Σώθηκε απ’ τον καρκίνο χάρη στις μοτοσυκλέτες!

Η καλή ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/2/2020

Η ιστορία του Nigel Hart, του πενηντάχρονου μηχανικού απ’ την Αγγλία έχει πολλά να μας φανερώσει, καθώς μέσα απ’ το πάθος του για τις μοτοσυκλέτες γλύτωσε, πριν να είναι αργά, απ’ τον καρκίνο του προστάτη. Ο Hart ανέκαθεν είχε πάθος για τις μοτοσυκλέτες, όμως η γυναίκα του δεν τον άφηνε να αποκτήσει μια, όπως ανέφερε… Ωστόσο, όταν το καλοκαίρι του 2017 έμαθε πως δύο αγαπημένοι του φίλοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο στον προστάτη κατάφερε να αγοράσει μια, καθώς η γυναίκα του βλέποντας την ψυχολογία του άντρα της να χειροτερεύει δεν άντεξε και αποφάσισε να τον αφήσει να πραγματοποιήσει το όνειρό του.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα επέστρεψε μια μέρα στο σπίτι του με το χαμόγελο που έχουμε όλοι όταν αγοράζουμε μια μοτοσυκλέτα και πάρκαρε το CB125F της Honda στο γκαράζ του. Ο καιρός πέρασε και γρήγορα έφτασε στο σημείο οι επιδόσεις του μικρού Honda να μην του αρκούν, έτσι μετά από τρεις μήνες που πήρε δίπλωμα κατηγορίας Α, αγόρασε μια Triumph Tiger 1050.

Το Tiger όμως δεν έμεινε για πολύ στα χέρια του, καθώς του ήταν αρκετά δύσκολο να το κρατά όρθιο, ενώ είχε και μερικές πτώσεις. “Μου φάνηκε περίεργο όταν ένιωσα τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν σταδιακά”, είπε ο Hart. Σε πρώτη φάση έριξε τις ευθύνες στο βάρος της μοτοσυκλέτας και επέλεξε να αντικαταστήσει το Tiger 1050 με κάτι ελαφρύτερο και με μικρότερες διαστάσεις. Έτσι ήρθε στον κατοχή του Suzuki V-Strom 650. Παρόλα αυτά όμως και σε συνδυασμό με αυτό που έπαθαν οι φίλοι του, αποφάσισε να κάνει ένα check-up εις βάθος για να δει αν η αδυναμία του να κρατήσει τη μοτοσυκλέτα όρθια οφείλονταν σε άλλους παράγοντες.

Ένα απ’ τα συμπτώματα του αδενοκαρκινώματος του προστάτη είναι οι συχνοί πόνοι στο κάτω μέρος της πλάτης, του γοφούς και του μηρούς, δηλαδή στις μυϊκές ομάδες που χρησιμοποιούμε κατά βάση για να κρατήσουμε όρθια τη μοτοσυκλέτα. Σε αυτό οφείλονταν η αδυναμία του Hart και αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα θα ήταν πιο δύσκολο να το εντοπίσει σε τόσο πρώιμο στάδιο. Τα μαντάτα απ’ τις –ειδικές- αιματολογικές εξετάσεις (που μετρούν τα επίπεδα του προστατικού αντιγόνου PSA) που έκανε στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου, φανέρωσαν πως έπασχε από καρκίνο του προστάτη. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης της νόσου, όπως η χειρουργική αφαίρεση του αδένα ή θεραπεία με ακτινοβολίες, όμως σημαντικό ρόλο στην θετική εξέλιξη των πραγμάτων παίζει και η ψυχολογία του ασθενή και ο Hart όχι μόνο δεν εγκατέλειψε το πάθος για τις μοτοσυκλέτες αλλά πήγαινε σε κάθε ακτινοβολία με το V-Strom του!

Στη πορεία απέκτησε κι άλλες συνήθειες, όπως το πλέξιμο, όταν έμαθε πως η τοπική ενορία ετοίμαζε παπαρούνες για να γιορτάσει το Remembrance Day - συμβολίζει τη λήξη του Α’Π.Π. και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου, ενώ είναι έθιμο να πλέκουν κόκκινες παπαρούνες. “Το προσωπικό δεν είχε ξαναδεί κάποιον να εμφανίζεται στο νοσοκομείο ντυμένος από πάνω ως κάτω με εξοπλισμό μοτοσυκλέτας, να κάθεται και να βγάζει τα βελονάκια του για να πλέξει”, ανέφερε ο Hart και πριν καταδικάσετε το πλέξιμο πως είναι γυναικεία ασχολία, καλό θα ήταν να μάθετε πως είναι μια δεξιότητα που χρησιμοποιείται κατά κόρον στις ομάδες εργοθεραπείας και ψυχοθεραπείας  καθώς δρα αγχολυτικά…

Κάθε μήνα εμφανιζόταν στο νοσοκομείο του Εδιμβούργου για τις ακτινοβολίες του και κάθε φορά έφευγε καβάλα στη μοτοσυκλέτα του, χωρίς να πτοείται το ηθικό του. Ο καιρός πέρασε, η αγωγή απέδωσε και ο Hart πλέον συνεχίζει να απολαμβάνει τις βόλτες με το V-Strom του, ενώ πιθανότατα πλέον η γυναίκα του δεν θα του βάζει χέρι, αφού αν δεν οδηγούσε μοτοσυκλέτα δεν θα είχε θορυβηθεί τόσο σύντομα πως κάτι πάει στραβά με την υγεία του. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν λέμε πως ο Hart σώθηκε λόγω της μοτοσυκλέτας του, εννοούμε ότι η αδυναμία –η οποία οφειλόταν στους πόνους της μέσης, του γοφού και των μηρών- που τον θορύβησε να εξεταστεί, τον βοήθησε να ξεκινήσει άμεσα την αντιμετώπιση της νόσου του.

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.