Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Triumph Originals: Dune 400 - H desert racer Scrambler 400 XC [VIDEO]

Η custom μοτοσυκλέτα του South Garage θα εκπροσωπήσει την Ιταλία στο Triumph Originals 2026
Dune 400
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Με έμπνευση από τις θρυλικές μοτοσυκλέτες των rally της δεκαετίας του '80 και του '90, η ιταλική South Garage παρουσίασε τη Dune 400, μια εντυπωσιακή εκδοχή της Triumph Scrambler 400 XC που θα συμμετάσχει στον διεθνή διαγωνισμό Triumph Originals 2026.

Η Dune 400 είναι η πρόταση της South Garage Motor Co. για το Triumph Originals 2026, το διεθνές project της βρετανικής εταιρείας που φέρνει αντιμέτωπες επτά κορυφαίες custom δημιουργίες από ισάριθμες χώρες. Η θεματική της φετινής διοργάνωσης είναι "Time Capsule", με τους συμμετέχοντες να καλούνται να επανερμηνεύσουν μια ιστορική εποχή χρησιμοποιώντας ως βάση ένα μοντέλο της οικογένειας Scrambler.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η ιταλική αντιπροσωπεία της Triumph εμπιστεύθηκε τη South Garage και τον ιδρυτή της, Giuseppe Carucci, ο οποίος επέλεξε να αντλήσει έμπνευση από τις μοτοσυκλέτες των rally-raid της δεκαετίας του '80 και του '90.

Βάση της κατασκευής αποτελεί η Triumph Scrambler 400 XC, η πιο χωμάτινη έκδοση της μικρής Scrambler, με ακτινωτούς τροχούς, ψηλό μπροστινό φτερό και πρόσθετες προστασίες από το εργοστάσιο.

Desert looks χωρίς μηχανικές αλλαγές

Η μεταμόρφωση ξεκινά από τη χαρακτηριστική βαφή στο χρώμα της άμμου, από την οποία προέρχεται και το όνομα Dune (θίνα). Το σύνολο συμπληρώνεται από πλαϊνά προστατευτικά εμπνευσμένα από τις μοτοσυκλέτες των ερήμων, μεγαλύτερη ζελατίνα, σωληνωτές προστατευτικές μπάρες, ψηλά τοποθετημένη εξάτμιση και ελαστικά με έντονο τακούνι για εκτός δρόμου χρήση.

Παρότι η εμφάνιση αλλάζει σημαντικά, ο κινητήρας παραμένει αμετάβλητος. Πρόκειται για τον μονοκύλινδρο υγρόψυκτο κινητήρα των 398 κυβικών εκατοστών, με δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους και τέσσερις βαλβίδες, που αποδίδει 40 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό και 3,8 κιλά ροπής στις 6.500 στροφές ανά λεπτό, διατηρώντας έτσι τις επιδόσεις του συμβατές με την άδεια οδήγησης Α2.

Triumph Originals: Dune 400

Σύμφωνα με τη South Garage, στόχος της κατασκευής δεν ήταν απλώς η δημιουργία ενός εντυπωσιακού εκθεσιακού μοντέλου, αλλά μιας μοτοσυκλέτας που θα μπορούσε ρεαλιστικά να αποτελέσει μια πιο adventure εκδοχή της οικογένειας Triumph 400.

Ο ιδρυτής της South Garage Motor Co., Giuseppe Carucci, είπε, "Η συμμετοχή στο Triumph Originals μάς δίνει την ευκαιρία να εκφράσουμε τη δική μας φιλοσοφία. Δουλεύοντας πάνω στη Scrambler 400 XC μπορέσαμε να ξεπεράσουμε τα όρια της ασφάλτου και της καθημερινότητας, φανταζόμενοι μια μοτοσυκλέτα ικανή να αντιμετωπίσει την έρημο και τις πιο συναρπαστικές προκλήσεις."

Η Dune 400 θα διαγωνιστεί απέναντι σε ακόμη έξι ειδικές κατασκευές από ΗΠΑ, Καναδά, Κίνα, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και Ισπανία στο πλαίσιο του Triumph Originals 2026, αποδεικνύοντας πως ακόμη και μια μικρού κυβισμού Scrambler μπορεί να αποτελέσει ιδανικό καμβά για δημιουργίες με έντονο χαρακτήρα και αναφορές στη χρυσή εποχή των rally-raid.

Triumph Originals: Dune 400