Suzuki Hayabusa με δίχρονο V6 κινητήρα 2.700 κ.εκ., 225 ίππων

Και το μοτέρ από Suzuki, από τις εξωλέμβιες των Ιαπώνων
δίχρονο suzuki hayabusa 225 ίππων
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

31/10/2024

Το τέρας του James Meggat παίρνει σιγά-σιγά μορφή σε ένα πρότζεκτ που τρέχει εδώ και 3,5 περίπου χρόνια και παντρεύει το πλαίσιο ενός Suzuki Hayabusa με έναν δίχρονο V6 κινητήρα 2,7 λίτρων.

Τι κάνεις αν είσαι συνταξιούχος ηλεκτρολόγος μηχανικός και σχεδιαστής, έχεις πλέον μπόλικο ελεύθερο χρόνο και σε τρώει ακόμη ο πισινός σου με τις κατασκευές; Αν είσαι ο James Meggat και τρέφεις και μια ιδιαίτερη αγάπη για τους δίχρονους κινητήρες και τη μοτοσυκλέτα, τότε αφήνεις την φαντασία σου να οργιάσει και δημιουργείς σύγχρονους Φρανκενστάιν των δύο τροχών.

δίχρονο suzuki hayabusa

Ο Σκωτσέζος, ο οποίος είναι και οπαδός της Suzuki αποφάσισε πριν από 3,5 περίπου χρόνια να φτιάξει το δικό του ιδιαίτερο Suzuki με highlight την αλλαγή του τετράχρονου κινητήρα του με έναν δίχρονο.

Στην αρχή δοκίμασε να χωρέσει έναν τρικύλινδρο 750 κ.εκ. από sidecar της 10ετίας του '80 σε ένα πλαίσιο από GSX-R 750 SRAD. Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησε πολύ αλλά όταν είδε ότι τελικά αυτό δεν είναι εφικτό -έπρεπε να κοπεί το πλαίσιο για να περάσει η εξάτμιση- ενώ η δύναμη του συγκεκριμένου κινητήρα ήταν λιγότερη από εκείνη του τετράχρονου 4κύλινδρου.

Meggat

Έτσι ο Meggat έβαλε ως στόχο ένα μεγαλύτερο πρότζεκτ βασισμένο σε ένα πλαίσιο που του προσέφερε περισσότερο χώρο για να κάνει τους πειραματισμούς του, εκείνο του Hayabusa. Στην αρχή σκέφτηκε να ενώσει τρεις κινητήρες από RM500 (!) και να δημιουργήσει έναν V3, ωστόσο την καρδιά του έκλεψαν τελικά οι... εξωλέμβιες της Suzuki και συγκεκριμένα μια δίχρονη V6 με ονομαστική απόδοση 225 ίππων.

Ο Meggat στρώθηκε αμέσως στη δουλειά και για καλή του τύχη βρήκε στο διαδίκτυο μία μεταχειρισμένη με ζημιά στο πόδι, ενώ διαδικτυακά αγόρασε και το πλαίσιο από Hayabusa.

2stroke busa

Για να χωρέσει κάθετα ο θηριώδης κινητήρας στο πλαίσιο ο Meggat αφαίρεσε από το μπλοκ με πριόνι 10 χλστ. από κάθε πλευρά, ώστε να δημιουργηθεί και ο απαραίτητος χώρος στο πίσω μέρος του πλαισίου για να τοποθετηθεί κιβώτιο από GSX 1400, με τη "σύνδεση" μεταξύ κιβωτίου και κινητήρα να γίνεται με γρανάζια που βρήκε από άλλους κινητήρες, ενώ δικής του κατασκευής είναι και οι νέες βάσεις του κινητήρα αλλά και τα καπάκια. Κοψίματα και ραψίματα έγιναν και στην πολλαπλή εισαγωγής.

Ενδιαφέρον έχει το σύστημα ψύξης που έπρεπε να δημιουργήσει ο Meggat από την αρχή, καθώς η υγρόψυκτο εξωλέμβια χρησιμοποιεί το θαλασσινό νερό για αυτόν τον σκοπό με τον συνταξιούχο ηλεκτρολόγο μηχανικό να αξιοποιεί τρία συνολικά ψυγεία -το ένα κάτω από τη σέλα- και δύο ηλεκτρικές αντλίες για την κυκλοφορία του ψυκτικού.

busa

Το πρότζεκτ έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του σύμφωνα με τον Meggat  να μην βιάζεται και ιδιαίτερα και μπορείτε να παρακολουθήσετε την εξέλιξή του και στη σελίδα που έχει δημιουργήσει ο Σκωτσέζος στο Facebook. 

Varg SM Skoll: Ρεκόρ γύρου στην πίστα Sitges Terramar [VIDEO]

Η ηλεκτρική supermoto της Stark Future γράφει νέο ρεκόρ
Varg Skoll Record
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

21/9/2026

Έναν αιώνα μετά την κατασκευή της Sitges Terramar, η πίστα φιλοξένησε μια προσπάθεια κατάρριψης του ρεκόρ του Carlos Sainz και φέτος ξανά με τον Jonas Skovby και τη Varg SM Skoll.

Στην Καταλονία της Ισπανίας βρίσκεται η Sitges Terramar, γνωστή και ως Autòdrom de Terramar, μια πίστα που κατασκευάστηκε το 1923 και αποτελεί μια από τις παλαιότερες σωζόμενες της Ευρώπης. Η χάραξη είχε μήκος περίπου 2 km και χαρακτηριζόταν από τις δύο ιδιαίτερα κεκλιμένες στροφές της, με μέγιστη κλίση που έφτανε περίπου τις 66 μοίρες.

Το 2012, ο Carlos Sainz βρέθηκε εκεί για να οδηγήσει ένα Audi R8 LMS σημειώνοντας χρόνο 42,6 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για ένα ακόμη από τα εντυπωσιακά βίντεο της Red Bull. Ο χρόνος αυτός αποτέλεσε τον στόχο για τη Stark Future στην πρόσφατη προσπάθεια της με την Varg SM Skoll.

Η πίστα φιλοξένησε το Ισπανικό Grand Prix το 1923, όμως η αγωνιστική της δραστηριότητα περιορίστηκε σημαντικά μετά την πρώτη περίοδο λειτουργίας. Η Sitges Terramar, ωστόσο, δεν είναι μια σύγχρονη πίστα με στρωμένη άσφαλτο και σύγχρονες υποδομές ασφαλείας. Πρόκειται για έναν εγκαταλελειμμένο χώρο με τσιμεντένια οβάλ διαδρομή του 1923. Για δεκαετίες παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό παρατημένη, σαν ένα μνημείο των πρώιμων εποχών των αγώνων και, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση, χρειάστηκε διαδικασία αδειοδοτήσεων και συνεργασία με τους ιδιοκτήτες της εγκατάστασης και τις τοπικές αρχές, η οποία διήρκεσε αρκετούς μήνες.

Η προσπάθεια του Jonas Skovby πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2026, με τη Stark Future να ανακοινώνει νέο χρόνο 41,888 δευτερολέπτων στην ιστορική πίστα. Η επίδοση ήταν κατά 0,712 δευτερόλεπτα ταχύτερη από τον χρόνο του Carlos Sainz, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της εταιρείας.

Η μοτοσυκλέτα που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Stark Varg SM Skoll, η περιορισμένης παραγωγής έκδοση της ηλεκτρικής supermoto της Stark Future. Η εταιρεία την έχει παρουσιάσει ως μοντέλο περιορισμένης παραγωγής 500 μονάδων, με μαύρη εμφάνιση και τεχνική βάση που προέρχεται από την πλατφόρμα VARG και η μοναδική τροποποίηση που είχε η μοτοσυκλέτα της απόπειρας σε σχέση με το μοντέλο παραγωγής είναι το γρανάζωμα με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης τελικής ταχύτητας.

Ο Jonas Skovby ήταν ο αναβάτης που ανέλαβε την προσπάθεια για λογαριασμό της Stark Future. Το εγχείρημα συνδύασε την ηλεκτρική supermoto με την αγωνιστική και freestyle εμπειρία του Skovby.

Varg

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, η επίδοση αυτή ξεπεράστηκε κατά 0,712 δευτερόλεπτα και όχι πλέον από ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο με κινητήρα εσωτερικής καύσης αλλά από μια ηλεκτρική supermoto, με νέο ρεκόρ των 41,888 δευτερολέπτων και με μέγιστη ταχύτητα 200 χιλιόμετρα ανά ώρα.