Η ιστορία του Nigel Hart, του πενηντάχρονου μηχανικού απ’ την Αγγλία έχει πολλά να μας φανερώσει, καθώς μέσα απ’ το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες γλύτωσε, πριν να είναι αργά, απ’ τον καρκίνο του προστάτη. Ο Hart ανέκαθεν είχε πάθος για τις μοτοσυκλέτες, όμως η γυναίκα του δεν τον άφηνε να αποκτήσει μια, όπως ανέφερε… Ωστόσο, όταν το καλοκαίρι του 2017 έμαθε πως δύο αγαπημένοι του φίλοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο στον προστάτη κατάφερε να αγοράσει μια, καθώς η γυναίκα του βλέποντας την ψυχολογία του άντρα της να χειροτερεύει δεν άντεξε και αποφάσισε να τον αφήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε μια μέρα στο σπίτι του με το χαμόγελο που έχουμε όλοι όταν αγοράζουμε μια μοτοσυκλέτα και πάρκαρε το CB125F της Honda στο γκαράζ του. Ο καιρός πέρασε και γρήγορα έφτασε στο σημείο οι επιδόσεις του μικρού Honda να μην του αρκούν, έτσι μετά από τρεις μήνες που πήρε δίπλωμα κατηγορίας Α, αγόρασε μια Triumph Tiger 1050.

Το Tiger όμως δεν έμεινε για πολύ στα χέρια του, καθώς του ήταν αρκετά δύσκολο να το κρατά όρθιο, ενώ είχε και μερικές πτώσεις. “Μου φάνηκε περίεργο όταν ένιωσα τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν σταδιακά”, είπε ο Hart. Σε πρώτη φάση έριξε τις ευθύνες στο βάρος της μοτοσυκλέτας και επέλεξε να αντικαταστήσει το Tiger 1050 με κάτι ελαφρύτερο και με μικρότερες διαστάσεις. Έτσι ήρθε στον κατοχή του Suzuki V-Strom 650. Παρόλα αυτά όμως και σε συνδυασμό με αυτό που έπαθαν οι φίλοι του, αποφάσισε να κάνει ένα check-up εις βάθος για να δει αν η αδυναμία του να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια οφείλονταν σε άλλους παράγοντες.

Ένα απ’ τα συμπτώματα του αδενοκαρκινώματος του προστάτη είναι οι συχνοί πόνοι στο κάτω μέρος της πλάτης, του γοφούς και του μηρούς, δηλαδή στις μυϊκές ομάδες που χρησιμοποιούμε κατά βάση για να κρατήσουμε όρθια τη μοτοσυκλέτα. Σε αυτό οφείλονταν η αδυναμία του Hart και αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα θα ήταν πιο δύσκολο να το εντοπίσει σε τόσο πρώιμο στάδιο. Τα μαντάτα απ’ τις –ειδικές- αιματολογικές εξετάσεις (που μετρούν τα επίπεδα του προστατικού αντιγόνου PSA) που έκανε στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου, φανέρωσαν πως έπασχε από καρκίνο του προστάτη. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της νόσου, όπως η χειρουργική αφαίρεση του αδένα ή θεραπεία με ακτινοβολίες, όμως σημαντικό ρόλο στην θετική εξέλιξη των πραγμάτων παίζει και η ψυχολογία του ασθενή και ο Hart όχι μόνο δεν εγκατέλειψε το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά πήγαινε σε κάθε ακτινοβολία με το V-Strom του!

Στη πορεία απέκτησε κι άλλες συνήθειες, όπως το πλέξιμο, όταν έμαθε πως η τοπική ενορία ετοίμαζε παπαρούνες για να γιορτάσει το Remembrance Day - συμβολίζει τη λήξη του Α’Π.Π. και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου, ενώ είναι έθιμο να πλέκουν κόκκινες παπαρούνες. “Το προσωπικό δεν είχε ξαναδεί κάποιον να εμφανίζεται στο νοσοκομείο ντυμένος από πάνω ως κάτω με εξοπλισμό μοτοσυκλέτας, να κάθεται και να βγάζει τα βελονάκια του για να πλέξει”, ανέφερε ο Hart και πριν καταδικάσετε το πλέξιμο πως είναι γυναικεία ασχολία, καλό θα ήταν να μάθετε πως είναι μια δεξιότητα που χρησιμοποιείται κατά κόρον στις ομάδες εργοθεραπείας και ψυχοθεραπείας  καθώς δρα αγχολυτικά…

Κάθε μήνα εμφανιζόταν στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου για τις ακτινοβολίες του και κάθε φορά έφευγε καβάλα στη μοτοσυκλέτα του, χωρίς να πτοείται το ηθικό του. Ο καιρός πέρασε, η αγωγή απέδωσε και ο Hart πλέον συνεχίζει να απολαμβάνει τις βόλτες με το V-Strom του, ενώ πιθανότατα πλέον η γυναίκα του δεν θα του βάζει χέρι, αφού αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα δεν θα είχε θορυβηθεί τόσο σύντομα πως κάτι πάει στραβά με την υγεία του. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν λέμε πως ο Hart σώθηκε λόγω της μοτοσυκλέτας του, εννοούμε ότι η αδυναμία –η οποία οφειλόταν στους πόνους της μέσης, του γοφού και των μηρών- που τον θορύβησε να εξεταστεί, τον βοήθησε να ξεκινήσει άμεσα την αντιμετώπιση της νόσου του.