Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Triumph Street Triple 765 RX 2026 - Νέα έκδοση με κορυφαία περιφερειακά, έτοιμη για trackday

Ανάρτηση Ohlins και στα δύο άκρα, ψηλά κλιπόν και 188 κιλά πλήρης υγρών
Triumph Street Triple 765 RX 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

19/11/2025

Η Triumph παρουσίασε τη Street Triple 765 RX που έρχεται να πάρει τη θέση της στην κορυφή της γκάμας της τρικύλνδρης γυμνής με αλλαγές που θα εκτιμηθούν ιδιαιτέρως σε trackday. 

Η πρώτη φορά που είδαμε τα αρχικά "RX" σε Street Triple ήταν το 2015 με εκείνη την έκδοση να έχει επίσης αλλαγές που την έκαναν πιο διασκεδαστική και αποδοτική σε περιβάλλον πίστας.

Η Street Triple 765 RX, η οποία παρουσιάστηκε στην έκθεση μοτοσυκλέτας Motorcycle Live στο Birmingham της Αγγλίας, θα είναι διαθέσιμη μόνο για ένα έτος και έρχεται για να αποτελέσει το "απόλυτο όπλο σε πίστα", σύμφωνα με την Τriumph που επιμελήθηκε δεόντως για να πιάσει τόπο ο λόγος της.

Τη μεγάλη διαφορά έναντι των υπόλοιπων εκδόσεων την κάνουν οι πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις της Ohlins με ανεστραμμένο πιρούνι NIX30 και piggyback αμορτισέρ STX40. Το πιρούνι έχει διαδρομή 115 χλστ. και το αμορτισέρ δίνει στον πίσω τροχό 131,2 χλστ. διαδρομής.

Την πέδηση αναλαμβάνουν οι ακτινικής τοποθέτησης 4πίστονες Brembo Stylema που συνδυάζονται με ακτινική τρόμπα Brembo MCS, η οποία έχει ρυθμιζόμενη σε απόσταση μανέτα ενώ ρυθμίζεται ως προς την αναλογικότητα στο τράβηγμα της μανέτας.

Για τη βρετανική sport naked επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Supercorsa SP V3 ως ελαστικά πρώτης τοποθέτησης, ενώ στον εξοπλισμό ανήκουν μεταξύ άλλων η TFT οθόνη των πέντε ιντσών, το quickshifter, το πλήρες ηλεκτρονικό οπλοστάσιο βοηθημάτων για τον αναβάτη με Cornering ABS και Traction Control και λειτουργία πίστας για το σύστημα αντιμπλοκαρίσματος. 

Αλλαγές στον δυνατό εν σειρά τρικύλινδρο των 765 κ.εκ. δεν έχουμε με την ισχύ του να φτάνει τους 128 ίππους και τη ροπή στα 8,16 kg.m ροπής στις 12.000 και 9.500 σ.α.λ. αντίστοιχα.

Άλλες αποκλειστικότητες που χαρακτηρίζουν τη Street Triple 765 RX είναι η πάνω billet αλουμινένια πλάκα το όνομα της έκδοσης που έχει χαραχτεί με lazer στο τελικό, τα ψηλά κλιπόν και η διαφορετική επένδυση της σέλας που φέρει και το σήμα της έκδοσης. 

Αποκλειστικός είναι και ο χρωματικός συνδυασμός Matt Aluminium Silve/Diablo Red με ασημί ματ εμπρός φτερό, ρεζερβουάρ και ουρά και κόκκινο υποπλαίσιο, πλαϊνά πλαστικά και ζάντες. Αυτός ο χρωματικός συνδυασμός αποτίνει φόρο τιμής στο πρώτο Street Triple RX.