Σε δημοπρασία η 48κύλινδρη δίχρονη μοτοσυκλέτα Tinker Toy [VIDEO]

Κατέχοντας ρεκόρ Guinness για τον κινητήρα με τους περισσότερους κυλίνδρους
Tinker Toy by Simon Whitelock
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

7/2/2024

Στο “σφυρί” βγαίνει η τερατώδης 48κύλινδρη δίχρονη μοτοσυκλέτα Tinker Toy του Simon Whitelock, μοτοσυκλέτα που κατέχει το ρεκόρ Guinness για τον λειτουργικό κινητήρα με τους περισσότερους κύλινδρους στον κόσμο. Κι όπως φαίνεται, η τιμή που αναμένεται να πιάσει είναι σαφώς χαμηλότερη από το μισό εκατομμύριο βρετανικές λίρες που ζητούσε αρχικά ο Άγγλος δημιουργός της.

O Simon Whitelock είχε ανέκαθεν τρέλα με τα τρικύλινδρα δίχρονα μοντέλα της Kawasaki, δίνοντας το παρών στις βρετανικές συνάξεις ιδιοκτητών KH. Με βάση τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα το 1987 δημιούργησε ένα... τετρακύλινδρο special, προσθέτοντας έναν κύλινδρο ακόμα.

Simon Whitelock

Κατόπιν έφτιαξε ένα... "triple-triple" εννιακύλινδρο μοντέλο με τρεις κινητήρες KH (αλλά κι ένα εφτακύλινδρο εν σειρά τέρας) πριν ξεκινήσει το πενταετές ταξίδι του για την κατασκευή του 48κύλινδρου τέρατος των 4.200 κυβικών εκατοστών που ακούει στο όνομα Tinker Toy και εμπνέεται από το βομβαρδιστικό Boeing B-17 Flying Fortress. Παρόλο που η δημιουργία του Tinker Toy πήρε 5 χρόνια, το 85% της δουλειάς ολοκληρώθηκε τους τελευταίους 12 μήνες του project, χρονικό διάστημα που ο Whitelock χαρακτηρίζει ως… “τραυματικό” για τον ίδιο. Τελικά το Tinker Toy τελείωσε το 2003.

Simon Whitelock Tinker Toy

Η μοτοσυκλέτα δεν δημιουργήθηκε για να είναι γρήγορη, ή για να οδηγείται. Ναι, μπορεί να οδηγηθεί -κυρίως στην ευθεία… για λίγο- αν δεν φοβάστε να πέσει στο πόδι σας, καθώς με βάρος 600 κιλών μάλλον θα σας το έκανε χαλκομανία. Στόχος ήταν το ρεκόρ Guinness και ο Whitelock τα κατάφερε. Η επιλογή του να χρησιμοποιήσει κινητήρες -16 παρακαλώ- από KH250 που ήταν άφθονοι τότε στην αγορά διευκόλυνε τη δουλειά του Βρετανού Δρ. Φρανκενστάιν.

Simon Whitelock Tinker Toy

Για μίζα χρησιμοποίησε έναν δίχρονο κινητήρα 125 κυβικών από scooter. Για να αντέξει το βάρος του κινητήρα η μοτοσυκλέτα έχει ενισχυθεί με πολλά εξτρά, όπως τους τροχούς της Hagon με heavy duty ακτίνες, το μπροστινό σύστημα από Honda Goldwing με έξτρα εξωτερικά ελατήρια στο πάνω μέρος του, νέα κέντρα τροχών, κ.α. Αν κάθε τρικύλινδρο μοτέρ από KH250 απέδιδε 32 hp, τότε θεωρητικά το κτήνος του Whitelock θα έπρεπε να αποδίδει 512 hp.

Simon Whitelock Tinker Toy

Τώρα, εικοσιένα χρόνια αργότερα, το Tinker Toy βγαίνει σε δημοπρασία, στην εκδήλωση Spring Stafford Sale του οίκου Bonhams, στις 21 Απριλίου 2024. Η τιμή που αναμένεται να πιάσει είναι μεταξύ 40.000 και 70.000 βρετανικές λίρες, ήτοι 46.920-82.100 ευρώ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.