Ros: Η πρώτη Ελληνική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που βγαίνει στην παραγωγή από την “C.H.A.”!

Το C.H.A.-Ros μπορεί να μοιάζει, αλλά θα ταπεινώνει τις Hayabusa!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2021

Τα νούμερα που ανακοινώνει η ελληνική C.H.A. ζαλίζουν: Αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων σε ταχύτητες ταξιδιού ή 220 χιλιόμετρα για την πλήρη αποφόρτιση κάνοντας χρήση όλης της διαθέσιμης ιπποδύναμης. Η διαφορά είναι τεράστια, όπως τεράστια είναι και η ιπποδύναμη που κρύβει ο «ΧΑΡΟΣ» όπως είναι ένας ετυμολογικός τρόπος να διαβάσεις το όνομα του μοντέλου και της εταιρείας μαζί!

Περισσότερους από 360 ίππους ανακοινώνει η C.H.A. για την μοτοσυκλέτα της που από το 2000 μελετά την ηλεκτροκίνηση ενώ πάνω από μία δεκαετία προετοιμασίας και ιδιαίτερα προσεκτικού σχεδιασμού κρύβει η Ros.

Κι όμως, στο παρελθόν κάθε απόπειρα να βγάλει η C.H.A. κάποιο μοντέλο σε παραγωγή, έστω και περιορισμένη, συντριβόταν στον σκόπελο της ελληνικής γραφειοκρατίας και διαφθοράς, πριν παρασυρθεί από τα άγρια κύματα των συμφερόντων των πετρελαιοπαραγωγών.

Όπως όλα σε αυτή την χώρα, έτσι και η C.H.A., βλέπει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα με εξωτερική παρέμβαση και συγκεκριμένα με την ενίσχυση που έλαβε πρόσφατα από το επενδυτικό σχήμα A.M.V.R.O. που εικάζεται πως ελέγχεται από Έλληνες της ομογένειας. Βασικός όρος της τεράστιας επένδυσης είναι η γραμμή παραγωγής να δημιουργηθεί στην Ελλάδα και το ποσοστό των εισαγόμενων εξαρτημάτων και ανταλλακτικών να μην ξεπερνά το 30%!

Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο η συναρμολόγηση αλλά και το 70% της παραγωγής θα γίνεται στην Ελλάδα, πράγμα άκρως εντυπωσιακό! Ως παράδειγμα να παραθέσουμε πως μόνο το 60% της Ducati Multistrada V4 φτιάχνεται σε απόσταση 150Km από την Bologna!

Το C.H.A.-Ros θα έχει περιορισμό της τελικής ταχύτητας στα 400km/h κι αυτό σύμφωνα με την C.H.A. γίνεται για λόγους ασφαλείας, ώστε να μην ξεπερνά την ταχύτητα που δηλώνουν οι αναβάτες των Hayabusa πως αγγίζουν, στις παράνομες κόντρες που στήνουν στην Αν. Θεσσαλονίκη, κοντά και στην έδρα της εταιρείας. Στόχος άλλωστε είναι να κυριαρχήσει με τις επιδόσεις της αλλά να μην ταπεινώσει την μοτοσυκλέτα – έμπνευση…

Η τιμή της δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αναμένεται όμως να είναι άκρως απαγορευτική για όλους εμάς. Έτσι κι αλλιώς η C.H.A. δεν μπορεί να υποστηρίξει μαζικότερη παραγωγή αυτή την στιγμή. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες που διαθέτουμε, σκοπός είναι να τραβήξουν τα βλέμματα με το Ros και η περιορισμένη παραγωγή να τροφοδοτήσει με την σειρά της ένα πιο μαζικό, πιο καθημερινό μοντέλο που κάλλιστα θα μπορούσε να κάνει εξαιρετική καριέρα στην Ελλάδα. Φτάνει φυσικά να το υποστηρίξει το ελληνικό κοινό που φαίνεται να σνομπάρει κάθε τι εγχώριο αντί να το υποστηρίξει!

Θέλουμε ο «ΧΑRΟΣ» να είναι ισάξιος του ονόματός του μονάχα για τον ανταγωνισμό και να αποδειχτεί όχι μόνο ασφαλής κι αξιόπιστος, αλλά και πως καταφέρνει όλα όσα υπόσχεται η C.H.A. για να την δούμε να ακμάζει και να μας φέρνει κι ένα πιο προσιτό, πιο οικονομικό μοντέλο!

 

Επίσης να ευχηθούμε σε όλους μας τους αναγνώστες καλό μήνα, καλή πρώτη Απριλίου, Καλή ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.