Την περασμένη χρονιά, οι περισσότερες εταιρείες δούλευαν πυρετωδώς για να ανανεώσουν τις μοτοσυκλέτες τους για το 2020, καθώς οι προδιαγραφές Euro5 είναι πλέον σε ισχύ, ενώ τα περισσότερα νέα μοντέλα παρουσιάστηκαν στην EICMA πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Το περίπτερο της Royal Enfield στο Σαλόνι του Μιλάνου δεν διέθετε κάποιο ολοκαίνουργιο μοντέλο, αλλά είχε αρκετές μοτοσυκλέτες και μερικές custom βασισμένες στα Interceptor και Continental GT 650, που χρησιμοποιούν το δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα της. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει πως το εργοστάσιο έχει σταματήσει να εξελίσσει τα νέα μοντέλα του, όπως το Classic 350 που είχαμε δει το περασμένο καλοκαίρι κατά τη διάρκεια δοκιμών σε δημόσιους δρόμους.
Για το 2020 η Royal Enfield συνεχίζει την προσπάθεια επέκτασης της γκάμας της κατοχυρώνοντας δύο ονόματα για νέες μοτοσυκλέτες , το Hunter και το Sherpa. Σχετικά με το Hunter, θα χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά ως ονομασία σε μοτοσυκλέτα της εταιρείας. Το Sherpa από την άλλη δεν είναι νέο, το ακριβώς αντίθετο μάλιστα, καθώς το 1960 η Royal Enfield είχε παρουσιάσει μια μονοκύλινδρη δίχρονη μοτοσυκλέτα 173cc, η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Crusader και η παραγωγή της σταμάτησε τη δεκαετία του ’80.
Η πρώτη μοτοσυκλέτα με όνομα Sherpa της Royal Enfield, που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του '60.
Η εταιρεία ετοιμάζεται να ανανεώσει τη γκάμα της εν όψει των προδιαγραφών BS-6 που είναι σε ισχύ στην Ινδία και γι' αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη “κινητικότητα” στο R&D τμήμα της. Πέρα από τα νέα ονόματα που θα έχουν τα καινούργια μοντέλα δεν γνωρίζουμε περισσότερες πληροφορίες, ούτε για τον κυβισμό τους, αλλά ούτε και για τις τεχνολογίες που θα διαθέτουν. Αυτά θα γνωστοποιηθούν στο μέλλον, όπως και το αν θα πληρούν τις προδιαγραφές Euro5.
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
