Sherco 300 SE Factory vs Toyota GR DKR Hilux T1, στον πιο επικίνδυνο ορεινό χωματόδρομο της Ν. Αφρικής [Video]
Με πρωταγωνιστές τους Wade Young και Giniel de Villiers - Ο χαμένος πίνει Red Bull από τη μπότα του νικητή!
Από τον
Γιάννη Τσινάβο
6/12/2023
H Red Bull κατά καιρούς μας έχει χαρίσει μοναδικά βίντεο τα οποία αποτυπώνουν την αέναη αγωνιστική κόντρα μεταξύ μοτοσυκλέτας και αυτοκινήτου, τώρα η διάσημη εταιρεία ενεργειακών ποτών αποφάσισε να μας προσφέρει άλλο ένα αυτή τη φορά στο χώμα, με πρωταγωνιστές το Toyota GR DKR Hilux T1 το οποίο έχει κερδίσει τρεις φορές το Rally Dakar και την δίχρονη enduro μοτοσυκλέτα Sherco 300 SE Factory η οποία θα έκλεβε την παράσταση μερικές ημέρες αργότερα στο φετινό Roof of Africa.
Οι δύο μονομάχοι οι οποίοι έφερε η Red Bull δεν ήταν τυχαίοι. Από την μία ο πολυνίκης του Roof of Africa, Wade Young -o αναβάτης της Sherco λίγες ημέρες αργότερα θα κέρδιζε τον αγώνα φτάνοντας τις οκτώ νίκες- και από την άλλη ο Giniel de Villiers, νικητής του Rally Dakar το 2009. Οι δύο τους λίγο πριν την έναρξη του αγώνα Hard Enduro Roof of Africa ο οποίος διεξάγεται στο Λεσότο της Αφρικής δέχθηκαν να λάβουν μέρος σε έναν σύντομο αγώνα σε μία διαδρομή που μόνο τρόμο μπορεί να προκαλέσει. H Red Bull αποφάσισε πως το γνωστό πέρασμα Sani Pass θα αποτελούσε το σημείο της αγωνιστικής κόντρας ενώ για να κάνει πιο πικάντικο τον αγώνα, ο ηττημένος θα έπρεπε να πιει το γνωστό σε όλους μας Red Bull από το παπούτσι του νικητή στην αφρικανική pub που βρίσκεται στο τέλος της διαδρομής... Για όσους δεν γνωρίζουν, το Sani Pass είναι μια ορεινή χωμάτινη διαδρομή γεμάτη φουρκέτες, που βρίσκεται σε υψόμετρο 2.865 μέτρων, γεμάτη με κροκάλες και νερόλακκους, ενώ όπως θα δείτε και στο βίντεο δεν υπάρχει κανένα μέτρο ασφαλείας όπως μπαριέρες ή τοιχία στις άκρες του δρόμου!
Στη διαδρομή των 4 χιλιομέτρων πρώτος μπήκε στην μάχη με το χρονόμετρο ο Wade Young, με τον 27χρονο να οδηγεί με λύσσα το Sherco SE 300 ενώ το πως κατάφερε να αντιμετωπίσει τις κροκάλες και τα λούκια είναι άξιο θαυμασμού. Ο παρουσιαστής του βίντεο ανακοινώνει πως ο χρόνος του Young ήταν 4 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα λέγοντας στον Giniel de Villiers πως ήρθε η σειρά του. Ο επίσης Νοτιοαφρικάνος ξεκινά με το θηριώδες pick up της Toyota απόδοσης 405 ίππων έχοντας ως στόχο να κερδίσει τον Young και όπως μπορεί κανείς να δει... είχε σαφές πλεονέκτημα. Σε κάθε φουρκέτα το Hilux κουβαλούσε μεγαλύτερη ταχύτητα σε σχέση με το Sherco ενώ ταυτόχρονα η ανάρτηση κατάπινε κάθε ανωμαλία. Μετά το τέλος της εντυπωσιακής κόντρας οι Young και De Villiers βρέθηκαν στην αφρικανική pub για να αποκαλυφθεί ο τελικός νικητής που ήταν ο De Villiers με χρόνο 3 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Ο Wade Young ο οποίος έχασε το στοίχημα ήπιε το Red Bull από το μποτάκι του De Villers αν και από ότι είδαμε η γεύση του φάνηκε... να μην τον ενθουσιάζει.
MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας
Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2026
Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.
Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη.
Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.
Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.
Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω).
Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.
Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.
Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.
Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.