Σκοτώθηκε η γρηγορότερη γυναίκα του κόσμου Jessi Combs

Με 772km/h το ατύχημα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/8/2019

Η Jessi Combs ήταν επισήμως η γρηγορότερη γυναίκα του κόσμου, καθώς είχε πετύχει ρεκόρ μέγιστης ταχύτητας 636,8km/h με το πρωτότυπο τετράτροχο όχημά της.

Αυτή τη φορά στόχος της ήταν να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ των 819,2km/h, που είχε από το 1976 η θρυλική Kitty O’Neil (O’Neil η είχε γεννηθεί κουφή, έπασχε από ασθένεια που προκαλεί παράλυση και είχε υποστεί δύο χημειοθεραπείες για καρκίνο έως τα 28 χρόνια της, αλλά αυτό δεν την εμπόδισε να γίνει πρωταθλήτρια καταδύσεων και κασκαντέρ του Hollywood!)  χρησιμοποιώντας ένα τρίροδο πυραυλοκίνητο όχημα, που στην πραγματικότητα ήταν ένα μεταποιημένο μαχητικό αεροσκάφος F-104 της Lockheed.

Στις προηγούμενες δοκιμές είχε πετύχει 772km/h και τώρα βρισκόταν στην έρημο Alvord του Όρεγκον για να σπάσει το ρεκόρ της Kitty O’Neil. Για να μετρήσει επίσημα ένα ρεκόρ ταχύτητας θα πρέπει να κάνεις την διαδρομή και προς τις δύο κατευθύνσεις, εντός συγκεκριμένου χρονικού περιθωρίου. Αυτό έχει να κάνει με την δύναμη και την κατεύθυνση του ανέμου, που είναι σύμμαχος σου προς τη μία κατεύθυνση και εχθρός σου προς την αντίθετη. Ο μέσος όρος από τις δύο προσπάθειες αποτελεί και την τελική επίδοση. Έτσι αν στη μια κατεύθυνση επιτύχεις 400km/h και στην αντίθετη κατεύθυνση 350km/h, στον πίνακα των ρεκόρ θα γραφτεί 375km/h και όχι τα 400km/h.

 Η Jessi Combs ήταν πολύ γνωστή στις ΗΠΑ, διότι πέρα από το πάθος της για ταχύτητα, ήταν κατασκευαστής custom μοτοσυκλετών και είχε τη δική της τηλεοπτική εκπομπή. Ως αγωνιζόμενη είχε λάβει μέρος στο Baja 1000 και επί τέσσερα χρόνια είχε επίσημη συμμετοχή στο King of the Hammers.

 

Πατέντα Toyota για ηλεκτρικό σκούτερ με ανταλλάξιμες φιάλες υδρογόνου

Σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη ηλεκτρικών οχημάτων με κυψέλες υδρογόνου
toyota-hydrogen-patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/5/2026

Οι Ιάπωνες συνεχίζουν να επενδύουν επίμονα στο υδρογόνο ως εναλλακτικό καύσιμο για το μέλλον, έχοντας συστήσει κοινοπραξίες όπως η HySE, πάνω στην οποία η Kawasaki έχει δημιουργήσει την πρωτότυπη μοτοσυκλέτα Ninja H2 SX Hydrogen.

Σε αντίθεση με τη μοτοσυκλέτα της Kawasaki ωστόσο, η οποία καταναλώνει το υδρογόνο ως καύσιμο σε κινητήρα εσωτερικής καύσης, η πρόταση της Toyota στρέφεται σε μια διαφορετική λογική. Εδώ μιλάμε για ηλεκτρικό κινητήρα που τροφοδοτείται από κυψέλες υδρογόνου (fuel cell), δηλαδή χρησιμοποιεί το υδρογόνο για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια και όχι απευθείας ως καύσιμη ύλη.

toyota hydrogen patent
Στο σχέδιο της Toyota η φιάλη υδρογόνου αποθηκεύεται χαμηλά στο πάτωμα του σκούτερ, στη θέση 8 στο σχέδιο

Το πιο ενδιαφέρον για μας είναι το σχέδιο που κατοχύρωσε η Toyota, ένα σκούτερ. Η δε ευρεσιτεχνία της ιαπωνικής εταιρείας δεν αφορά σε καθαυτή την τεχνολογία κυψελών υδρογόνου, αλλά στο γεγονός πως προτείνει ένα σύστημα με ανταλλάξιμες φιάλες υδρογόνου.

Η λογική της Toyota στρέφεται σε ένα άλλο πρόβλημα του υδρογόνου, τις υποδομές, προσφέροντας ως λύση έτοιμες φιάλες με αέριο υδρογόνο αποθηκευμένο υπό υψηλή πίεση. Κατά την πατέντα της, ο ιδιοκτήτης του σκούτερ θα μπορεί στο μέλλον να ανεφοδιάζεται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα απλώς ανταλλάσσοντας την άδεια φιάλη με μια γεμάτη.

toyota hydrogen patent
Η θήκη της φιάλης υδρογόνου περιστρέφεται και αποκαλύπτει το ανοικτό της άκρο, από το οποίο αντικαθίσταται η φιάλη (#60 στο σχέδιο) με νέα

Ο μηχανισμός του σκούτερ που φιλοξενεί τις φιάλες υδρογόνου είναι απλούστατος, καθώς αποθηκεύονται σε μια θήκη που εδράζει σε σταθερή βάση στο ένα άκρο της και γύρω από το οποίο μπορεί να περιστραφεί αποκαλύπτοντας το άλλο άκρο, κάνοντας την όλη διαδικασία πολύ εύκολη και γρήγορη.

Η λύση αυτή προφανώς μοιάζει πιο βιώσιμη από το να περιμένουμε να στηθούν σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο, κάτι που είναι αρκετά πιο δύσκολο να συμβεί συγκριτικά με μια σειρά μηχανημάτων με έτοιμες φιάλες που θα λειτουργεί περίπου στην ίδια λογική με τις ανταλλάξιμες μπαταρίες για ηλεκτρικά δίκυκλα, σχέδιο που έχει προτείνει και η Honda με τις μπαταρίες Power Pack e.

Η δε στενή σχέση της Toyota με τη Yamaha ενισχύει το όλο σχέδιο με μια επιπλέον πτυχή ρεαλισμού.