Steve Harris - Απεβίωσε η κινητήριος δύναμη της Harris Performance

Τα ονομαστά πλαίσια της εταιρείας έφτασαν μέχρι και στο MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2022
Στις 15 Ιουνίου του 2022 πέθανε ο Steve Harris, ονομαστός Βρετανός οραματιστής μηχανικός και σχεδιαστής πλαισίων της εταιρείας Harris Performance. Μαζί με τον αδερφό του, έγιναν γνωστοί τόσο μέσα από τις διακρίσεις των πλαισίων τους στους αγώνες, όσο και από την διάθεση aftermarket πλαισίων για μοτοσυκλετών παραγωγής.
 
Ο Steve Harris ήταν παθιασμένος μοτοσυκλετιστής ενώ τα τελευταία χρόνια υπέφερε από τη νόσο του Πάρκινσον. Ήταν αυτοδίδακτος μηχανολόγος-μηχανικός, ενώ τα πλαίσια του εξόπλισαν τις μοτοσυκλέτες θρυλικών αναβατών όπως ο Barry Sheene, ο John McGuinness, ο Shane “Shakey” Byrne, κ.α.
 
Ο αδερφός του, Lester Harris αναφέρει για τον Steve μεταξύ άλλων: “ήταν ο εμπνευστής, η κινητήριος δύναμη πίσω από την εταιρεία. Ήταν εξαιρετικά κοινωνικός, έβλεπε τη μεγάλη εικόνα και πίστευε πως μπορούσε να καταφέρει τα πάντα. Στην αρχή της καριέρας μας (βλ. δεκαετία του 1970), η τεχνολογία ήταν στοιχειώδης. Πολλοί κινητήρες ήταν καλοί, όμως ο σχεδιασμός των πλαισίων υστερούσε.”
Η βρετανική Harris Performance Products Limited, πιο γνωστή ως Harris Performance, ιδρύθηκε to 1972 από τους αδερφούς Steve και Lester Harris, και από τον Stephen Bayford. Η εταιρεία έγινε διάσημη κυρίως για τα πλαίσια της, πλαίσια που την οδήγησαν ακόμα και στους αγώνες MotoGP, για να εξαγοραστεί τελικά από την Royal Enfield.
Η βάση της εταιρείας βρίσκεται στο Hertford, όπου σχεδιάζονται, εξελίσσονται και κατασκευάζονται τα ονομαστά πλαίσια, μαζί με ψαλίδια, τιμονόπλακες, μαρσπιέ, βίδες τιτανίου, paddock stands, κ.α.
 
Η Harris Performance εξέλισσε πάντα τα προϊόντα και τις τεχνικές της μέσα από τους αγώνες, ενώ κατόπιν παρείχε aftermarket πλαίσια για πολλές μοτοσυκλέτες, συμπεριλαμβανομένης και της γνωστής σειράς κιτ πλαισίου Magnum.
Πέρα από τα παραπάνω, η Harris κατασκεύασε περισσότερες από 3.000 μοτοσυκλέτες, από μοναδικές σπέσιαλ κατασκευές, μέχρι τη διάσημη σειρά Magnum.
 
Στην πίστα, η Harris έχει συμμετάσχει σε αγώνες GP, WorldSBK, Endurance, στο Isle of Man TT, και σε πολλούς αγώνες Road Racing.
Το 1991, η Harris έγινε μόλις η μία από δύο εταιρείας που η Yamaha έδωσε την άδεια να αγοράσουν εργοστασιακούς κινητήρες YZR500 για να συμμετάσχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία ιδιωτών.
 
Εκεί η Harris ανταγωνίστηκε τα μεγάλα εργοστάσια στην κατηγορία των δίχρονων 500, με τη μεγαλύτερη ιδιωτική ομάδα του 1995, με 3 αναβάτες στις τάξεις της, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην συντάκτη του περιοδικού Fast Bikes, Sean Emmett.
 
Την ίδια χρονιά, η Harris προσκλήθηκε να δημιουργήσει, οργανώσει και διαχειριστεί την επίσημη ομάδα WSBK της Suzuki, και να εξελίξει και τρέξει το GSX-R750 WT.
 
Επιπρόσθετα, η Suzuki ανέθεσε στη Harris να διανείμει το αγωνιστικό κιτ GSX-R750 στους πελάτες της εταιρείας.
Η εξέλιξη του GSX-R750 ολοκληρώθηκε στις σεζόν 96-98, ενώ το 1999 η Harris αναμίχθηκε στην προσπάθεια της Kawasaki στο BSB, και το 2000 ήταν διαχειρίστρια της ομάδας της Honda στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes, εξελίσσοντας το VTR1000 SP-1.
 
Το 2001, η Harris συνεργάστηκε με την Sauber Petronas Engineering AG, εξελίσσοντας ένα πλαίσιο για μια τετράχρονη μοτοσυκλέτα GP.
Το 2002 η WCM ανέθεσε στη Harris να σχεδιάσει και κατασκευάσει μια MotoGP μοτοσυκλέτα, που θα φορούσε βελτιωμένο κινητήρα της Yamaha. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα MotoGP του 2003, ως ο πρόδρομος της τετράχρονης εποχής της κατηγορίας.
 
Παράλληλα, η Harris αναμίχθηκε και με την ομάδα της Yamaha στους αγώνες Supermoto στη Βρετανία.
 
Σημειώστε πως η Harris ήταν ο επίσημος αντιπρόσωπος της Ohlins στη Βρετανία για σχεδόν 25 χρόνια, μέχρι που η σουηδική εταιρεία ίδρυσε την Ohlins UK.
Στα επόμενα 10 χρόνια, η Harris συνέχισε να εξελίσσει πλαίσια για αγώνες, με πιο γνωστά αυτά της Moto2 κατηγορίας, αλλά και των GP125, για την πρώτη κινέζικη εργοστασιακή ομάδα της κατηγορίας.
 
Για περίπου 15 χρόνια, η Harris συνεργαζόταν με την ινδική Eicher Motors Ltd, την μητρική εταιρεία της Royal Enfield, ενώ από το 2008 και μετέπειτα, η Harris αναμείχθηκε ακόμα περισσότερο με τη σχεδίαση των πλαισίων της RE, μαζί με τον Designer Mark Wells για μοτοσυκλέτες όπως την Cοntintental GT.
Η επιτυχία της παραπάνω συνεργασίας οδήγησε στην εξαγορά της Harris από την Eicher Motors Ltd, τον Ιούνιο του 2015.
 
Σεβόμενη τον τρόπο εργασίας της και την ιστορία της, η Royal Enfield δεν απορρόφησε την Harris, με την τελευταία να συνεχίζει να λειτουργεί στα ίδια κτήρια και με τον ίδιο τρόπο όπως και πριν, υπό την ονομασία Harris Performance (a unit of Eicher Motors Ltd).
Παράλληλα, ενώ η προτεραιότητα της Harris είναι πλέον η εξέλιξη των νέων μοτοσυκλετών της RE, η εταιρεία συνεχίζει να εξελίσσει και να διαθέτει στην αγορά νέα προϊόντα και για άλλες μάρκες μοτοσυκλετών.

Χρυσό βραβείο για τη Honda WN7 στο iF Design Award 2026

Σχεδιαστική διάκριση για τη γυμνή ηλεκτρική μοτοσυκλέτα της Honda
WN7 Design Award
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/3/2026

Η Honda ανακοίνωσε ότι η νέα ηλεκτρική μοτοσυκλέτα WN7 απέσπασε το Gold Award στην κατηγορία Σχεδιασμού Προϊόντων του iF Design Award 2026, ενός από τους πιο αναγνωρισμένους θεσμούς βράβευσης σχεδιασμού παγκοσμίως. Πρόκειται για την πρώτη φορά που προϊόν της Ιαπωνικής εταιρείας κατακτά τη συγκεκριμένη διάκριση στον θεσμό.

Η WN7 αποτελεί το πρώτο ηλεκτρικό naked μοντέλο της Honda στην κατηγορία FUN και εξελίχθηκε με το μότο “Be the Wind”, προσπαθώντας να ενσαρκώσει την ελευθερία της κίνησης και τη νέα εποχή βιώσιμης μετακίνησης. Η μοτοσυκλέτα αποτελεί μέρος της συνολικής στρατηγικής της εταιρείας για την επίτευξη μιας κοινωνίας με ουδέτερο αποτύπωμα άνθρακα.

Νέα κατασκευαστική αρχιτεκτονική

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της WN7 είναι η υιοθέτηση της “frameless” αρχιτεκτονικής, όπου το περίβλημα της μπαταρίας λειτουργεί ως βασικό δομικό στοιχείο εν είδει πλαισίου. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει σημαντική μείωση βάρους και μεγαλύτερη ευελιξία στη διάταξη των επιμέρους εξαρτημάτων, συμβάλλοντας σε μια πιο συμπαγή μοτοσυκλέτα.

WN7

Σε επίπεδο επιδόσεων, η WN7 αποδίδει έως 50 kW (σχεδόν 68 ίππους) ισχύος, αντίστοιχη με μια συμβατική μοτοσυκλέτα 600 κυβικών, ενώ η μέγιστη ροπή άνω των 10 κιλών παραπέμπει σε μοντέλα μεγαλύτερης κατηγορίας κυβισμού.

Design με ουσία

Η σχεδιαστική προσέγγιση της Honda εστιάζει στην λειτουργικότητα, με τις επιφάνειες της WN7 να είναι ομαλές και ρευστές. Ξεχωρίζει το εμπρός φωτιστικό σώμα με την χαρακτηριστική οριζόντια μπάρα, ως οπτική υπογραφή του μοντέλου. Το χρωματικό θέμα βασίζεται στο μαύρο, με χρυσές λεπτομέρειες που αναδεικνύουν επιλεγμένα μηχανικά μέρη, ενισχύοντας τον premium χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας.

Σύμφωνα με την κριτική επιτροπή του iF Design Award, η Honda WN7 καταφέρνει να μεταφέρει το DNA της εταιρείας σε μια νέα ηλεκτρική ταυτότητα.

WN7

Ο Toshinobu Minami, Υπεύθυνος του Κέντρου Σχεδιασμού στο R&D της Honda, δήλωσε, "η Honda WN7 κατάφερε να κερδίσει το Gold Award στον παγκοσμίου φήμης θεσμό iF Design Awardκαι νιώθουμε ιδιαίτερη τιμή για αυτή την πρώτη μας διάκριση στο ανώτατο επίπεδο. Πιστεύουμε ότι η επιτροπή αναγνώρισε τη νέα αξία που φέρνει η εποχή της ηλεκτροκίνησης, τη χαρά της ελεύθερης κίνησης σαν τον άνεμο, τόσο από πλευράς λειτουργικότητας όσο και σχεδίασης. Η Honda θα συνεχίσει να δημιουργεί νέες αξίες που εμπνέουν και διευρύνουν τις δυνατότητες της ζωής των ανθρώπων."

Με τη WN7, η Honda προσπαθεί να πείσει το παραδοσιακό κοινό της ότι η ηλεκτροκίνηση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία και την οικολογία, αλλά και την αίσθηση, φέρνοντας στο προσκήνιο μια νέα γενιά μοτοσυκλετών FUN που προσπαθούν να αλλάξουν τα δεδομένα, μιλώντας στο συναίσθημα του αναβάτη.