Ros: Η πρώτη Ελληνική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που βγαίνει στην παραγωγή από την “C.H.A.”!

Το C.H.A.-Ros μπορεί να μοιάζει, αλλά θα ταπεινώνει τις Hayabusa!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2021

Τα νούμερα που ανακοινώνει η ελληνική C.H.A. ζαλίζουν: Αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων σε ταχύτητες ταξιδιού ή 220 χιλιόμετρα για την πλήρη αποφόρτιση κάνοντας χρήση όλης της διαθέσιμης ιπποδύναμης. Η διαφορά είναι τεράστια, όπως τεράστια είναι και η ιπποδύναμη που κρύβει ο «ΧΑΡΟΣ» όπως είναι ένας ετυμολογικός τρόπος να διαβάσεις το όνομα του μοντέλου και της εταιρείας μαζί!

Περισσότερους από 360 ίππους ανακοινώνει η C.H.A. για την μοτοσυκλέτα της που από το 2000 μελετά την ηλεκτροκίνηση ενώ πάνω από μία δεκαετία προετοιμασίας και ιδιαίτερα προσεκτικού σχεδιασμού κρύβει η Ros.

Κι όμως, στο παρελθόν κάθε απόπειρα να βγάλει η C.H.A. κάποιο μοντέλο σε παραγωγή, έστω και περιορισμένη, συντριβόταν στον σκόπελο της ελληνικής γραφειοκρατίας και διαφθοράς, πριν παρασυρθεί από τα άγρια κύματα των συμφερόντων των πετρελαιοπαραγωγών.

Όπως όλα σε αυτή την χώρα, έτσι και η C.H.A., βλέπει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα με εξωτερική παρέμβαση και συγκεκριμένα με την ενίσχυση που έλαβε πρόσφατα από το επενδυτικό σχήμα A.M.V.R.O. που εικάζεται πως ελέγχεται από Έλληνες της ομογένειας. Βασικός όρος της τεράστιας επένδυσης είναι η γραμμή παραγωγής να δημιουργηθεί στην Ελλάδα και το ποσοστό των εισαγόμενων εξαρτημάτων και ανταλλακτικών να μην ξεπερνά το 30%!

Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο η συναρμολόγηση αλλά και το 70% της παραγωγής θα γίνεται στην Ελλάδα, πράγμα άκρως εντυπωσιακό! Ως παράδειγμα να παραθέσουμε πως μόνο το 60% της Ducati Multistrada V4 φτιάχνεται σε απόσταση 150Km από την Bologna!

Το C.H.A.-Ros θα έχει περιορισμό της τελικής ταχύτητας στα 400km/h κι αυτό σύμφωνα με την C.H.A. γίνεται για λόγους ασφαλείας, ώστε να μην ξεπερνά την ταχύτητα που δηλώνουν οι αναβάτες των Hayabusa πως αγγίζουν, στις παράνομες κόντρες που στήνουν στην Αν. Θεσσαλονίκη, κοντά και στην έδρα της εταιρείας. Στόχος άλλωστε είναι να κυριαρχήσει με τις επιδόσεις της αλλά να μην ταπεινώσει την μοτοσυκλέτα – έμπνευση…

Η τιμή της δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αναμένεται όμως να είναι άκρως απαγορευτική για όλους εμάς. Έτσι κι αλλιώς η C.H.A. δεν μπορεί να υποστηρίξει μαζικότερη παραγωγή αυτή την στιγμή. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες που διαθέτουμε, σκοπός είναι να τραβήξουν τα βλέμματα με το Ros και η περιορισμένη παραγωγή να τροφοδοτήσει με την σειρά της ένα πιο μαζικό, πιο καθημερινό μοντέλο που κάλλιστα θα μπορούσε να κάνει εξαιρετική καριέρα στην Ελλάδα. Φτάνει φυσικά να το υποστηρίξει το ελληνικό κοινό που φαίνεται να σνομπάρει κάθε τι εγχώριο αντί να το υποστηρίξει!

Θέλουμε ο «ΧΑRΟΣ» να είναι ισάξιος του ονόματός του μονάχα για τον ανταγωνισμό και να αποδειχτεί όχι μόνο ασφαλής κι αξιόπιστος, αλλά και πως καταφέρνει όλα όσα υπόσχεται η C.H.A. για να την δούμε να ακμάζει και να μας φέρνει κι ένα πιο προσιτό, πιο οικονομικό μοντέλο!

 

Επίσης να ευχηθούμε σε όλους μας τους αναγνώστες καλό μήνα, καλή πρώτη Απριλίου, Καλή ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S