Σώθηκε απ’ τον καρκίνο χάρη στις μοτοσυκλέτες!

Η καλή ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/2/2020

Η ιστορία του Nigel Hart, του πενηντάχρονου μηχανικού απ’ την Αγγλία έχει πολλά να μας φανερώσει, καθώς μέσα απ’ το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες γλύτωσε, πριν να είναι αργά, απ’ τον καρκίνο του προστάτη. Ο Hart ανέκαθεν είχε πάθος για τις μοτοσυκλέτες, όμως η γυναίκα του δεν τον άφηνε να αποκτήσει μια, όπως ανέφερε… Ωστόσο, όταν το καλοκαίρι του 2017 έμαθε πως δύο αγαπημένοι του φίλοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο στον προστάτη κατάφερε να αγοράσει μια, καθώς η γυναίκα του βλέποντας την ψυχολογία του άντρα της να χειροτερεύει δεν άντεξε και αποφάσισε να τον αφήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε μια μέρα στο σπίτι του με το χαμόγελο που έχουμε όλοι όταν αγοράζουμε μια μοτοσυκλέτα και πάρκαρε το CB125F της Honda στο γκαράζ του. Ο καιρός πέρασε και γρήγορα έφτασε στο σημείο οι επιδόσεις του μικρού Honda να μην του αρκούν, έτσι μετά από τρεις μήνες που πήρε δίπλωμα κατηγορίας Α, αγόρασε μια Triumph Tiger 1050.

Το Tiger όμως δεν έμεινε για πολύ στα χέρια του, καθώς του ήταν αρκετά δύσκολο να το κρατά όρθιο, ενώ είχε και μερικές πτώσεις. “Μου φάνηκε περίεργο όταν ένιωσα τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν σταδιακά”, είπε ο Hart. Σε πρώτη φάση έριξε τις ευθύνες στο βάρος της μοτοσυκλέτας και επέλεξε να αντικαταστήσει το Tiger 1050 με κάτι ελαφρύτερο και με μικρότερες διαστάσεις. Έτσι ήρθε στον κατοχή του Suzuki V-Strom 650. Παρόλα αυτά όμως και σε συνδυασμό με αυτό που έπαθαν οι φίλοι του, αποφάσισε να κάνει ένα check-up εις βάθος για να δει αν η αδυναμία του να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια οφείλονταν σε άλλους παράγοντες.

Ένα απ’ τα συμπτώματα του αδενοκαρκινώματος του προστάτη είναι οι συχνοί πόνοι στο κάτω μέρος της πλάτης, του γοφούς και του μηρούς, δηλαδή στις μυϊκές ομάδες που χρησιμοποιούμε κατά βάση για να κρατήσουμε όρθια τη μοτοσυκλέτα. Σε αυτό οφείλονταν η αδυναμία του Hart και αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα θα ήταν πιο δύσκολο να το εντοπίσει σε τόσο πρώιμο στάδιο. Τα μαντάτα απ’ τις –ειδικές- αιματολογικές εξετάσεις (που μετρούν τα επίπεδα του προστατικού αντιγόνου PSA) που έκανε στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου, φανέρωσαν πως έπασχε από καρκίνο του προστάτη. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της νόσου, όπως η χειρουργική αφαίρεση του αδένα ή θεραπεία με ακτινοβολίες, όμως σημαντικό ρόλο στην θετική εξέλιξη των πραγμάτων παίζει και η ψυχολογία του ασθενή και ο Hart όχι μόνο δεν εγκατέλειψε το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά πήγαινε σε κάθε ακτινοβολία με το V-Strom του!

Στη πορεία απέκτησε κι άλλες συνήθειες, όπως το πλέξιμο, όταν έμαθε πως η τοπική ενορία ετοίμαζε παπαρούνες για να γιορτάσει το Remembrance Day - συμβολίζει τη λήξη του Α’Π.Π. και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου, ενώ είναι έθιμο να πλέκουν κόκκινες παπαρούνες. “Το προσωπικό δεν είχε ξαναδεί κάποιον να εμφανίζεται στο νοσοκομείο ντυμένος από πάνω ως κάτω με εξοπλισμό μοτοσυκλέτας, να κάθεται και να βγάζει τα βελονάκια του για να πλέξει”, ανέφερε ο Hart και πριν καταδικάσετε το πλέξιμο πως είναι γυναικεία ασχολία, καλό θα ήταν να μάθετε πως είναι μια δεξιότητα που χρησιμοποιείται κατά κόρον στις ομάδες εργοθεραπείας και ψυχοθεραπείας  καθώς δρα αγχολυτικά…

Κάθε μήνα εμφανιζόταν στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου για τις ακτινοβολίες του και κάθε φορά έφευγε καβάλα στη μοτοσυκλέτα του, χωρίς να πτοείται το ηθικό του. Ο καιρός πέρασε, η αγωγή απέδωσε και ο Hart πλέον συνεχίζει να απολαμβάνει τις βόλτες με το V-Strom του, ενώ πιθανότατα πλέον η γυναίκα του δεν θα του βάζει χέρι, αφού αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα δεν θα είχε θορυβηθεί τόσο σύντομα πως κάτι πάει στραβά με την υγεία του. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν λέμε πως ο Hart σώθηκε λόγω της μοτοσυκλέτας του, εννοούμε ότι η αδυναμία –η οποία οφειλόταν στους πόνους της μέσης, του γοφού και των μηρών- που τον θορύβησε να εξεταστεί, τον βοήθησε να ξεκινήσει άμεσα την αντιμετώπιση της νόσου του.

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.