Ρεκόρ ταχύτητας: 330Km για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα [video]

Αναγνώριση FIM πήρε η Mobitec
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2019

Επισημοποιήθηκε από την FIM το ρεκόρ της Ιαπωνικής Mobitec, που με αναβάτη τον Ryuhji Tsurata κατάφερε να σπάσει το φράγμα των 200 μιλίων (321 χιλιόμετρα) και να θέσει το νέο ρεκόρ ταχύτητας. Στα τέλη του περασμένου μήνα, η ομάδα από την Ναγκόγια κατάφερε μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών να σπάσει το ρεκόρ στην ιδιαίτερη κατηγορία που αγωνιζόταν. Δηλαδή να μην υπάρχουν “streamliner” χαρακτηριστικά, αεροδυναμικά δηλαδή βοηθήματα που κρατούν την μοτοσυκλέτα στο έδαφος. Ο αναβάτης σε αυτή την κατηγορία πρέπει να είναι εμφανής και το σύνολο βάρους μοτοσυκλέτας και αναβάτη να ξεπερνά τα 300 κιλά. Διαφορετικά οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες έχουν σπάσει αυτό το όριο ταχύτητας εδώ και πολύ καιρό…

Η συγκεκριμένη κατηγορία και το ρεκόρ αυτό που επισημοποιείται από την FIM, έχει σκοπό να είναι ό,τι πιο κοντινό γίνεται στις μοτοσυκλέτες που παίρνουν έγκριση τύπου, και είναι η πρώτη φορά που μία ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αγγίζει σχεδόν τα 330 χιλιόμετρα τελικής.

Μία μικρή παρένθεση σε αυτό το σημείο: Οι πιο προηγμένες ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες αυτή την στιγμή, οι Energica Ego Corsa που παίρνουν μέρος στο MotoGP, στην κατηγορία MotoE, έχουν τελική ταχύτητα περίπου 170m, δηλαδή ελάχιστα πάνω από τα 270 χιλιόμετρα. Κι αυτό απέχει αρκετά από τα 350+ που μπορούν να επιτύχουν οι MotoGP μοτοσυκλέτες. Φαίνεται όμως και η διαφορά που υπάρχει με το ρεκόρ της Ιαπωνικής ομάδας.

Για να πιστοποιήσει το ρεκόρ, η FIM απαιτεί να γίνουν δύο διαδοχικές προσπάθειες που να μην απέχουν μεταξύ τους. Όταν λοιπόν ο Tsurata κατάφερε να φτάσει τα 204.629 mph, - 329,32Km/h δεν είχε τελειώσει με την επικίνδυνη προσπάθειά του. Την επανέλαβε λοιπόν φτάνοντας τα 204.484 ώστε να αναγνωριστεί το ρεκόρ. Η Mobitec γνωρίζει πόσο επικίνδυνο είναι για την συγκεκριμένη κατηγορία μοτοσυκλετών να προσπαθεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα 321Km/h (200mph) κι αυτό γιατί πέρσι προσπαθώντας να κάνει το ίδιο, ο τότε αναβάτης της είχε μία τρομακτική πτώση που κατέστρεψε την μοτοσυκλέτα και τον έστειλε στο νοσοκομείο με έναν τραυματισμό που θα τον ακολουθεί στην υπόλοιπη ζωή του.

Μετά από πέντε χρόνια προσπαθειών η Mobitec κατάφερε να θέσει το ρεκόρ και να είναι η πρώτη ομάδα που περνά τα 200mph τελικής. Τώρα θέλει απλά να δει πόσο καιρό θα καταφέρει να το κρατήσει… Συνολικά 15 ρεκόρ έσπασαν στις δοκιμές στην έρημο Bonneville

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.