Ταξίδι στο Βόρειο Πόλο με Yamaha R1! [video]

Μια πραγματικά επική περιπέτεια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/4/2020

Ο Sjaak Lucassen ίσως είναι ο πιο κοσμογυρισμένος ταξιδιώτης με μοτοσυκλέτα που έχει γεννηθεί μέχρι στιγμής! Εδώ και σχεδόν 30 ολόκληρα χρόνια έχει αφοσιωθεί στο να επισκεφθεί κάθε γωνιά του πλανήτης μας ταξιδεύοντας με τη μοτοσυκλέτα του. Όλα ξεκινήσαν πίσω στη δεκαετία του '90, όταν αποφάσισε να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του, μια Honda Fireblade, στην Αυστραλία και να εξερευνήσει την Ήπειρο σε ένα ταξίδι σχεδόν 40.000 χιλιομέτρων και διάρκειας τεσσάρων μηνών.

Έπειτα, έστειλε την Fireblade στην Ινδονησία πραγματοποιώντας άλλο ένα επικό ταξίδι και τότε συνειδητοποίησε ότι το να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του σε διάφορα σημεία του πλανήτη και όχι να την οδηγεί σε αυτά, ήταν κάτι που δεν του άρεσε. Έτσι, το 1995 και για τα επόμενα τρία χρόνια θα πραγματοποιούσε μαζί της, το πρώτο του ταξίδι σε ολόκληρο το πλανήτη. Όσο διέσχιζε το Πακιστάν καβάλα στην ειδικά τροποποιημένη Fireblade με τις τεράστιες βαλίτσες, σκέφτηκε πως έχει φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου, όμως τότε του ήρθε η ιδέα πως η πραγματική άκρη του κόσμου είναι ο Βόρειος Πόλος. Από τότε μέχρι σήμερα ο Lucassen έχει πραγματοποιήσει αμέτρητα ταξίδι και ένα απ’ τα πιο γνωστά είναι ο γύρος του κόσμου με την πραγματικά αθάνατη Yamaha R1, η οποία μετρά πλέον πάνω από 350.000 χιλιόμετρα και είναι ο συνταξιδιώτης του μέχρι και σήμερα.

Την περασμένη δεκαετία πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στο βόρειο ημισφαίριο τη Γης, όμως ποτέ δεν κατάφερε να πατήσει στον Βόρειο Πόλο. Κάθε φορά όμως αποκτούσε πολύτιμη εμπειρία στο να προετοιμαστεί καλύτερα για την επόμενη προσπάθεια. Η R1 σιγά-σιγά άρχιζε να αλλάζει μορφή και από supersport που κάποτε ήταν έφτασε στο σημείο να θυμίζει περισσότερο SUV με τεράστια λάστιχα, ρυθμιζόμενου ύψους αναρτήσεις και πάρα πολλές μετατροπές που θα καταστήσουν εφικτό το ταξίδι του. Όλα αυτά περιγράφονται στο εκπληκτικό video που ακολουθεί. Οπότε, χαλαρώστε απολαμβάνοντας έναν απ’ τους πιο κοσμογυρισμένους ταξιδιώτες να μιλά όχι μόνο για το ταξίδι αλλά και τις εμπειρίες του.

Ετικέτες

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες