Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Κωνσταντίνος Μητσάκης: Η άποψή του για την Harley-Davidson Pan America 1250 SP

Από το ταξίδι Pan America Beyond the Map - 7.500 χλμ. με συνεπιβάτη έκανε ο Μητσάκης με την αμερικάνικη adventure
Pan America Beyond the Map 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Σε αυτό το ταξίδι του ο Κωνσταντίνος Μητσάκης κινήθηκε αυστηρά στην Ευρώπη, στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP και έχει να πει και για αυτή δυο λόγια, έπειτα από 7.500 χλμ.

Ας δούμε τι λέει ο Μητσάκης για την αμερικάνικη adventure έχοντας πλέον αποκτήσει μια πολύ καλή εικόνα για τις δυνατότητές της ειδικά στο ταξίδι:

"Μετά από 7.500 χλμ. στην σέλα της HD Pan America 1250 SP, ήρθε η ώρα να καταθέσω τις εντυπώσεις μου από την πρώτη mega on–off πρόταση της Harley-Davidson. H Pan America 1250 SP αποδείχτηκε μια ευκολοδήγητη και απολαυστική μοτοσυκλέτα, που με συνάρπασε με τον δικύλινδρο V2 κινητήρα της και την κτηνώδη ροπή του! Με λογικό ύψος για on–off μοτοσυκλέτα (η σέλα έχει δυο ρυθμιζόμενες θέσεις), δεν προβληματίστηκα ιδιαίτερα, ενώ λειτουργικό αποδείχθηκε το σύστημα Adaptive Ride Heigh που μειώνει αυτόματα το ύψος της σέλας κατά την ακινησία. Διαθέτοντας εργονομικό σχεδιασμό, η σέλα της Pan America μού επέτρεπε να κάθομαι για πολλές ώρες άνετα και ξεκούραστα, όπως ήταν άλλωστε και η συνολική θέση οδήγησης της μοτοσυκλέτας.

Pan America Beyond the Map 2025

Οι ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις ανταποκρίθηκαν άριστα στο έργο τους προσφέροντας ευελιξία, υποδειγματική σταθερότητα και ακρίβεια στον έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα δούλεψαν σωστά και απροβλημάτιστα, τα μπροστινά φώτα με cornering λειτουργία έκαναν την νύχτα μέρα, αρκετά αποτελεσματική ήταν η προστασία του ανεμοθώρακα (διαθέτει 4 θέσεις), ενώ το σύστημα φρένων της Brembo ανταποκρινόταν άψογα στην ακινητοποίηση της βαρυφορτωμένης μοτοσυκλέτας και με βοήθησε καθοριστικά να έχω τον έλεγχο σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Κι όσον αφορά την κατανάλωση, με ταχύτητες 120-130 χλμ./ώρα κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα (5–5,3 λτ./100 χλμ.), που σε συνδυασμό με το ρεζερβουάρ των 21 λίτρων, μού πρόσφερε μια αυτονομία γύρω στα 400 χλμ.
   
Τι δεν μου άρεσε; Η λειτουργικότητα του πλαϊνού σταντ (λάθος σχεδιασμός κατά την άποψή μου), ο αριστερός διακόπτης ήταν δύσχρηστος εν κινήσει, η αλυσίδα κίνησης ήθελε τέντωμα στα 7.500 χλμ., η θύρα φόρτισης ήταν Type–C και η σέλα του συνεπιβάτη θα έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερη.

Pan America Beyond the Map 2025

Στη δημοφιλή και απαιτητική κατηγορία των Adventure, η ανανεωμένη HD Pan America 1250 SP κάνει τη “δουλειά” διαφορετικά από τους ανταγωνιστές της και τα καταφέρνει πολύ καλά. Δυνατά χαρτιά της, ο τολμηρός σχεδιασμός, ο δυνατός κινητήρας, η ανταγωνιστική τιμή, τα προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα και η άριστη ποιότητα κατασκευής."