Ρουμανία: Πρόστιμο σε μοτοσυκλέτες για… πυροσβεστήρα

Και για ανακλαστικά τρίγωνα και για κιτ πρώτων βοηθειών!
Από το

motomag

14/6/2022
Στη Ρουμανία είναι υποχρεωτικό από το νόμο να φέρεις πυροσβεστήρα, 2 ανακλαστικά τρίγωνα και κιτ πρώτων βοηθειών, ανεξαρτήτως αν οδηγείς μοτοσυκλέτα ή αυτοκίνητο! Μέχρι πρότινος η αστυνομία έκανε τα στραβά μάτια στα δίκυκλα, όμως η στάση αυτή άλλαξε πρόσφατα, εξοργίζοντας την ρουμάνικη ομοσπονδία μοτοσυκλέτας.
 
Τον τελευταίο καιρό αναβάτες ανέφεραν πως η αστυνομία τους έκοψε κλήση για τα είδη πρώτης ανάγκης που αναφέρουμε στον πρόλογο, με φυσικό επακόλουθο την άμεση αντίδραση της ομοσπονδίας μοτοσικλετιστών της Ρουμανίας MotoADN.
 
Το πρόβλημα με τον συγκεκριμένο νόμο βρίσκεται φυσικά στο ότι η μοτοσυκλέτα είναι ένα όχημα που δεν έχει την δυνατότητα αποθήκευσης ογκωδών αντικειμένων -εκτός αν μιλάμε για GT Scooter. Έτσι, οι μόνοι που μπορούν να μεταφέρουν πυροσβεστήρα, τρίγωνα και κιτ πρώτων βοηθειών  είναι όσοι έχουν πλαϊνούς σάκους, βαλίτσες ή μπαγκαζιέρα. 
 
Η MotoADN αποφάσισε να δημιουργήσει λίστα υπογραφών για την εξαίρεση των μοτοσυκλετών από το Άρθρο 8 του ρουμανικού Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας. Κι ενώ είχαν βάλει στόχο τις 5.000 υπογραφές, μέσα σε 7 ημέρες εκείνες ξεπέρασαν τις 8.000, με το 97% να υποστηρίζει την κατάργηση της υποχρέωσης για πυροσβεστήρα και ανακλαστικό τρίγωνο. 
 
Ακόμα, ένα 88% υποστηρίζει την κατάργηση και του κιτ πρώτων βοηθειών – το οποίο είναι και το πιο σύνηθες να έχει ένας αναβάτης μοτοσυκλέτας μαζί του σε σχέση με τα άλλα δύο.
 
Η FEMA έχει ήδη επιχειρηματολογήσει εναντίον αυτού του μέτρου και έχει δηλώσει την υποστήριξή της στη MotoADN. Για τους πυροσβεστήρες αντιτάσσει ότι οι μοτοσυκλέτες έχουν kill switch -σε αντίθεση με τα αυτοκίνητα-  και ότι μία συσκευή με πεπιεσμένο αέριο όπως είναι ο πυροσβεστήρας καθίσταται επικίνδυνος για τον αναβάτη σε κάποιο ατύχημα. 
 
Ακόμη, τα ανακλαστικά τρίγωνα δεν χρειάζονται σε μοτοσυκλέτες, καθώς εκείνες λόγω μικρού μεγέθους μπορούν να βγουν από το δρόμο πολύ πιο εύκολα από ένα αυτοκίνητο. Αν το ατύχημα είναι σοβαρό, ή όταν απαγορεύεται να μετακινηθεί η μοτοσυκλέτα, είναι δουλειά της αστυνομίας να επέμβει και να ασφαλίσει τον χώρο.
 
Τέλος, σε περίπτωση ατυχήματος ο προστατευτικός εξοπλισμός του αναβάτη συνήθως επαρκεί για προστασία από εκδορές ή κοψίματα. Αν ο τραυματισμός είναι σοβαρότερος, το κιτ είναι άχρηστο έως και επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί από μη ειδικευμένο προσωπικό.
 
Ο πρόεδρος της MotoADN Răzvan Pavel αναφέρει: « Πιστεύουμε ότι αυτή η διάταξη αφορά ένα νομοθετικό κενό που πρέπει να διορθωθεί. Μέσω αυτής της αναφοράς θέλουμε να ακουστεί η φωνή της ρουμανικής μοτοσυκλετιστικής κοινότητας, επειδή το μήνυμα πρέπει να μεταφερθεί στα κατάλληλα άτομα. Ζητάμε λοιπόν, από το Ρουμανικό Κοινοβούλιο, το Υπουργείο Μεταφορών και το Υπουργείο Εσωτερικών να εξαιρέσει τις μοτοσυκλέτες και τα μοτοποδήλατα από την εφαρμογή των διατάξεων του Άρθρου 8 του Έκτακτου Διατάγματος με αριθμό 195/2002 για την κίνηση στους δημόσιους δρόμους»
 
Μένει να δούμε αν τελικά η MotoADN σε συνεργασία με τη FEMA θα καταφέρει να επιλύσει αυτό το ζήτημα. Το μόνο σίγουρο είναι πως το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει γιατί προς το παρόν η κάθε κλήση υπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε αστυνομικού. 

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.