Ταξίδι "DAYTONA DAKAR": Μαυριτανία-Σενεγάλη (Γ' Ανταπόκριση)

Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

8/7/2022
Την τελευταία μου νύχτα στην μαυριτανική πρωτεύουσα Nouakchott δεν μου κόλλαγε ύπνος. Ένταση, άγχος αγωνία, όλα με διακατείχαν σε υπέρμετρο βαθμό. Την επομένη, αν όλα πήγαιναν δεξιά, θα έβαζα ρόδα στο Dakar, τον απώτατο προορισμό του δικού μου ταξιδιωτικού rally «DAYTONA DAKAR». Απείχα από το όνειρο μόλις 526 χιλιόμετρα! Ήταν πολλά;
 
Πολλά δεν ήταν, αλλά αποδείχθηκαν τελικά δύσκολα και απρόβλεπτα.  Επιλέγοντας να εισέλθω στην Σενεγάλη από την συνοριακή είσοδο Diama (236 χλμ. νότια της πρωτεύουσας Nouakchott), κλήθηκα να οδηγήσω την μαύρη DAYTONA ROCKSTAR 500 σ’ ένα δύσκολο χωματόδρομο μήκους 60 χλμ., ο οποίος διέσχιζε τα όρια του Εθνικού Πάρκου Diawling National Park. Μετά από μιάμιση ώρα χωμάτινης ταλαιπωρίας, αντίκρισα πανευτυχής τις μεθοριακές εγκαταστάσεις της Σενεγάλης, στις όχθες του ποταμού Senegal. Είχα όμως και μια απώλεια: η πινακίδα κυκλοφορίας της μοτοσυκλέτας κόπηκε και την πήρα –κυριολεκτικά- στα χέρια! 
Διασχίζοντας τη γέφυρα του ποταμού Senegal, σύντομα βρέθηκα μπροστά στην κατεβασμένη συνοριακή μπάρα της Σενεγάλης –πατούσα πλέον σε σενεγαλέζικο έδαφος. Και όταν μετά από μια ώρα ολοκληρώθηκαν οι συνοριακές διαδικασίες, γεμάτος ανυπομονησία και κρυφό ενθουσιασμό ξεκινούσα για το Dakar (290 χλμ.).
Όσο πλησίαζα στη πρωτεύουσα της Σενεγάλης, τόσο πύκνωνε η κίνηση των οχημάτων στον κεντρικό οδικό άξονα. Το πέρασμα μέσα από τα χωριά της διαδρομής ήταν ένας εφιάλτης (τρομερή κίνηση και απρόβλεπτες ενέργειες από τους διερχόμενους οδηγούς), ενώ μεγάλη προσοχή ήθελαν οι πεζοί και τα ζώα που κάθε τόσο πετάγονταν στο δρόμο. Καταστάσεις για γερά νεύρα και γρήγορα αντανακλαστικά!
 
Όλα αυτά όμως –όπως και όλες οι δυσάρεστες αναμνήσεις των προηγούμενων ημερών– σβήστηκαν μεμιάς από τα κύτταρα της μνήμης μου όταν προσέγγισα τις πρώτες γειτονιές του Dakar και το κοντέρ της DAYTONA ROCKSTAR 500 έδειχνε 4.250 χλμ. από την αρχή του ταξιδιού. Κάπου εδώ αντίκρισα να ανεμίζει η καρό σημαία του τερματισμού στο δικό μου rally «DAYTONA DAKAR». Εξυπακούεται πως ήμουν απόλυτα συνεπαρμένος και πανευτυχής με το άγγιγμα ενός ακόμα ταξιδιωτικού ονείρου.
Το πολύβουο Dakar, που αντιπροσώπευε την «Ιθάκη» μου στην Δυτική Αφρική, με φιλοξένησε τις δυο επόμενες μέρες και μου συστήθηκε μέσα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατά της (τζαμί Mosque of the Divinity, μνημείο African Renaissance Monument, πολιτιστικός πολυχώρος Place du Souvenir Africain). Επιβεβλημένη ήταν ωστόσο η επίσκεψη στην απέραντη αμμουδερή παραλία Yoff, το σημείο που κάποτε τερμάτιζε το φημισμένο rally Paris-Dakar.
Και τώρα, τα μπρός-πίσω! Εκείνα τα ξημερώματα, μοτοσυκλέτα και αναβάτης ήμασταν έτοιμοι στην εκκίνηση για την επιστροφή στα πάτρια εδάφη. Το μεγάλο ταξίδι του γυρισμού ξεκινούσε –αυτήν την φορά– από το Dakar και είχε για τερματισμό την μακρινή Αθήνα… 

Γερμανία: Δημοπρατήθηκε Yamaha XT500 του 1988 με 0 χιλιόμετρα για 115.000 ευρώ!

Η τιμή της ξεκίνησε από τα 15.000 ευρώ
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/10/2025

 

Σας είχαμε ενημερώσει πως στην Γερμανία δημοπρατούταν μία Yamaha XT500 του 1988 με μηδέν χιλιόμετρα. Μάλιστα, η μοτοσυκλέτα δεν έχει καν συναρμολογηθεί όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες και η διαδικασία αυτή θα γίνει από τον νέο της ιδιοκτήτη.

Η δημοπρασία αυτή έλαβε τέλος και η XT500 δημοπρατήθηκε έναντι του ποσού των 84.000 ευρώ. Όμως, ο νέος ιδιοκτήτης θα πρέπει να καταβάλει επιπλέον 31.000 ευρώ για προμήθειες και φόρους, κάτι που εκτινάσσει την τελική τιμή της μοτοσυκλέτα στα 115.000 ευρώ.

Η αρχική εκτίμηση έκανε λόγο για μία τιμή που θα έφτανε έως και τα 25.000 ευρώ, όμως η τελική τιμή που δημοπρατήθηκε το μοντέλο ήταν 500% παραπάνω. Η συγκεκριμένη τιμή-ρεκόρ δείχνει πόσο μεγάλη συλλεκτική αξία έχει αποκτήσει η ιστορική αυτή μοτοσυκλέτα.

Επειδή οι απανταχού XTάκηδες δεν θα σταματήσουν να σχολιάζουν την ημερομηνία, όπως ακριβώς έγινε και όταν αρχικά αναρτήσαμε την αναγγελία της δημοπρασίας, γράφοντας πως περιμένουμε να φτάσει τις 25.000 Ευρώ, να διευκρινίσουμε πως ο οίκος δημοπρασιών αναφέρει το μοντέλο ως 1988 και μάλιστα συνοδεύεται από αντίστοιχα πιστοποιητικά. Ένα από τα στοιχεία που καθιστούν αυτή τη μοτοσυκλέτα μοναδική, πέρα από το ότι έχει μείνει στο κουτί της καινούρια, είναι πως μπορεί να βγάλει πινακίδα μετά από τόσα χρόνια. Κι αυτό γιατί είχε κάνει εγγραφή σε μητρώο της Γαλλίας, παρόλο που δεν βγήκε ποτέ από το κουτί της.

Σε μία χώρα όπως η Γερμανία που έχει ένα πολύ σαφές πλαίσιο για τις ιστορικές πινακίδες, όχι όπως σε εμάς εδώ που πριν από τρεις θητείες Υπουργών, είχαν προσπαθήσει να σταματήσουν τα οχήματα με ιστορικές πινακίδες, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορεί να βγάλει πινακίδα ως μοντέλο 1988.

Η πραγματικότητα είναι πως το XT500 έμεινε στην παραγωγή πολύ αργά, έως το 1989 υπερπηδώντας το XT550 που το διαδέχτηκε το 1981 αλλά και τις πρώτες γενιές του XT600. Η ιστορία λέει πως αυτό το XT500 από την ώρα που ήρθε το 550 και μετά, ήταν στην ουσία ένα XT600 που για λόγους συνοχής στις αγορές εκείνες, ή απλά για δημιουργία διαφοράς τιμής χτυπώντας έναν φθηνότερο ανταγωνισμό, έμενε παράλληλα με το XT600. Αυτή την περίοδο οι Ιάπωνες κάνουν το ίδιο με τα πενηντάρια παπιά, όπως γράψαμε για πρώτη φορά πέρσι. Για λόγους κόστους σταματούν τον κινητήρα εκείνον, πνίγουν τον 110 και βγάζουν μία νέα έκδοση, την Lite, που είναι ίδια με την ακριβότερη 110 αλλά κυκλοφορεί ως 50 κυβικά και την λειτουργία του διέπουν οι κανόνες που ισχύουν στην Ιαπωνία για τα 50άρια! Στην πορεία της ιστορία αυτό έχει γίνει πολλές φορές, το έχει κάνει και η BMW αν θυμάστε με την σειρά F! Εκείνη την εποχή ήταν πολύ πιο εύκολο να εισάγεις επίσης το οτιδήποτε από οπουδήποτε και έτσι μπορεί κάλλιστα το συγκεκριμένο XT500 να είναι πράγματι του 1988. Σε κάθε περίπτωση είναι από τα πλέον ακριβά που έχουμε δει ποτέ…