Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Εμφάνιση που παραπέμπει σε αγώνες dragster, με πάρα πολλά custom εξαρτήματα
motomagSuzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/6/2024

Μία μοναδική και ξεχωριστή cult έκδοση του ιστορικού Hayabusa πρώτης γενιάς έβγαλε σε δημοπρασία ο οίκος Bring a Trailer, βαμμένη στα ιστορικά χρώματα της Gulf Racing που μας ταξιδεύουν στον 24ωρο του Le Mans του 1968 και το νικηφόρο Ford GT, με την τιμή που τελικώς έπιασε η μοτοσυκλέτα να αγγίζει τα 14.250 δολάρια (13.085€), ενώ παρά την ξεχωριστή της εμφάνιση έχει όλα τα απαραίτητα για κυκλοφορία στον δρόμο…

Υπεύθυνος για την δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο Hank Young των Young Choppers και Hot Rods στην Marietta της Georgia των Η.Π.Α. Χρησιμοποιώντας ως βάση μία Suzuki Hayabusa του 2002, ο Young προχώρησε, αλλάζοντας σχεδόν τα πάντα πάνω της, με πιο χαρακτηριστικά σημεία το μπροστινό φτερό και το ιδιαίτερο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι πίσω. Στην συνέχεια, η Platinum ATL Customs, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, ανέλαβε να ολοκληρώσει το δημιούργημα του Young, βάφοντάς το στα αγωνιστικά χρώματα της Gulf Racing, αντλώντας έμπνευση από το Gulf-JW Automotive Ford GT που το 1968 κατέκτησε τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, ενώ παντού πάνω στο φαίρινγκ βρίσκουμε τον αριθμό 69 και το λογότυπο της Gulf.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Από που να ξεκινήσει κανείς, να μιλάει για αυτή την μοτοσυκλέτα. Κοιτάζοντάς την, το μάτι πέφτει απευθείας στο μπροστινό φτερό, το οποίο κρύβει σχεδόν ολόκληρο τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας ελαφρώς τα “dustbin” φαίρινγκ, που έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες μοτοσυκλέτας την δεκαετία του ’50, ενώ είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε συναντήσει και σε μοτοσυκλέτες που έχουν επισκεφθεί τις Salt Flats του Bonneville, όπου γίνονται οι απόπειρες για το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Πάνω σε αυτό το κάλυμμα είναι ενσωματωμένα δύο φωτιστικά σώματα, τα οποία εκτελούν χρέη προβολέα, μιας και αυτός έχει αφαιρεθεί από το χειροποίητο ενιαίο φαίρινγκ και στην θέση του έχει μπει ο αριθμός 69 σε στρογγυλό λευκό φόντο.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

Το επόμενο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι το… εξεζητημένο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι, που δένει πάνω σε έναν… ακτινωτό τροχό 18 ιντσών πίσω που συνδυάζεται με ένα τεράστιο ελαστικό Metzeler ME880 Marathon διαστάσεων… 240/80-18. Οι επιδράσεις από τις chopper μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ασχολούνταν τότε κατά βάση ο Young – όταν δεν έφτιαχνε πεπαλαιωμένα hot rod αυτοκίνητα – δεν κρύβονται, καθώς δεν θυμόμαστε να έχουμε δει ξανά ακτινωτό τροχό σε Hayabusa και μάλιστα με ελαστικό τόσο μεγάλων διαστάσεων! Η βάση της πινακίδας έχει μετακομίσει αριστερά, αφήνοντας τον θηριώδη τροχό να αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο. Παραδόξως, ο μπροστινός χυτός τροχός των 17 ιντσών, φαίνεται να έρχεται αυτούσιος από το μοντέλο βάσης, με το ελαστικό να είναι της Avon.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

To Haybusa Gulf Edition δεν δείχνει απλώς γρήγορο, αλλά είναι κιόλας, καθώς ο υγρόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 1.299 κυβικών έχει εξοπλιστεί με ένα Dynojet Power Commander III. Σύμφωνα με το χαρτί της δυναμομέτρησης, 152 ίπποι φτάνουν στον πίσω τροχό, μέσα από ένα κιβώτιο 6 σχέσεων που συνεργάζεται με συμπλέκτη της Versha. Τα δύο τελικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτά με τα οποία εξόπλιζε το εργοστάσιο του Hamamatsu την μοτοσυκλέτα, αφήνουν σε κοινή θέα το ιδιαίτερα ξεχωριστό ψαλίδι, ενώ υποπτευόμαστε ότι θα κάνουν και αρκετή φασαρία. Φρένα και πλαίσιο μοιάζει να έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

 

Την ξεχωριστή αυτή δημιουργία ολοκληρώνουν μία φιμέ ζελατίνα μπροστά, ένας μικρός καθρέπτης στο αριστερό τμήμα του φαίριγνκ και οι ξεχωριστές δερμάτινες σέλες αναβάτη και συνεπιβάτη της Duane Ballard Custom Leather, ενώ υπάρχει και κάλυμμα της πίσω σέλας στα χρώματα της μοτοσυκλέτας, για ακόμα πιο επιθετική εμφάνιση. Στα αναλογικά όργανα που έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης, βλέπουμε ότι ο ολικός χιλιομετρητής γράφει 10.615 μίλια (17.083 χιλιόμετρα), με τον τελευταίο ιδιοκτήτη να έχει κάνει τα 3.200 από αυτά (5.149 χιλιόμετρα).

Το κατά πόσο εύκολο είναι στην οδήγηση το συγκεκριμένο Hayabusa είναι κάτι που δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εμείς. Θα μπορέσει όμως να διαπιστώσει αυτός που έδωσε τα 14.250 δολάρια ( 13.085€), που ήταν και η υψηλότερη προσφορά. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δημοπρασία δεν είχε συγκεκριμένη τιμή εκκίνησης, επομένως οι πλειοδότες μπορούσαν να ξεκινήσουν ακόμα και από το 1 δολάριο. Καθόλου άσχημη τιμή για μία μοτοσυκλέτα 22 ετών, ταυτόχρονα όμως όχι και τόσο υψηλή, όσο η μοναδικότητά της.

Ετικέτες

MotoCAP: Βήματα πίσω κάνει ο προστατευτικός ρουχισμός αναβάτη - Τι δείχνουν οι δοκιμές ασφάλειας

Μειώνεται αντί να αυξάνεται η αντοχή των υλικών στην τριβή σε πολλές περιπτώσεις – Γιατί γίνεται αυτό
MotoCAP αξιολόγηση προστατευτικού εξοπλισμού αναβάτη
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

1/9/2026

Χωρίς να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ο ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας MotoCAP από την Αυστραλία αναφέρει ότι πληθαίνουν τα παραδείγματα προϊόντων που προσφέρουν λιγότερη προστασία στις νεότερες εκδόσεις τους από εκείνη που είχαν όταν παρουσιάστηκαν αρχικά.

Ο MotoCAP (Motorcycle Clothing Assessment Program), είναι ο πρώτος ανεξάρτητος οργανισμός αξιολόγησης προστατευτικού ρουχισμού μοτοσυκλέτας στον κόσμο, αναφορικά με τα επίπεδα ασφάλειας και άνεσης που παρέχουν. Δημιουργήθηκε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία από μια κοινοπραξία κυβερνητικών φορέων, λεσχών μοτοσικλέτας και οργανισμών οδικής ασφάλειας και είναι αναγνωρισμένο και από τη FIM, ενώ έχει δοκιμάσει περισσότερα από 1.000 προϊόντα από το 2019 που ξεκίνησε μέχρι σήμερα. Μαζί με τον MotoCAP είναι και ο Consumer Rating & Assessment of Safety Helmets (CRASH), ο οποίος αξιολογεί την προστασία που προσφέρουν τα κράνη. 

Από την εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας EN17092 το 2020, ο ανεξάρτητος οργανισμός έχει παρατηρήσει στις δοκιμές του ότι πολλά από τα προϊόντα έχουν πλέον χαμηλότερη αντίσταση στην τριβή σε σχέση με εκείνη που είχαν όταν πρωτοπαρουσιάστηκαν προσφέροντας έτσι χαμηλότερο επίπεδο προστασίας. Αυτό γιατί ίδιοι οι κατασκευαστές έχουν επανασχεδιάσει κάποια από τα προϊόντα τους χρησιμοποιώντας ελαφρύτερα και πιο λεπτά υλικά ώστε να προσφέρουν περισσότερη άνεση στον αναβάτη, η οποία είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική για την ασφάλειά του αφού έλλειψη άνεσης μπορεί να προκαλέσει απώλεια συγκέντρωσης κατά την οδήγηση και κατά συνέπεια αυτό να αυξήσει την πιθανότητα εμπλοκής σε κάποιο ατύχημα. Η επανασχεδίαση γίνεται βέβαια και για μείωση του κόστους αφού λιγότερα υλικά (ελαφρύτερα υφάσματα για παράδειγμα σε μπουφάν και παντελόνια) σημαίνει αυτόματα και μικρότερο κόστος για τους κατασκευαστές.

Τα εν λόγω προϊόντα εξακολουθούν να υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού EN17092, ωστόσο τα δεδομένα από τις δοκιμές ασφάλειας φέρνουν τα αποτελέσματα πιο κοντά στο επιτρεπτό όριο σε σχέση με πριν και αυτό δείχνει ότι σε περίπτωση πτώσης αυτά τα προϊόντα δεν είναι το ίδιο ανθεκτικά όπως ήταν πριν από λίγα μόλις χρόνια.

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού αναβάτη

Χαρακτηριστικό είναι το γράφημα που ακολουθεί και δείχνει την... οπισθοδρόμηση σε επίπεδο ασφάλειας που προσφέρει ο προστατευτικός ρουχισμός μέσα στα χρόνια. Δείτε πόσες σκουρόχρωμες καφέ τελείες (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση των δύο αξόνων και πόσες στην κορυφή. Τελείες που τοποθετούνται με βάση την αντοχή στην τριβή ενός υλικού σε διάρκεια χρόνου, με τον οριζόντιο άξονα να δείχνει και τη συνολική βαθμολογία και τον κάθετο τη διάρκεια αντοχής του υλικού στην τριβή σε ζώνες υψηλού ρίσκου, όπως είναι για παράδειγμα τα γόνατα, οι παλάμες, οι ώμοι και οι γοφοί (δείτε τη σχετική εικόνα πάνω). 

MotoCAP αξιολόγηση εξοπλισμού

Τα πράγματα είναι ίσως πιο ξεκάθαρα στη δεύτερη στήλη που σχηματίζεται, αξιολόγησης "ΑΑ", όπου τα περισσότερα νέα προϊόντα (δοκιμές 2026) βρίσκονται κοντά στη βάση, ενώ στη μέση της στήλης έχουμε περισσότερα προϊόντα που δοκιμάστηκαν από το 2019 έως το 2024. Και στις δύο αυτές στήλες τα περισσότερα προϊόντα αντέχουν στην τριβή λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πριν τρυπήσουν με τον οργανισμό να θεωρεί αποδεκτή μια τιμή κοντά στα τρία δευτερόλεπτα και ένα αποτέλεσμα κρίνεται "καλό" όταν η αντοχή ξεπερνά τα 5,6 δευτερόλεπτα. Ως σημείο αναφοράς ο MotoCAP δίνει και την αντοχή συμβατικού παντελονιού Denim γνωστής εταιρείας, το οποίο αντέχει στην τριβή 0,4-0,6 δλ. στις δοκιμές του οργανισμού.

Ο οργανισμός χρησιμοποιεί και πιο απτό παράδειγμα αναφέροντας συγκεκριμένο προϊόν -χωρίς να το κατονομάζει- το οποίο είχε αντοχή στην τριβή που έφτανε τα 3,7 δευτερόλεπτα όταν παρουσιάστηκε και νεότερες εκδοχές του έριξαν αυτή την τιμή στο 1,2 δευτερόλεπτο χωρίς παράλληλα να αλλάξει η τιμή του προϊόντος στο ράφι.

Με δύο "Α" ο MotoCAP αξιολογεί τα προϊόντα που προσφέρουν επίπεδο ασφάλειας που χρειάζεται για να κινηθεί κανείς σε δρόμους εκτός πόλης όπου ο συντελεστής τριβής είναι υψηλότερος και χρειάζονται υλικά υψηλότερης αντοχής για το απαιτούμενο επίπεδο ασφάλειας. Προϊόντα με ένα "A" είναι καλύτερο να χρησιμοποιούνται σε αστικό περιβάλλον όπου ο συντελεστής τριβής είναι χαμηλότερος, οπότε μικρότερη είναι και η πιθανότητα να τρυπήσει, για παράδειγμα, ένα μπουφάν που τρίβεται στην άσφαλτο. Με "ΑΑΑ" αξιολογείται ο ρουχισμός που προσφέρει ακόμη πιο υψηλό επίπεδο προστασίας στην τριβή.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να πούμε ότι ο οργανισμός αναφέρεται συγκεκριμένα σε δρόμους που έχουν άσφαλτο (Bitumen) και πιο χοντρό χαλίκι από αυτό που χρησιμοποιείται στους ευρωπαϊκούς δρόμους (Chip Seal), οι οποίοι έχουν πιο άγρια επιφάνεια και έχουν 4,5 υψηλότερο συντελεστή τριβής από έναν συμβατικό ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Να σημειωθεί επίσης πως οι κατασκευαστές σαφώς και έχουν το δικαίωμα να επανασχεδιάσουν τον προστατευτικό ρουχισμό που διαθέτουν ώστε να προσφέρει αυτός χαμηλότερο επίπεδο προστασίας, κάτι που δεν είναι επιχειρηματικά μεμπτό (ηθικά όμως;) εφόσον το προϊόν εξακολουθεί να υπερκαλύπτει τα όρια που έχουν τεθεί στις δοκιμές ασφάλειας.

Ο MotoCAP αναφέρει επίσης ότι οι κατασκευαστές προχωρούν σε αυτή την ενέργεια γιατί τα όρια για το EN17092 είναι χαμηλά και αυτό τους επιτρέπει να μειώσουν το κόστος για τους ίδιους αφαιρώντας επίπεδα προστασίας χωρίς να διακινδυνεύουν κακή αξιολόγηση. Από την άλλη όμως όχι μόνο δεν βελτιώνουν το επίπεδο ασφάλειας αλλά το κατεβάζουν κιόλας.