Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022

Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.

Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.

Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”

Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.

Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.

Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.

Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.

Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.

Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.

Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.

Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.

Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.

Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.

Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.

Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.

Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.

Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.

Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.

Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.

Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.

Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).

Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Παύλο Καρατζά

24/9/2025

Μετά την Σκωτία και την Ιρλανδία, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε ξανά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Γαλλία. Ο Έλληνας αναβάτης οδήγησε στις πιο εμβληματικές διαδρομές των Γαλλικών Άλπεων, περνώντας από τα Col de L’ Iseran, Col de la Bonette και Combe Laval.

Ας δούμε παρακάτω τι γράφει ο Κωνσταντίνος Μητσάκης στην έκτη ανταπόκρισή του:

Με την άφιξή μας στην Γαλλία (Calais), το “Pan America Beyond the Map” μπήκε στην τελική του φάση. Οδηγώντας τη γκρι Harley Davidson Pan America 1250 SP στη διαδρομή Calais-Lyon (790 χλμ.) προσεγγίσαμε τη νοτιοανατολική Γαλλία, με σκοπό να περιηγηθούμε στο συναρπαστικό κόσμο των Γαλλικών Άλπεων. Κρυφή μας επιθυμία ήταν, πατέρας και γιος να βάλουμε ρόδα στις κορυφές της Ευρώπης! Κατά συνέπεια, το ορεινό πέρασμα Col de L’ Iseran (το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης, στα 2.770 μ.), το Col de la Bonette (το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης, στα 2.802 μ.) και η μαγευτική ορεινή διαδρομή Combe Laval (στη καρδιά του ορεινού όγκου Vercours) περιλαμβάνονταν στην λίστα των αλπικών προορισμών μας.

Με σύμμαχο έναν υπέροχο ηλιόλουστο καιρό, οδηγήσαμε αρχικά στη θεαματική ορεσίβια διαδρομή Combe Laval. Ακροβατώντας κυριολεκτικά στην άκρη του γκρεμού, ένας στενός δρόμος (λαξευμένος στα κάθετα βράχια της βουνοπλαγιάς) περνούσε μέσα από γρανιτένια τούνελ και πρόσφερε μια άκρως εντυπωσιακή πανοραμική θέα της περιοχής. Δικαίως, η συγκεκριμένη διαδρομή της Γαλλίας θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές διαδρομές της Ευρώπης.

Μόλις 264 χλμ. ανατολικότερα, μάς καρτερούσε το πέρασμα Col de L’ Iseran, το ψηλότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης (2.770 μ.). Δίχως αμφιβολία, το να κατακτήσεις την κορυφή της Ευρώπης με μια μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα συνηθισμένο εγχείρημα – αποτελεί όνειρο ζωής για πολλούς δίτροχους ταξιδευτές! Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που στήσαμε ένα μικρό πάρτι μπροστά στην πινακίδα “Col de L’ Iseran”. Πατέρας και γιός είχαμε κατακτήσει την οδική κορυφή της Ευρώπης και το γιορτάσαμε δεόντως!!

Η περιπέτεια της αλπικής ανάβασης, με σκοπό να αλώσουμε ακόμα μια κορυφή της Γηραιάς ηπείρου, συνεχίστηκε το επόμενο πρωινό! Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του GPS έδειχναν τώρα το ψηλότερο οδικό σημείο-loop της Ευρώπης (Col de la Bonette) και εμείς ξεκινούσαμε να σκαρφαλώνουμε με την βαρυφορτωμένη Harley Davidson Pan America 1250 SP ακόμα πιο ψηλά, στα 2.802 μ.

Μέσα σ’ ένα ομιχλώδη τοπίο, και κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, η μοτοσυκλέτα φρενάρισε τελικά μπροστά σε μια λιτή πέτρινη στήλη που πιστοποιούσε την άφιξή μας στα 2.802 μ. Ένα απρόσμενο κύμα ευδαιμονίας μάς πλημμύρισε, ενώ τα συναισθήματα που κυριαρχούσαν ήταν έντονα και δυνατά. Με την παρουσία μας στο Col de la Bonette, η αλπική τριλογία του “Pan America Beyond the Map” είχε ολοκληρωθεί με απόλυτη επιτυχία.