Τα νέας γενιάς χειριστήρια της Yamaha: Πολλά κουμπιά σε λίγο χώρο [Video]

Νέα προσέγγιση από τους Ιάπωνες στη σχεδίαση με βάση το μήκος των δακτύλων
Νέα χειριστήρια από τη Yamaha
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/7/2024

Η παρουσίαση του νέου Yamaha MT-09 Y-AMT ήταν μια καλή αφορμή για να στρέψουν οι Ιάπωνες την προσοχή και στα νέας σχεδίασης χειριστήρια της μοτοσυκλέτας που είναι πιο εργονομικά από τα προηγούμενα.

Το νέο Yamaha MT-09 φέρει ήδη τα νέα γενιάς χειριστήρια τιμονιού της ιαπωνικής εταιρείας, χειριστήρια που θα δούμε και σε άλλα μοντέλα της στο μέλλον, αν όχι στην ίδια ακριβώς μορφή τότε πολύ κοντά σε αυτή.

Δεν χωρά συζήτηση για το πόσο σημαντική είναι η εργονομία μιας μοτοσυκλέτας αφού αυτή καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα της αλλά το πόσο άνετα νιώθει ένας αναβάτης στη σέλα της.

Νέα χειριστήρια από τη Yamaha

Τα χειριστήρια τιμονιού παίζουν αναμφίβολα τον δικό τους μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της σωστής εργονομίας. Με τον αναβάτη να έχει πλέον τη δυνατότητα να διαχειρίζεται εν κινήσει έναν... σκασμό από ηλεκτρονικά συστήματα αλλά και να ελέγχει παράλληλα τις πληροφορίες που παρουσιάζονται στην οθόνη της μοτοσυκλέτας του, τα χειριστήρια του τιμονιού έχουν αποκτήσει περισσότερα κουμπιά από ποτέ, τα οποία είναι τοποθετημένα πολύ κοντά μεταξύ τους.

Το βασικό πρόβλημα των κατασκευαστών δεν είναι τόσο το πλήθος των ηλεκτρονικών που πρέπει να στριμώξουν αλλά το πώς θα ξεδιαλύνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο από πατέντες των άλλων κατασκευαστών που περιορίζουν τις επιλογές τους. Πρώτη τον χωρό έχει ανοίξει η BMW με το χαρακτηριστικό δαχτύλιο τύπου joystick 4 κατευθύνσεων, ένας από τους καλύτερους τρόπους για πλοήγηση σε μενού που ωστόσο έκλεισε την πόρτα για κάτι αντίστοιχο σε όλους τους υπόλοιπους.

Έτσι για τη σχεδίαση της νέας γενιάς χειριστηρίων της η Yamaha επέστρεψε "στα βασικά" βάζοντας στο επίκεντρο τις διαστάσεις του χεριού του αναβάτη και έχοντας ως στόχο να μειώσει το στρες και την απόσπαση προσοχής που μπορεί να προκύψει από την προσπάθειά να κάνει κάποιος μια ρύθμιση σε ένα σύστημα εν κινήσει ή απλά να ανάψει ένα φλας.

Τα νέα χειριστήρια σχεδιάστηκαν από το τμήμα Έρευνας και Εξέλιξης Human-Machine Interface Group των Ιαπώνων το οποίο ανήκει με τη σειρά του στο τμήμα Functional Module Development.

Νέα χειριστήρια από τη Yamaha

Τα χειριστήρια -ακόμη περισσότερο εκείνα στο αριστερό γκριπ- σχεδιάστηκαν έτσι ώστε ο αναβάτης να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει κρατώντας παράλληλα σωστά το τιμόνι και οδηγώντας τη μοτοσυκλέτα του σε όλα τα σενάρια -όπως για παράδειγμα σε ευθεία και στροφή. Και ενώ μέχρι σήμερα οι σχεδιαστές της ιαπωνικής εταιρείας προσπαθούσαν να τοποθετήσουν ή να προσαρμόσουν ήδη υπάρχοντα χειριστήρια στα νέα του μοντέλα, τώρα προχώρησαν στη σχεδίαση των νέων από λευκό χαρτί.

Για να έχουν τους λιγότερους δυνατούς μηχανικούς συμβιβασμούς οι άνθρωποι της Yamaha χρησιμοποίησαν μιας νέας σχεδίασης εύκαμπτη τυπωμένη ηλεκτρονική πλακέτα ώστε το χειριστήριο να είναι όσο πιο στρογγυλό γίνεται, ενώ καθοριστικό ρόλο έπαιξε το μήκος των δακτύλων (συμπεριλαμβανομένων και των γαντιών), με τους σχεδιαστές να προσπαθούν να υπολογίσουν έναν μέσο όρο

Παράλληλα, τα χειριστήρια έπρεπε να έχουν μια φυσική και ποιοτική αίσθηση κατά τη χρήση τους καθώς και αυτό παίζει σύμφωνα με τη Yamaha σημαντικό ρόλο στην απόσπαση της προσοχής του αναβάτη. Για να παραμείνουν όσο το δυνατό πιο μαζεμένα σε διαστάσεις, το πλαστικό κάλυμμα των νέων χειριστηρίων αναπτύχθηκε με τη χρήση του πηλού - έχουμε συνηθίσει να ακούμε γι’ αυτόν περισσότερο στη σχεδίαση ολόκληρης της μοτοσυκλέτας. Οι σχεδιαστές αφαιρούσαν από το κάλυμμα όλο και περισσότερο υλικό και το διαμόρφωναν κατάλληλα κάθε φορά έως ότου έφτασαν μόνο στο απολύτως απαραίτητο. Δείτε περισσότερα στο ακόλουθο video.

 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.