Σε δημοπρασία το Honda CR72 του Jim Redman

Στο Spring Stafford Sale του οίκου Bonhams
Δημοπρασία του Honda RC72 του Jim Redman
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/3/2023

Σε δημοπρασία στις 22 Απριλίου από τον Οίκο Bonhams βγαίνει η αγωνιστική μοτοσυκλέτα του θρυλικού Jim Redman, μια τετράχρονη δικύλινδρη εν σειρά CR72 247 κ.εκ. του 1963, με δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, τέσσερις βαλβίδες στον κύλινδρο, και ονομαστική απόδοση 41 hp / 12.500 rpm.

Ο Βρετανός Jim Redman είχε μεταναστεύσει με την οικογένεια του στη Ροδεσία (νυν Ζιμπάμπουε) στην εφηβεία του. Ξεκίνησε τους αγώνες μοτοσυκλέτες με μια δικύλινδρη Triumph, πριν κερδίσει το Πρωτάθλημα Νότιας Αφρικής με μια AJS 7R και αναχωρήσει για την Ευρώπη.

Η μεγάλη ευκαιρία για τον Redman εμφανίστηκε το 1960, όταν η Honda τον προσέλαβε ως αντικαταστάτη του τραυματία Tom Phillis, με το ιαπωνικό εργοστάσιο να του προσφέρει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν. Μέχρι το 1966, όταν και αποσύρθηκε από τους αγώνες, ο Redman είχε σημειώσει 45 νίκες GP και είχε κερδίσει 6 Παγκόσμια Πρωταθλήματα για τη Honda, δυο στα 250 και τέσσερα στα 350 κυβικά εκατοστά.

CR72

Με ένα υπογεγραμμένο γράμμα, ο Redman αναφέρει πως αγωνίστηκε με τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας στη δεκαετία του 1960, μαζί με τον ομόσταυλο του, Bruce Beale. Η μοτοσυκλέτα είχε αγωνιστεί τόσο στη Νότια Αφρική, όσο και στην Imatra (όπου ο Redman υπέγραψε στο ρεζερβουάρ), αλλά και στο Assen.

cr72

Η μοτοσυκλέτα έχει αναπαλαιωθεί, σε μια διαδικασία που διήρκησε… 30 χρόνια, ενώ κατόπιν είχε χρησιμοποιηθεί από τον Jim Redman σε event κλασικών μοτοσυκλετών μεταξύ 2008-2014. Τόσο ο ιδιοκτήτης, όσο και ο Redman αναφέρουν πως είναι σε πολύ καλή κατάσταση και έτοιμη για χρήση.

Ο οίκος Bonhams αναμένει να πουλήσει την CR72 σε τιμή ανάμεσα στις 136 και τις 170 χιλιάδες ευρώ.

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.