Salt Two Stroke: KTM 300 EXC-Café Racer: 52 άλογα 111 κιλά! [VIDEO]

Ένα ακριβό δίχρονο custom
Από το

motomag

27/10/2021

Η Salt Motorcycles από την Αυστραλία, παρουσίασε την τελευταία της δημιουργία ένα σπαρτιάτικο Café Racer που βασίζεται σε μία Enduro μοτοσυκλέτα. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος χρησιμοποιεί μία Enduro για να φτάσει σε ένα Café Racer αλλά είναι σπάνιο να μιλάμε για νέα δίχρονη και φυσικά με ένα αποτέλεσμα που υπογράφει ένας εθνικός θρύλος της Αυσταλίας ο Paul Lewis, που παραδίδει ο ίδιος κάθε μοτοσυκλέτα αφότου έχει κάνει τα πρώτα χιλιόμετρα εκείνος και έχει διαπιστώσει πως η εργασίες έχουν ολοκληρωθεί σωστά.

Όλα αυτά προετοιμάζουν και για το υψηλό κόστος της μοτοσυκλέτας αυτής, που όπως κάθε custom με υπογραφή η τιμή της ορίζεται με το πόσο κοστολογεί καθένας την δουλειά του και κρίνεται από τους πελάτες. Η Salt Two Stroke κοστίζει λοιπόν 40.000 αυστραλιανά δολάρια, περίπου 26.000 Ευρώ δηλαδή, τα μισά από τα οποία περιλαμβάνουν το κόστος αγοράς της KTM 300 EXC.

Από την Café Racer απουσιάζει κάθε ηλεκτρονικό βοήθημα με το συνολικό βάρος να αγγίζει τα 111 κιλά, ενώ αποδίδει 52 ίππους από τον 298 κυβικών ελαφρύ, δίχρονο κινητήρα. Το πιο απαιτητικό κομμάτι στην κατασκευή της, είναι η τροποποίηση της εξάτμισης για να ταιριάζει στην «Café Racer» εμφάνιση.

Η Salt Motorcycles δεν διαθέτει κιτ μετατροπής για το KTM 300 EXC ούτε δέχεται οποιοδήποτε 300 EXC για να το μετατρέψει, μπορεί μονάχα να παραγγείλει κάποιος μία καινούρια Salt Two Stroke που διατίθεται μόνο κατόπιν παραγγελίας. Παράλληλα ετοιμάζει μία μοναδική μοτοσυκλέτα με έναν V8 κινητήρα που θα την ονομάζει Salt Series 1 V8.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.