Royal Enfield: Το 2024 η πρώτη ινδική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα

Ήδη δοκιμάζουν πρωτότυπα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/12/2020

Πλέον δεν αποτελεί κάποια φοβερή είδηση πως ένας μεγάλος κατασκευαστής ετοιμάζει ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Οπότε το γεγονός πως από το 2017 η Royal Enfield έχει ξεκινήσει δοκιμές και έχει ετοιμάσει διάφορα ηλεκτρικά πρωτότυπα, ακούγεται απόλυτα φυσιολογικό. Το νέο είναι πως ανακοίνωσαν το πότε θα έχουν έτοιμη την πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα παραγωγής τους, αλλά και ποιες είναι οι σκέψεις τους. Συγκεκριμένα η ινδική εταιρεία έχει βάλει στο πλάνο της να υπάρχει στη γκάμα της ένα ηλεκτρικό δίκυκλο το 2024.

Έως τότε θέλει να έχει ολοκληρώσει την εμπορική της παρουσία στις αγορές της Ευρώπης και των ΗΠΑ, όπου πλέον με τα Continental 650, τα Himalayan και από φέτος με το Meteor 350 έχει ανοίξει μια “βεντάλια” μοντέλων που προσελκύουν νέο κοινό και δεν είναι πια μια “cult” εταιρεία με ένα μόνο μοντέλο όπως πριν λίγα χρόνια που είχε απλώς διάφορες παραλλαγές των Bullet 350/500. Η ενασχόλησή της με τα ηλεκτρικά δίκυκλα είναι ουσιαστικά υποχρεωτική, αφού οι κυβερνήσεις έχουν αποφασίσει την απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης τα επόμενα χρόνια. Συγκεκριμένα στην Ινδία, από το 2025 θα απαγορεύεται η πώληση δικύκλων κάτω από 150cc με κινητήρα εσωτερικής καύσης.

Καθώς μιλάμε για την μεγαλύτερη αγορά του κόσμου αυτή τη στιγμή και με δεδομένο πως το μερίδιο αγοράς των δίκυκλων έως 150 κυβικά είναι ένα τεράστιο κομμάτι που αντιστοιχεί σε εκατομμύρια πωλήσεις τον χρόνο, η επίπτωση για τους κατασκευαστές είναι τεράστια. Βέβαια η Royal Enfield δραστηριοποιείται στη μικρό-μεσαία κατηγορία κυβισμού μεταξύ 350-650 κυβικών και θεωρητικά δεν την επηρεάζει άμεσα η απαγόρευση. Όμως ξέρουν πολύ καλά, πως η επέκταση της απαγόρευσης σε μεγαλύτερου κυβισμού δίκυκλα είναι καθαρά πολιτική απόφαση και δεν βασίζεται σε κάποια λογική διαδικασία…

Όποτε γουστάρουν απαγορεύουν ό,τι γουστάρουν και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Προς το παρόν η Royal Enfield δεν έχει πάρει την τελική απόφαση για το είδος του πρώτου ηλεκτρικού δίκυκλου που θα κατασκευάσει. Αυτό θα γίνει τα επόμενα δύο χρόνια και αφού πρώτα δει προς ποια κατεύθυνση πάει η αγορά των ηλεκτρικών, αλλά και ποια θα είναι η θέση και το image του ονόματός της στις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης.    

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά