Superbike συνεπιβάτης 91 ετών

Το διασκέδασε προωθώντας την εταιρία της!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

21/6/2017

Η είδηση είναι πως μία γιαγιά 91 ετών ανέβηκε συνεπιβάτης σε superbike, σε πίστα. Η εικόνα μίας ηλικιωμένης σε superbike είναι μία καλή ευκαιρία για να παρακολουθήσει κάποιος ένα video που προωθούνται μία εταιρία με εξοπλισμό εστιατορίων για τηγανιτό κοτόπουλο, και ένα πρόγραμμα των Dunlop/Suzuki στο αμερικάνικο superbike! Η πραγματική είδηση λοιπόν, είναι πως τα πάντα στην Αμερική γίνονται για τα like/views/ratings αλλά με έναν όμορφο τρόπο, ενώ μπροστά στον κοινό σκοπό καμία συνεργασία δεν είναι αδύνατη και καμία ευκαιρία δεν χάνεται.

Άρα η πραγματικότητα είναι πως: Η επίτιμη πρόεδρος της εταιρίας με τις εξειδικευμένες ψηστιέρες για κοτόπουλα -91 ετών- παρακολουθούσε μία συνδιάσκεψη του διοικητικού συμβουλίου, όπου ο κανονικός πρόεδρος της εταιρίας ανακοίνωσε πως θα είναι χορηγοί σε ομάδα με Honda CBR1000RR SP2 στο πρωτάθλημα Superbike της Αμερικής. Εκεί η καλοστεκούμενη κυρία Simms πήρε τον λόγο και απάντησε ότι θα ήθελε να ανέβει σε αυτή την μοτοσυκλέτα. Στο τμήμα marketing αμέσως άναψαν οι λάμπες και μέσα από τον δικό τους τρόπο σκέψης, κατέληξαν να γίνει η βόλτα της κυρίας Simms μία κανονική καμπάνια, γυρνώντας video και βγάζοντας δελτία τύπου. Μονάχα που αντί για το Honda SP2 που χορηγούν στο πρωτάθλημα, θα έκανε την βόλτα της με SUZUKI, αφού είπαμε πως οι συνεργασίες αυτές πραγματοποιούνται με έναν κοινό σκοπό.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα λοιπόν, διατίθεται για βόλτα σε όποιον έχει εξασφαλίσει VIP εισιτήριο, αλλά και σε όσους πληρώσουν το ποσό των τριακοσίων δολαρίων για να δουν τον αγώνα, κάνοντας έτσι μία δωρεά 250 δολαρίων σε μία μη κερδοσκοπική οργάνωση με στόχο την παθητική ασφάλεια των αναβατών, μέσα από την αλλαγή των κιγκλιδωμάτων στους δρόμους. Με αναβάτη τον πρώην αγωνιζόμενο Chris Ulrich, η κυρία Simms πήγε έως και 180Km/h κερδίζοντας ζωή για να τα.. χιλιάσει!

 

 


Rochelle Simms Dunlop M4 Suzuki Two-Seat Suzuki... από Cycleworld

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.