Ταξίδι στο Βόρειο Πόλο με Yamaha R1! [video]

Μια πραγματικά επική περιπέτεια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/4/2020

Ο Sjaak Lucassen ίσως είναι ο πιο κοσμογυρισμένος ταξιδιώτης με μοτοσυκλέτα που έχει γεννηθεί μέχρι στιγμής! Εδώ και σχεδόν 30 ολόκληρα χρόνια έχει αφοσιωθεί στο να επισκεφθεί κάθε γωνιά του πλανήτης μας ταξιδεύοντας με τη μοτοσυκλέτα του. Όλα ξεκινήσαν πίσω στη δεκαετία του '90, όταν αποφάσισε να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του, μια Honda Fireblade, στην Αυστραλία και να εξερευνήσει την Ήπειρο σε ένα ταξίδι σχεδόν 40.000 χιλιομέτρων και διάρκειας τεσσάρων μηνών.

Έπειτα, έστειλε την Fireblade στην Ινδονησία πραγματοποιώντας άλλο ένα επικό ταξίδι και τότε συνειδητοποίησε ότι το να μεταφέρει τη μοτοσυκλέτα του σε διάφορα σημεία του πλανήτη και όχι να την οδηγεί σε αυτά, ήταν κάτι που δεν του άρεσε. Έτσι, το 1995 και για τα επόμενα τρία χρόνια θα πραγματοποιούσε μαζί της, το πρώτο του ταξίδι σε ολόκληρο το πλανήτη. Όσο διέσχιζε το Πακιστάν καβάλα στην ειδικά τροποποιημένη Fireblade με τις τεράστιες βαλίτσες, σκέφτηκε πως έχει φτάσει μέχρι την άκρη του κόσμου, όμως τότε του ήρθε η ιδέα πως η πραγματική άκρη του κόσμου είναι ο Βόρειος Πόλος. Από τότε μέχρι σήμερα ο Lucassen έχει πραγματοποιήσει αμέτρητα ταξίδι και ένα απ’ τα πιο γνωστά είναι ο γύρος του κόσμου με την πραγματικά αθάνατη Yamaha R1, η οποία μετρά πλέον πάνω από 350.000 χιλιόμετρα και είναι ο συνταξιδιώτης του μέχρι και σήμερα.

Την περασμένη δεκαετία πραγματοποίησε πολλά ταξίδια στο βόρειο ημισφαίριο τη Γης, όμως ποτέ δεν κατάφερε να πατήσει στον Βόρειο Πόλο. Κάθε φορά όμως αποκτούσε πολύτιμη εμπειρία στο να προετοιμαστεί καλύτερα για την επόμενη προσπάθεια. Η R1 σιγά-σιγά άρχιζε να αλλάζει μορφή και από supersport που κάποτε ήταν έφτασε στο σημείο να θυμίζει περισσότερο SUV με τεράστια λάστιχα, ρυθμιζόμενου ύψους αναρτήσεις και πάρα πολλές μετατροπές που θα καταστήσουν εφικτό το ταξίδι του. Όλα αυτά περιγράφονται στο εκπληκτικό video που ακολουθεί. Οπότε, χαλαρώστε απολαμβάνοντας έναν απ’ τους πιο κοσμογυρισμένους ταξιδιώτες να μιλά όχι μόνο για το ταξίδι αλλά και τις εμπειρίες του.

Ετικέτες

Η FIM ρίχνει στον κατασκευαστή την ευθύνη που ο Bulega δανείστηκε αγωνιστικό κράνος

Η FIM ρίχνει την ευθύνη σε κατασκευαστές που άργησαν να προβούν στη σχετική διαδικασία για τα αγωνιστικά κράνη
FIM racing homologation label
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Ο εναρμονισμός με τις νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 δεν εξελίχθηκε εντελώς ομαλά και το γεγονός απέκτησε δημοσιότητα κατά τον πρώτο αγώνα του Motul WSBK 2026 στο Phillip Island, όπου ο Nicolo Bulega αγωνίστηκε με δανεικό κράνος και όχι με το επίσημο ΚΥΤ που θα φορά την υπόλοιπη χρονιά.

Όπως προέκυψε, το πρόβλημα εντοπίζεται στη διαδικασία πιστοποίησης των κρανών κατά τις νέες προδιαγραφές FRHPhe-02, καθώς υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο στον κόσμο - στην Ισπανία συγκεκριμένα - εξουσιοδοτημένο να διεξάγει τα κατάλληλα τεστ και να δώσει την ομολογκασιόν. Η FIM, με τη σειρά της, βλέποντας τα σχετικά δημοσιεύματα ανά τον κόσμο προβαίνει τώρα σε επίσημη ανακοίνωση προκειμένου να διαλευκάνει το τοπίο.

Ξεκινώντας, η διεθνής Ομοσπονδία υπερασπίζεται το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένα εγκεκριμένο εργαστήριο για τη δουλειά αυτή, καθώς θεωρεί πως είναι ο μοναδικός τρόπος να εγγυηθεί την απόλυτη αξιοπιστία της διαδικασίας.

Στη συνέχεια υπενθυμίζει πως οι νέες προδιαγραφές δεν είναι και τόσο “νέες” για τους κατασκευαστές, καθώς έχουν θεσπιστεί από το 2022 και όλοι οι κατασκευαστές κρανών είχαν συμφωνήσει πως το 2026 θα είναι ο χρόνος εφαρμογής τους.

Ως παράδειγμα η FIM αναφέρει τις Arai, LS2 και 6D που είχαν σπεύσει να αποκτήσουν τη νέα ομολογκασιόν πολύ έγκαιρα, το 2022, 2023 και 2024 αντιστοίχως.

Συνεχίζει εξηγώντας πως οι περισσότεροι κατασκευαστές κατέθεσαν τα κράνη τους για πιστοποίηση τον Σεπτέμβριο του 2025, αλλά κάποιοι εξ αυτών ζήτησαν να γίνουν πρώτα ιδιωτικά τεστ πριν το επίσημο. Ο λόγος, όπως αποδείχθηκε, ήταν πως κάποιοι επιχείρησαν να περάσουν παλαιότερα μοντέλα κρανών τους από τη δοκιμή, στην οποία φυσικά απέτυχαν καθώς οι νέες προδιαγραφές της FIM υπερβαίνουν κατά πολύ αυτές που εξασφαλίζουν πιστοποιήσεις όπως οι εμπορικές ECE 22.06, Snell M2020 και JIS T8133, αλλά και η προηγούμενη αγωνιστική ομολογκασιόν FRHPhe-01.

Αυτό σήμαινε πως οι συγκεκριμένοι κατασκευαστές θα έπρεπε να κατασκευάσουν νέα κράνη για να πάρουν το σφραγίδα FRHPhe-02, αφού τα πολύ αυστηρότερα τεστ του τελευταίου κανονισμού περιλαμβάνουν νέες δοκιμασίες και μεγαλύτερες καταπονήσεις από πριν.

Η διαδικασία πιστοποίησης είναι από μόνη της εξαιρετικά χρονοβόρα, καθώς πρέπει να περάσουν όλες τις δοκιμές και ελέγχους τέσσερα κράνη από κάθε μοντέλο και δη σε όλα τα μεγέθη κελύφους.

Αν κάποιο από αυτά αποτύχει σε ένα τεστ, αυτό σημαίνει πίσω στο εργοστάσιο, νέα κατασκευή και επιστροφή εκ νέου για δοκιμές μέχρι να ικανοποιηθούν οι προδιαγραφές της FIM. Αυτή είναι μια ανελαστική διαδικασία που δεν μπορεί να επισπευστεί και η εμπειρία έδειξε πως συχνά δεν ήταν εύκολο ούτε καν να βρεθεί ο κατάλληλος χρόνος για να κλειστεί το τεστ από το ισπανικό εργαστήριο.

Μάλιστα η FIM αναφέρει παράδειγμα κατασκευαστή (που δεν ονοματίζεται) ο οποίος αιτήθηκε τεστ για κράνος μόλις τον Ιανουάριο του 2026! Αναφέρει επίσης άλλο παράδειγμα κατασκευαστή, επίσης ανώνυμου, για τον οποίο χρειάστηκε να επαναληφθεί επτά φορές η διαδικασία μέχρις ότου το συγκεκριμένο κράνος να αποκτήσει το πολυπόθητο ταμπελάκι της κεντρικής φωτογραφίας στο λουράκι του.

Κατά τη FIM οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές FRHPhe-02 θεσπίστηκαν για να εγγυηθούν τη βέλτιστη δυνατή προστασία των αναβατών, με δοκιμές που εξετάζουν ένα σωρό τρομακτικά σενάρια και υποβάλλουν τα κράνη σε εξαιρετικά απαιτητικές δοκιμασίες.

Και, όπως φαίνεται από τη διευκρίνηση αυτή της FIM, τα όσα κυκλοφόρησαν το προηγούμενο διάστημα σχετικά με τις καθυστερήσεις στην ομολογκασιόν των αγωνιστικών κρανών δεν ήταν ανακριβή μεν, αλλά ούτε και όλη η αλήθεια. Γνωρίζοντας δε τώρα πως η μετάβαση στις FRHPhe-02 είχε κανονιστεί από το 2022 με σύμφωνους όλους τους κατασκευαστές - ως ισχυρίζεται η FIM - μάλλον δικαιώνουν τη διεθνή Ομοσπονδία, ακόμη κι αν το ένα και μοναδικό εργαστήριο όντως φαντάζει λίγο για να καλύψει δεκάδες κατασκευαστές με πολλά μοντέλα κρανών που απευθύνονται τόσο σε ασφάλτινους όσο και χωμάτινους αγώνες.