Ταξινομήσεις 2018: Οι δέκα κορυφαίες εταιρείες της χρονιάς

Άλλη μια χρονιά ανόδου
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/1/2019

Φέτος ήταν η πέμπτη συνεχόμενη χρονιά αύξησης των ταξινομήσεων, μετά τον πάτο που έπιασε η ελληνική αγορά δικύκλων το 2013. Από τις 29.536, έχουμε φτάσει πλέον στις 33.378 μονάδες. Τα πέντε αυτά χρόνια είχαμε φυσικά κάποιες έντονες διακυμάνσεις (το 2016 έκλεισε με 41.520 μονάδες και το 2017 με 28.852) οι οποίες όμως οφείλονταν αποκλειστικά στις παρενέργειες που προκάλεσαν οι προδιαγραφές Euro4 στις δημοφιλείς κατηγορίες των scooter και των παπιών. Με τις αντιπροσωπείες να προταξινομούν μαζικά εκατοντάδες παπιά και scooter στο τέλος του 2015 και του 2016, οι πραγματικές πωλήσεις στην αγορά δεν ταυτίζονταν χρονικά με τα στοιχεία των ταξινομήσεων, δημιουργώντας εικονικά ποσοστά. Όμως, κοιτώντας από μεγαλύτερη απόσταση τη συνολική εικόνα, το τελικό αποτέλεσμα έχει θετικό πρόσημο. Η τελευταία πενταετία ήταν μια περίοδος αναπροσαρμογής του συνόλου της ελληνικής αγοράς στην πραγματικότητα. Τα scooter άγγιξαν τις 17.873 μονάδες, έχοντας την απόλυτη κυριαρχία στα ποσοστά μεριδίων. Τα παπιά χτυπήθηκαν περισσότερο από τις καινούργιες προδιαγραφές, καθώς όλα τους σχεδιάζονται αποκλειστικά για τις ασιατικές αγορές και τα εργοστάσια δεν ήταν πρόθυμα να φτιάξουν εκδόσεις Euro4 μόνο για την ελληνική αγορά. Το 2018 όμως, οι μεγάλες αντιπροσωπείες κατάφεραν να έχουν τουλάχιστον από ένα παπί Euro4 στη γκάμα τους και προς το τέλος του έτους επιτάχυναν τις ταξινομήσεις τους φτάνοντας τις 5.994 μονάδες, αντί των 5.196 του 2017. Πάρα πολύ καλά τα πήγαν και οι μοτοσυκλέτες φέτος με 4.803 μονάδες, έναντι 4.053 πέρσι. Μεγάλο ενδιαφέρον εδώ έχει η επιστροφή των μικρού και μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλετών, καθώς αυτές οι κατηγορίες καθορίζουν την δυναμική που θα έχει η αγορά τα επόμενα χρόνια. Η ιστορία της ελληνικής αγοράς δικύκλων έχει αποδείξει πως οι μικρές και μεσαίου κυβισμού μοτοσυκλέτες είναι το φυτώριο του μοτοσυκλετισμού στη χώρα μας. Τα μεταχειρισμένα από την Ιαπωνία τη δεκαετία του ’90 άνοιξαν τον δρόμο για να ξεπεράσουμε τις 100.000 ταξινομήσεις καινούριων δικύκλων το 2007 και το 2008. Οι μικρομεσαίες μοτοσυκλέτες φέρνουν καινούριο κόσμο και δημιουργούν μοτοσυκλετιστική συνείδηση, σε αντίθεση με τις μεγάλου κυβισμού ακριβές μοτοσυκλέτες που ψαρεύουν πελάτες από το ήδη υπάρχον κοινό, ενώ τα παπιά και τα scooter περιορίζονται στον χρηστικό τομέα.

 

 

Το Top 10  των εταιρειών του 2018

1.SYM                    7150

2.Honda                5595

3.Piaggio               5511

4.Daytona             4034

5.Yamaha             3672

6.Kymco               1826

7.Vespa                677

8.BMW                  667

9.Keeway             487

10.Suzuki             432

   

Casey Stoner: Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό προ 20ετίας

Ο Αυστραλός ζούσε με πόνους στην πλάτη από το 2003
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/7/2026

Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του MotoGP Casey Stoner αποκαλύπτει ότι υποβλήθηκε πρόσφατα σε χειρουργική επέμβαση για τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη που είχε υποστεί πριν από 20 χρόνια.

Ο Αυστραλός ανακοίνωσε ότι πριν από τρεις μήνες υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στη σπονδυλική στήλη του, λόγω τραυματισμού που είχε υποστεί το 2003.

Ο Stoner αποσύρθηκε από το MotoGP στο τέλος της σεζόν του 2012 και έχει αντιμετωπίσει κατά καιρούς διάφορα προβλήματα υγείας, με πιο αξιοσημείωτο ίσως τη χρόνια κόπωση που συχνά δεν του επέτρεπε ούτε να οδηγήσει.

Τον τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη τον “κληρονόμησε” ο Αυστραλός σε μία πτώση στη δεύτερη του σεζόν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 125cc.

Σε μια ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Instagram, ο Stoner αναφέρει ότι ο πόνος που προκλήθηκε από τον τραυματισμό ήταν κάτι με το οποίο ζούσε για πάνω από 20 χρόνια, αλλά ότι η χειρουργική επέμβαση τον ανακούφισε επιτέλους από τον πόνο στην πλάτη.

stoner

“Σήμερα συμπληρώνονται τρεις μήνες από τότε που υποβλήθηκα σε σπονδυλοδεσία L5-S1 και αντικατάσταση δίσκου L4-5. Όλα ξεκίνησαν με ένα ατύχημα το 2003, όταν έπεσα με το κεφάλι πάνω σε μερικά δεμάτια άχυρου. Η πρόσκρουση συμπίεσε τη σπονδυλική μου στήλη και ενώ κατάφερα να το διαχειριστώ όσο καλύτερα μπορούσα για πάνω από 20 χρόνια, τα τελευταία δύο χρόνια – και ειδικά οι τελευταίοι έξι μήνες – έγιναν αφόρητα. Έφτασα στο σημείο όπου η χειρουργική επέμβαση ήταν η μόνη πραγματική επιλογή.

Η ανάρρωση είχε σίγουρα τα πάνω και τα κάτω της, αλλά συνολικά η πλάτη μου δεν έχει νιώσει τόσο καλά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο είναι το γεγονός ότι συνειδητοποίησα ότι, ακόμα και όταν νόμιζα ότι η πλάτη μου ήταν καλά πριν, ζούσα με συνεχή πόνο. Μόνο τώρα έχω βιώσει πώς είναι πραγματικά να μην έχεις πόνο στην πλάτη.

Είμαι απίστευτα ευγνώμων στον χειρουργό μου και σε ολόκληρη την ιατρική ομάδα που με φρόντισε καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Σας ευχαριστώ που μου δώσατε πίσω την ποιότητα της ζωής μου.”

Ετικέτες