίσουμε και την αίσθηση ψύχους, τότε στα 80km/h η αίσθηση είναι -60°C. Τόση είναι σχεδόν η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στον πλανήτη…


Εκτός από τους κινδύνους που διατρέχει ο ίδιος ο McEvoy, κινδυνεύει και η μοτοσυκλέτα του. Φυσικά, θα έχει λάστιχα με καρφιά, αλλά οι μπαταρίες και τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν και πολύ καλά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Σκεφτείτε μόνο πόσο αργά ανταποκρίνεται μια LCD οθόνη στο κρύο, για να έχετε μια εικόνα του τι συμβαίνει σε θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Ακόμη κι ο κινητήρας κινδυνεύει. Αν και παράγει θερμότητα μέσω της διαδικασίας της καύσης, μπορεί να μην καταφέρει να φτάσει σε θερμοκρασία λειτουργίας έτσι ώστε να κυκλοφορεί σωστά το λάδι και να λιπαίνει τον κινητήρα. Ένας κολλημένος κινητήρας στην μέση μιας σιβηρικής λίμνης το καταχείμωνο, μπορεί να σου χαλάσει την μέρα…
Παρ' όλα αυτά, ο McEvoy είναι απόλυτα αφοσιωμένος στην προσπάθειά του και βρίσκεται σε προχωρημένες συζητήσεις με τον οργανισμό Guinness για να καταγράψουν και να πιστοποιήσουν το ρεκόρ. Ψάχνει επίσης και κάποια εταιρεία μοτοσυκλετών για να τον χορηγήσει, αν και δεν έχει μεγάλη επιτυχία ακόμη σ' αυτό. Αν και αποτελεί μεγάλο ρίσκο, φανταστείτε μόνο το κέρδος για τις πωλήσεις και το marketing που θα μπορούσε να προκύψει, για μια μοτοσυκλέτα που θα επιβιώσει από μια τέτοια δοκιμασία.
Ο McEvoy λέει ότι γνωρίζει πλήρως την σοβαρότητα των κινδύνων αυτής της προσπάθειας και φυσικά τον τρομάζουν. Όμως, η φιλοσοφία του ταυτίζεται απόλυτα με αυτή της αείμνηστης ηθοποιού Carrie Fisher: "Να φοβάσαι, αλλά να το κάνεις ούτως ή άλλως".

 

SYM Arctic Route 2025 - Στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού ο Κωνσταντίνος Μητσάκης [Gallery]

Με το SYM ADXTG 400 ο Μητσάκης έφτασε στο τελικό του στόχο
Sym Arctic Route 2025 - Alaska
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

14/7/2025

Το SYM Arctic Route 2025 φτάνει στον τελικό του στόχο, με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη και το ADXTG 400 να κατακτούν τη βορειότερη οδική άκρη της Αλάσκας και της αμερικανικής ηπείρου.

Το τελευταίο σκέλος πάνω στον Dalton Highway ολοκληρώνεται στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού και ακολοθουθεί η τελευταία ανταπόκριση του Κωνσταντίνου Μητσάκη:

"Ήταν 06:30 όταν πατούσα τη μίζα του SYM ADXTG 400 και ξεκινούσα για την βόρεια εσχατιά της Αλάσκας. Μόλις 410 χλμ. με χώριζαν από την κορύφωση του  SYM ARCTIC ROUTE 2025 – το τρελό όνειρό μου είχε όνομα και λεγόταν...Αρκτικός Ωκεανός! Το μακρινό Deadhorse / Prudhoe Bay ήταν εκεί και με καρτερούσε...

Το τελευταίο ετάπ του Dalton Highway απαιτούσε σωστή οργάνωση και πληροφόρηση. Καθοδόν δεν υπήρχε κανένα σημείο ανεφοδιασμού, κανένας οικισμός, κανένα ίχνος ανθρώπινης παρουσίας. Έπρεπε λοιπόν να μεριμνήσω για νερό και φαγητό, ενώ ένα εφεδρικό ντεπόζιτο βενζίνης (5lt) ήταν απαραίτητο για την απροβλημάτιστη προσέγγιση του τελικού προορισμού μου… 

Καθώς τα χιλιόμετρα περνούσαν, η μεταμόρφωση της τοπικής φύσης ήταν εμφανέστατη, με τις δασοσκέπαστες εκτάσεις να δίνουν σταδιακά την θέση τους σε μια εκτεταμένη βλάστηση τούνδρας – τυπικό αρκτικό τοπίο! Σημείο αναφοράς της διαδρομής Coldfoot–Deadhorse αποτέλεσε το θεαματικό ορεινό πέρασμα Atigun Pass (1.470 m), ενώ ο χωμάτινος Dalton Highway (για τουλάχιστον 80 χλμ.) με προβλημάτισε και με κούρασε αρκετά. Αποζημιώθηκα όμως στα τελευταία 100 χλμ., αφού ένας νεότευκτος ασφάλτινος δρόμος φρόντισε να οδηγήσει γρήγορα και ξεκούραστα το SYM ADXTG 400 στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού…  

Με τα συναισθήματα να κάνουν “πάρτυ”, φωτογραφήθηκα στο καθιερωμένο σημείο άφιξης των οδικών ταξιδευτών, έκανα μια βόλτα στους χωμάτινους δρόμους του βιομηχανικού οικισμού Deadhorse (αποτελεί την έδρα ποικίλων εταιριών που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού) και γιόρτασα την άφιξη στις ακτές του Αρκτικού Ωκεανού μ’ ένα λουκούλλειο γεύμα στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Aurora (τιμή δωματίου $295)… 

Ώρες αργότερα, αφού έστησα την σκηνή μου, άφησα την παγωμένη αύρα του Αρκτικού Ωκεανού να χαϊδεύει το πρόσωπό μου και να ζεσταίνει την ταξιδιάρικη ψυχή μου. Με όραμα, επιμονή και δύναμη ψυχής, είχα καταφέρει να φτάσω στον Αρκτικό Ωκεανό. Πιο βόρεια, δεν γίνεται..."

Δείτε και τις φωτογραφίες στη συλλογή που ακολουθεί: