Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Εμφάνιση που παραπέμπει σε αγώνες dragster, με πάρα πολλά custom εξαρτήματα
motomagSuzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

7/6/2024

Μία μοναδική και ξεχωριστή cult έκδοση του ιστορικού Hayabusa πρώτης γενιάς έβγαλε σε δημοπρασία ο οίκος Bring a Trailer, βαμμένη στα ιστορικά χρώματα της Gulf Racing που μας ταξιδεύουν στον 24ωρο του Le Mans του 1968 και το νικηφόρο Ford GT, με την τιμή που τελικώς έπιασε η μοτοσυκλέτα να αγγίζει τα 14.250 δολάρια (13.085€), ενώ παρά την ξεχωριστή της εμφάνιση έχει όλα τα απαραίτητα για κυκλοφορία στον δρόμο…

Υπεύθυνος για την δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης είναι ο Hank Young των Young Choppers και Hot Rods στην Marietta της Georgia των Η.Π.Α. Χρησιμοποιώντας ως βάση μία Suzuki Hayabusa του 2002, ο Young προχώρησε, αλλάζοντας σχεδόν τα πάντα πάνω της, με πιο χαρακτηριστικά σημεία το μπροστινό φτερό και το ιδιαίτερο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι πίσω. Στην συνέχεια, η Platinum ATL Customs, που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, ανέλαβε να ολοκληρώσει το δημιούργημα του Young, βάφοντάς το στα αγωνιστικά χρώματα της Gulf Racing, αντλώντας έμπνευση από το Gulf-JW Automotive Ford GT που το 1968 κατέκτησε τον 24ωρο αγώνα του Le Mans, ενώ παντού πάνω στο φαίρινγκ βρίσκουμε τον αριθμό 69 και το λογότυπο της Gulf.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

Από που να ξεκινήσει κανείς, να μιλάει για αυτή την μοτοσυκλέτα. Κοιτάζοντάς την, το μάτι πέφτει απευθείας στο μπροστινό φτερό, το οποίο κρύβει σχεδόν ολόκληρο τον μπροστινό τροχό της μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας ελαφρώς τα “dustbin” φαίρινγκ, που έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες μοτοσυκλέτας την δεκαετία του ’50, ενώ είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε συναντήσει και σε μοτοσυκλέτες που έχουν επισκεφθεί τις Salt Flats του Bonneville, όπου γίνονται οι απόπειρες για το ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά. Πάνω σε αυτό το κάλυμμα είναι ενσωματωμένα δύο φωτιστικά σώματα, τα οποία εκτελούν χρέη προβολέα, μιας και αυτός έχει αφαιρεθεί από το χειροποίητο ενιαίο φαίρινγκ και στην θέση του έχει μπει ο αριθμός 69 σε στρογγυλό λευκό φόντο.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

Το επόμενο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι το… εξεζητημένο χειροποίητο μακρύ ψαλίδι, που δένει πάνω σε έναν… ακτινωτό τροχό 18 ιντσών πίσω που συνδυάζεται με ένα τεράστιο ελαστικό Metzeler ME880 Marathon διαστάσεων… 240/80-18. Οι επιδράσεις από τις chopper μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ασχολούνταν τότε κατά βάση ο Young – όταν δεν έφτιαχνε πεπαλαιωμένα hot rod αυτοκίνητα – δεν κρύβονται, καθώς δεν θυμόμαστε να έχουμε δει ξανά ακτινωτό τροχό σε Hayabusa και μάλιστα με ελαστικό τόσο μεγάλων διαστάσεων! Η βάση της πινακίδας έχει μετακομίσει αριστερά, αφήνοντας τον θηριώδη τροχό να αναδειχθεί σε όλο του το μεγαλείο. Παραδόξως, ο μπροστινός χυτός τροχός των 17 ιντσών, φαίνεται να έρχεται αυτούσιος από το μοντέλο βάσης, με το ελαστικό να είναι της Avon.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

To Haybusa Gulf Edition δεν δείχνει απλώς γρήγορο, αλλά είναι κιόλας, καθώς ο υγρόψυκτος τετρακύλινδρος κινητήρας των 1.299 κυβικών έχει εξοπλιστεί με ένα Dynojet Power Commander III. Σύμφωνα με το χαρτί της δυναμομέτρησης, 152 ίπποι φτάνουν στον πίσω τροχό, μέσα από ένα κιβώτιο 6 σχέσεων που συνεργάζεται με συμπλέκτη της Versha. Τα δύο τελικά που δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτά με τα οποία εξόπλιζε το εργοστάσιο του Hamamatsu την μοτοσυκλέτα, αφήνουν σε κοινή θέα το ιδιαίτερα ξεχωριστό ψαλίδι, ενώ υποπτευόμαστε ότι θα κάνουν και αρκετή φασαρία. Φρένα και πλαίσιο μοιάζει να έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης.

Suzuki GSX1300R Hayabusa Gulf Edition – Μοναδική, cult έκδοση πουλήθηκε σε δημοπρασία

 

 

Την ξεχωριστή αυτή δημιουργία ολοκληρώνουν μία φιμέ ζελατίνα μπροστά, ένας μικρός καθρέπτης στο αριστερό τμήμα του φαίριγνκ και οι ξεχωριστές δερμάτινες σέλες αναβάτη και συνεπιβάτη της Duane Ballard Custom Leather, ενώ υπάρχει και κάλυμμα της πίσω σέλας στα χρώματα της μοτοσυκλέτας, για ακόμα πιο επιθετική εμφάνιση. Στα αναλογικά όργανα που έρχονται αυτούσια από το μοντέλο βάσης, βλέπουμε ότι ο ολικός χιλιομετρητής γράφει 10.615 μίλια (17.083 χιλιόμετρα), με τον τελευταίο ιδιοκτήτη να έχει κάνει τα 3.200 από αυτά (5.149 χιλιόμετρα).

Το κατά πόσο εύκολο είναι στην οδήγηση το συγκεκριμένο Hayabusa είναι κάτι που δυστυχώς δεν θα μπορέσουμε να μάθουμε εμείς. Θα μπορέσει όμως να διαπιστώσει αυτός που έδωσε τα 14.250 δολάρια ( 13.085€), που ήταν και η υψηλότερη προσφορά. Να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη δημοπρασία δεν είχε συγκεκριμένη τιμή εκκίνησης, επομένως οι πλειοδότες μπορούσαν να ξεκινήσουν ακόμα και από το 1 δολάριο. Καθόλου άσχημη τιμή για μία μοτοσυκλέτα 22 ετών, ταυτόχρονα όμως όχι και τόσο υψηλή, όσο η μοναδικότητά της.

Ετικέτες

Πινακίδες κυκλοφορίας: Τέλος οι διαγωνισμοί, νέα ηλεκτρονική διαδικασία και Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων

Η σχεδόν μόνιμη πλέον αδυναμία της κυβέρνησης να διεξάγει τον διαγωνισμό προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας οδήγησε – επιτέλους – στην κατάργησή του
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/8/2026

Ένα πρόβλημα ετών που, όσο απλό κι αν φάνταζε, αποδεικνυόταν επίμονα ισχυρότερο των κυβερνητικών προθέσεων οδεύει επιτέλους προς οριστική επίλυση: οι διαγωνισμοί προμήθειας πινακίδων κυκλοφορίας για οχήματα.

Τα τελευταία χρόνια η αγορά έχει επανειλημμένα βρεθεί προ αδιεξόδου, καθώς η “κόντρα” μεταξύ δύο υποψηφίων οδηγούσε κάθε διαγωνισμό σε ματαίωση, με αποτέλεσμα οι σχετικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών (ΥΜΕ) να ξεμένουν από πινακίδες κάθε λίγο και λιγάκι. Η λύση που κάθε φορά έβγαζε την αγορά από το αδιέξοδο ήταν απευθείας αναθέσεις για να ανακουφιστεί η αγορά, ωστόσο ο μικρός αριθμός πινακίδων που μπορούσαν να αγοραστούν μέσω αυτού του νομικού παραθύρου σήμαιναν πως κανένα πρόβλημα δεν λυνόταν, απλά δινόταν μια παράταση μερικών μηνών.

Εν τέλει φαίνεται πως η κυβέρνηση αντιλήφθηκε επιτέλους πως το σχέδιο αυτό με τον διαγωνισμό για κεντρική προμήθεια από έναν κατασκευαστή δεν θα μπορούσε να αποτελεί μέρος της λύσης και μια λογική επιλογή εμφανίστηκε στον ορίζοντα.

Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτουν στελέχη του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το μοντέλο θα αλλάξει άρδην, καθώς θα δημιουργηθεί ένα Μητρώο Κατασκευαστών Πινακίδων, ανοικτό σε κάθε επιχείρηση που μπορεί να κατασκευάσει πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στις κατάλληλες κρατικές προδιαγραφές. Το μητρώο αυτό δεν έχει ορισμένο αριθμό επιχειρήσεων που μπορούν να εγγραφούν – εφόσον πληρούν τα κριτήρια που θα τεθούν – ούτως ώστε να επιτευχθεί η βέλτιστη γεωγραφική κάλυψη.

Έτσι ο πολίτης που θα θέλει είτε να εκδώσει νέες πινακίδες ή να αντικαταστήσει τις παλιές του για οποιονδήποτε λόγο (φθορά, απώλεια, κλοπή κλπ), θα μπορεί να το κάνει μέσω μια ηλεκτρονικής διαδικασίας, κατά την οποία αιτείται των πινακίδων, πληρώνει τα σχετικά παράβολα και παίρνει μια εντολή παραγωγής με την οποία μπορεί να πάει στη συμβεβλημένη επιχείρηση της επιλογής του για να τις παραλάβει.

Η διαδικασία παραγγελίας και έκδοσης θα έχει ως εξής:

Ηλεκτρονική Υποβολή Αιτήματος – Ο ιδιοκτήτης (ή τυχόν εξουσιοδοτημένος διεκπεραιωτής) καταχωρεί ψηφιακά το αίτημα χορήγησης ή αντικατάστασης πινακίδων κυκλοφορίας

Αυτόματη Διασταύρωση και Πληρωμή – Πληρώνονται τα σχετικά παράβολα ηλεκτρονικώς

Έκδοση Ψηφιακής Εντολής Παραγωγής – Παράγεται αυτόματα μια μοναδική εντολή παραγωγής που διαβιβάζεται στον πιστοποιημένο κατασκευαστή των πινακίδων.

Πρόκειται για μια απλούστατη και γρήγορη διαδικασία που θα έπρεπε να είχαμε υιοθετήσει εδώ και χρόνια, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση διαφημίζει τις ηλεκτρονικές ευκολίες που θεσπίζει στα πλαίσια της καμπάνιας “Greece 2.0” ήδη από την προηγούμενη θητεία της. Οι διαδοχικοί ακυρωμένοι διαγωνισμοί οπωσδήποτε δεν ωφέλησαν σε τίποτε: από τα αδιέξοδα τη αγοράς, που μετακυλούσαν το βάρος στους εμπόρους παρότι οι ίδιοι δεν είχαν καμιά ευθύνη, ως τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης που καταφέρνει να θαλασσώνει διαδοχικούς διαγωνισμούς – και όχι μόνο για τις πινακίδες, αλλά και για άλλα θέματα όπως οι έξυπνες κάμερες που ακόμη μένουν μπλεγμένες σε προδικαστικές προσφυγές μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να τρέξει ο σχετικός διαγωνισμός.

Η λύση που επιτέλους προκρίθηκε δεν συνιστά κάποιου είδους ανακάλυψη, απλά ακολουθεί το διεθνές παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών που έχουν αφήσει χρόνια πίσω τους το σύστημα των δημόσιων διαγωνισμών που συχνά-πυκνά πνίγεται υπό το βάρος πελατειακών σχέσεων. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα τόσο απλό ζήτημα, η δημιουργία του μητρώου κατασκευαστών δεν είναι τίποτε περισσότερο από κοινή λογική και είναι πραγματικά απορίας άξιο γιατί τόσα χρόνια δεν είχαμε στραφεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά επιμέναμε ως κράτος σε έναν αποκλειστικό προμηθευτή για όλη τη χώρα, λες και πρόκειται για κάποιο σπουδαίο κρατικό μυστικό που μόνο ένας μπορεί να χειριστεί.

Είναι μια πρόταση που είχαμε στηρίξει τον περασμένο Απρίλιο, όταν η κυβέρνηση διαφήμιζε πως αποφύγαμε το τότε αδιέξοδο με 30.000 νέες πινακίδες που θα έπεφταν στην αγορά μέσω της γνωστής οδού της απευθείας ανάθεσης, ξεμπλοκάροντας μια βαλτώδη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί για αρκετές εβδομάδες ακριβώς στην πιο κρίσιμη περίοδο της αγοράς Μοτοσυκλέτας, την Άνοιξη που οι ταξινομήσεις αρχίζουν να τραβούν την ανηφόρα.

Πλέον αναμένουμε να μάθουμε πότε με το καλό θα έρθει προς ψήφιση αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση, με τις ίδιες πηγές του ΥΜΕ που κοινοποίησαν την είδηση να δηλώνουν πως αυτό θα συμβεί “το αμέσως επόμενο διάστημα”, ενώ οι απευθείας αναθέσεις θα φροντίσουν να κρατήσουν καλυμμένη την αγορά ως τότε.