Suzuki Burgman: Το κύκνειο άσμα!

Αλλάζει στρατηγική η Suzuki για τo commuting
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/2/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, φέτος θα είναι η τελευταία χρονιά ύπαρξης της οικογένειας Burgman, τουλάχιστον με αυτή την γκάμα που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, καθώς οι νέες αυστηρότερες προδιαγραφές Euro5 αναγκάζουν την Suzuki να διερευνήσει νέες επιλογές για την αστική μετακίνηση. Η γκάμα των Burgman, που πλέον δεν ανταποκρίνεται στις εμπορικές προσδοκίες των ανθρώπων του Hamamatsu, προφανώς θα αντικατασταθεί από καινούργια μοντέλα τα οποία θα παρουσιαστούν μέσα στους επόμενους μήνες, και θα προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

Ο ανταγωνισμός στην κατηγορία των scooters, τόσο από την Ασία με τα Honda PCX και Yamaha NMAX που κατέχουν μεγάλο μερίδιο αγοράς παγκοσμίως, όσο και από την Ευρώπη μέσω της γκάμας της Piaggio, είναι ιδιαίτερα σκληρός. Τώρα, που στους παράγοντες που κάνουν ακόμη πιο δύσκολο το έργο τους προστέθηκαν οι Euro5 προδιαγραφές, πολλά από τα λιγότερο εμπορικά μοντέλα τίθενται υπό το καθεστώς διακοπή της παραγωγής τους, καθώς το κόστος για την αναβάθμιση των κινητήρων τους δεν κρίνεται συμφέρον.

Αυτή είναι η μοίρα που περιμένει πολλά μέλη της οικογένειας των Burgman, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Guillaume Vuillardot της Suzuki Γαλλίας σε συνέντευξή του στο γαλλικό "Moto Station", ο οποίος δήλωσε πως μόνο το Burgman 400 θα συνεχίσει την παραγωγή του έχοντας δεχθεί αναβαθμίσεις, ενώ η υπόλοιπη οικογένεια θα αντικατασταθεί από "άλλου τύπου οχήματα". Πιο συγκεκριμένα είπε πως "το μόνο που μπορώ να πω προς το παρόν είναι ότι η Suzuki θα αναθεωρήσει πλήρως την στρατηγική της σε ότι αφορά την αστική μετακίνηση. Σίγουρα κάποια μοντέλα θα σταματήσουν να παράγονται και κάποια νέα θα παρουσιαστούν. Το Burgman 400 θα συνεχίσει και θα προσαρμοστεί στις Euro5 προδιαγραφές. Η υπόλοιπη οικογένεια θα σταματήσει και θα αντικατασταθεί από άλλου είδους οχήματα."

Αυτή η τελευταία φράση αφήνει πολλά περιθώρια ερμηνείας σχετικά με το τι θεωρεί η Suzuki αστική μετακίνηση (commuting ελληνιστί…) και πώς θα αναθεωρήσει την στρατηγική της στον συγκεκριμένο τομέα. Τις περισσότερες πιθανότητες συγκεντρώνει η εξέλιξη ηλεκτρικών μοτοσυκλετών και scooters, αφού η παγκόσμια τάση δείχνει ξεκάθαρα προς αυτή την κατεύθυνση. Από την άλλη, θα περιμένουμε να δούμε και την αναβαθμισμένη μορφή του Burgman 400 και αν τελικά θα περιοριστεί σε αλλαγές στον κινητήρα, ή θα δούμε κάτι ριζικά ανανεωμένο.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.