Τα ψέματα και οι αλήθειες για την πώληση της Ducati

Μια ιστορία ιντερνετικής παρακμής και επιχειρηματικής ίντριγκας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

21/12/2018

Παρακολουθούμε κι εμείς τί γράφει το Asphalt and Rubber και όλα τα υπόλοιπα site του εξωτερικού. Θέλουμε κι εμείς να έχουμε πολλά κλικ για να αυξήσουμε τα έσοδα των διαφημίσεών μας. Όμως υπάρχει λόγος που το ΜΟΤΟ εξακολουθεί να υπάρχει στα περίπτερα μετά από 34 χρόνια και κάποια “κορόιδα” δίνουν 5,9€ για να το αγοράσουν αντί να διαβάσουν “τα ίδια” τσάμπα στο internet. Αυτός ο ίδιος λόγος είναι που μας ανάγκασε να γράφουμε για την υπόθεση πώλησης της Ducati στην KTM πολλές ημέρες μετά από όλους τους άλλους, διότι καλό είναι να ψάχνεις λίγο τα πράγματα πριν αναμεταδίδεις ειδήσεις. Τουλάχιστον διάβασε τη συνέντευξη του Pierer βρε αδερφέ! Λέει πως θα αγοράσει η KTM την Ducati;

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που κυκλοφορεί η είδηση περί πώλησης της Ducati από τον όμιλο της VW (τυπικά ανήκει στην Audi).

Η ιστορία για τα μοτοσυκλετιστικά site ξεκινά από το ξέσπασμα του σκανδάλου Diesel Gate. Στην πραγματικότητα όμως, η Ducati είχε μπει στο στόχαστρο κάποιων μετόχων της VW από την εποχή της αποπομπής του Ferdinand Piech και της διαμάχης του με τον εγγονό του Porsche…

 Η Ducati είναι πλέον κερδοφόρα εταιρεία και η αξία της στο χρηματιστήριο είναι μεγαλύτερη από εκείνη που ήταν όταν την αγόρασαν οι Γερμανοί. Ως επένδυση δηλαδή είναι άκρως επιτυχημένη και κάθε άλλο παρά πρόβλημα είναι για τα συμφέροντα των μετόχων. ΟΜΩΣ! Το τεράστιο πρόστιμο αρκετών δισεκατομμυρίων που πρέπει να πληρώσει η VW για το σκάνδαλο του Diesel Gate, έκανε πολλούς μετόχους να ζητήσουν (και) την πώληση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, αντί να πληρωθεί το πρόστιμο μόνο από την τσέπη των μετόχων ή από κάποιας μορφής δανεισμό. Έτσι το διοικητικό συμβούλιο της VW έδωσε εντολή σε μία εξειδικευμένη εταιρεία να εκτιμήσει την εμπορική αξία των εταιρειών που έχει στην κατοχή της η VW και να ερευνήσει για την ύπαρξη πιθανών αγοραστών. Δηλαδή τους είπε να δουν πόσο αξίζει η κάθε εταιρεία κι αν υπάρχουν επενδυτές πρόθυμοι να δώσουν αυτά τα χρήματα. Μόλις ολοκληρώθηκε η αξιολόγηση της εμπορικής αξίας, άρχισε ένας γύρος επαφών με πιθανούς επενδυτές. Ανάμεσά τους ήταν σίγουρα η ινδική Mahindra που κατέχει το 51% της εταιρείας scooter της Peugeot, της Kinetic και το 76% του οίκου Pininfarina. Είναι βέβαιο πως τον φάκελο της Ducati είδαν και πολλοί άλλοι επενδυτές, διότι ακριβώς αυτή την εντολή είχαν δώσει οι μέτοχοι. Λογικά, εκείνη την περίοδο χτύπησαν την πόρτα και της Bajaj που είναι μεγαλομέτοχος στην KTM. Οι εταιρείες που αναλαμβάνουν πωλήσεις εταιρειών, πάντα φροντίζουν να μιλάνε με τουλάχιστον δύο επενδυτές ταυτόχρονα για να δημιουργούν ανταγωνισμό και πίεση στους αγοραστές.

Τότε πως έσκασε ως είδηση-βόμβα δύο χρόνια μετά το “ενδιαφέρον” της KTM για πιθανή αγορά της Ducati; Πολύ απλά, αρκούσε μια συνέντευξη του CEO της KTM κυρίου Stefan Pierer στο γερμανόφωνο Speedweek, για να μπλέξουμε τα μπούτια μας στο χάος της ιντερνετικής μετάφρασης. Φυσικά κανείς θηρευτής των κλικ δεν μπήκε στον κόπο να διαβάσει την συνέντευξη και ακολούθησε μια ακατάπαυστη αναμετάδοση όσων έγραψε το Asphalt and Rubber. Ο Pierer πράγματι είπε ότι η Ducati είναι μία από της αγαπημένες του εταιρείες. Επίσης είπε πως τα λεφτά που ζητάει η VW δεν αποτελούν εμπόδιο για την Bajaj. Αυτό σημαίνει πως ξέρει το ακριβές ποσό που ζητάει η VW, άρα έχει ήδη γίνει συνάντηση μεταξύ Bajaj και της εταιρείας που έχει αναλάβει την πώληση της Ducati για λογαριασμό της VW.

Όμως στην ίδια πρόταση, ο Pierer είπε πως για να αγοράσει η KTM/Bajaj την Ducati θα πρέπει να απαντήσει πρώτα στο ερώτημα: ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ; Οι Ινδοί σίγουρα έχουν άφθονο μετρητό στην τσέπη και ψάχνουν διαρκώς να αγοράσουν βαριά Brand Name της παγκόσμιας βιομηχανίας. Ο ίδιος ο Pierer είπε ότι η Bajaj επέμενε (και συνεχίζει να θέλει…) να αγοράσουν την Triumph και πως ο ίδιος είναι αντίθετος με αυτό το ενδεχόμενο.

Κάπου εδώ όμως η αξιοπιστία όσων λέει ο Pierer σε αυτή την συνέντευξη φτάνει στο τέλος της. Διότι εμείς στο ΜΟΤΟ ξέρουμε πολύ καλά πως έκατσε στο ίδιο τραπέζι με τον Castiglioni με σκοπό να αγοράσει την MV Agusta, όμως στην συνέντευξή του λέει πως η MV Agusta είναι πολύ μικρή εταιρεία για να ενδιαφερθεί η KTM/Bajaj. Λέει ψέματα… Η αγορά της MV Agusta χάλασε γιατί ο Castiglioni προσπάθησε να πιάσει κορόιδα τους Ινδούς ζητώντας εξωφρενικά ποσά για την καταχρεωμένη εταιρεία του…

Επίσης, το ΜΟΤΟ γνωρίζει πως τους τελευταίους μήνες γίνονται τρελές περικοπές στα γενικά έξοδα της ΚΤΜ. Αντίστοιχη περίοδος όπου είχε δοθεί εντολή για περιορισμό των “περιττών” εξόδων στην ΚΤΜ ήταν την εποχή που προετοιμάζονταν οι συζητήσεις για την αγορά μετοχών από την Bajaj. Γιατί θέλει ο Pierer να “φουσκώσει” τους αριθμούς;

Σκοπεύει να πουλήσει την KTM ή θέλει να δείξει κερδοφορία για να πάρει με ευνοϊκότερους όρους δάνειο από τις επενδυτικές τράπεζες για την αγορά της Ducati;  

Φυσικά και δεν ξέρουμε την απάντηση αυτή τη στιγμή.

Το γεγονός είναι πως η Ducati βρέθηκε στα χέρια της VW λόγω του τότε CEO της γερμανικής εταιρείας Ferdinand Piech, ενός από τους ελάχιστους οραματιστές βιομήχανους της σύγχρονης εποχής, που ανέστησε την Bugatti, την Lamborgini και την Bentley, πάνω στο βιομηχανικό πλάνο της κοινής πλατφόρμας, που ο Pierer δηλώνει θαυμαστής και λέει πως προσπαθεί να εφαρμόσει και στον όμιλο KTM/Bajaj.

Η ατυχία της Ducati είναι πως ο Ferninand Piech (μέλος της οικογένειας των Porsche) βρέθηκε σε διοικητική διαμάχη με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας των Porsche που κατέχουν υψηλό ποσοστό μετοχών στη VW. H Ducati βαφτίστηκε ως “προσωπικό παιχνίδι του Piech” από τους αντιπάλους του και πολλές φορές χρησιμοποιήθηκε το όνομά της για την υπονόμευση των ικανοτήτων του να ηγείται του ομίλου της VW.

Το γεγονός πως κατάφερε να γίνει κερδοφόρα πριν την “αποπομπή” του Piech από την ηγεσία της VW είναι το μόνο που την κρατάει ακόμα μέσα στο χαρτοφυλάκιο του ομίλου.

Τους τελευταίους μήνες ο Piech έχει εξαπολύσει αντεπίθεση στην νυν διοίκηση της VW που υποστηρίζεται από τον εγγονό του Porsche. Ποιες είναι οι προθέσεις του για το μέλλον θα φανούν σύντομα, όμως ας κρατήσουμε κάπου το γεγονός πως ο Stefan Pierer έχει ιδρύσει στην Αυστρία τη δική του εταιρεία SWH που προμηθεύει εξαρτήματα τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Επίσης η KTM χρησιμοποιεί κινητήρες της VW στο X-Bow…

Όπως καταλαβαίνετε, ο καθένας μπορεί να χτίσει την δική του ιστορία για την Ducati, καθώς τα υλικά είναι άφθονα αυτή τη στιγμή.

Όντως ο Pierer έχει δίκιο που λέει πως η αγορά της Ducati δεν έχει νόημα για την KTM, όμως ποιος μας λέει πως δεν σκοπεύει να πουλήσει την ΚΤΜ και να επαναλάβει το success story με μια άλλη εταιρεία… όπως η Ducati ας πούμε!      

   

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.