Ταξινομήσεις: Αναλυτικοί πίνακες

Διαρκής είναι η ανάκαμψη της ελληνικής αγοράς δικύκλων
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/12/2019

Θετικά και μόνο θετικά μηνύματα εκπέμπουν οι ταξινομήσεις το 2019 έως τον Νοέμβριο, συνδυάζοντας την ποσοτική αύξηση με την ποιοτική αναβάθμιση. Το πιο ενθαρρυντικό στοιχείο όμως θα πρέπει να θεωρηθεί η απουσία κάποιας απότομης ή ανεξήγητης αλλαγής.

Τόσο η συνολική αύξηση των ταξινομήσεων, όσο και η εντυπωσιακή επανεμφάνιση των παπιών, θα πρέπει να θεωρηθούν απόλυτα φυσιολογικές εξελίξεις. Τα παπιά είχαν και θα συνεχίζουν να έχουν γερές ρίζες στην Ελλάδα, καθώς η απλότητα της κατασκευής εξασφαλίσει χαμηλό κόστος χρήσης και συντήρησης και οι τιμές τους παραμένουν πιο προσιτές σε σχέση με τα μικρά scooter. Δέχτηκαν ένα μεγάλο πλήγμα με την εφαρμογή των προδιαγραφών Euro 4 και την απροθυμία των εργοστασίων να προσφέρουν στις ελληνικές αντιπροσωπείες άμεσα μια γκάμα μοντέλων για να κρατήσουν τη θέση τους στην αγορά. Με το ιδιότυπο καθεστώς των ομαδικών προταξινομήσεων, οι ελληνικές αντιπροσωπείες κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανά τα παπιά (αλλοιώνοντας όμως τα στοιχεία που ερχόντουσαν στα χέρια μας) μέχρι τη στιγμή που “έφτιαξαν” euro 4 παπιά. Από πέρσι σχεδόν όλοι οι αντιπρόσωποι έχουν τουλάχιστον ένα φτηνό και ένα premium παπί στη γκάμα τους και αυτό βοήθησε τα παπιά να αποκτήσουν μερίδιο αγοράς 22,9%. Βέβαια τα scooter εξακολουθούν να έχουν τη μερίδα του λέοντος με σχεδόν 60% της αγοράς (59,8% για την ακρίβεια) σημειώνοντας 22.093  ταξινομήσεις, έναντι 8.478 των παπιών. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που άλλαξε φέτος αφορά τις ταξινομήσεις των ATV. Θυμίζουμε πως η προηγούμενη κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας την ανικανότητα της τροχαίας να αστυνομεύσει τα νησιά και τις τουριστικές περιοχές, είχε φτιάξει έναν νόμο-έκτρωμα, που απαγόρευε την κυκλοφορία τους στους δρόμους! Η σύγκρουση των συντεχνιακών συμφερόντων μεταξύ εταιρειών ενοικίασης αυτοκινήτων και ενοικίασης ATV οδηγήθηκε τελικά σε προσωρινή ανακωχή και έτσι φέτος τα ATV σημείωσαν μια μικρή αύξηση 3% έως τώρα.

Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες κυβισμού, που καθορίζουν ουσιαστικά και τον τζίρο των λιανικών πωλήσεων, υπάρχει αύξηση 5,1% στα φτηνά δίκυκλα των 50-125 κυβικών, 18,1% και 31,2% στους μικρομεσαίους κυβισμούς με δίκυκλα λιανικής τιμής 3.500€-6.000€. Στα άνω των 500 κυβικών δίκυκλα έχουν αύξηση 8% για την κατηγορία 500-750 κυβικών και 2,4% για τις μεγάλες μοτοσυκλέτες. Απομένει ο τελευταίος μήνας της χρονιάς, για να δούμε πόσο κοντά θα φτάσουμε στο στόχο των 40.000 μονάδων. Κάποιες φορές ο Δεκέμβρης επιφυλάσσει εκπλήξεις (θετικές ή αρνητικές) λόγω της διαθεσιμότητας κάποιων μοντέλων που μπορεί να παρουσιάζουν έλλειψη ή να είχαν έλλειψη τους προηγούμενους μήνες και να παραδίδονται στους πελάτες στο τέλος του έτους (είναι και τα τέλη κυκλοφορίας που παίζουν ρόλο στους μεγάλους κυβισμούς). Εκτός απροόπτου, περιμένουμε να δούμε 1.200-1.500 ταξινομήσεις ακόμα και να κλείσει η χρονιά κοντά στις 39.000 μονάδες. Επίσης να προσθέσουμε εδώ πως έχουν πουληθεί αρκετά ηλεκτρικά δίκυκλα, όμως μόλις έξι από αυτά έβγαλαν πινακίδα κυκλοφορίας και είναι… ασφαλισμένα!

Για άλλη μια χρονιά, το Yamaha Tracer 900 με 415 μονάδες έως τώρα είναι το best seller στις μοτοσυκλέτες. Μοναδική απειλή για το Yamaha είναι το Daytona (Zontes) T310 με 348 μονάδες, που έχει τη δυναμική να ταξινομήσει πάνω από 50 μονάδες τον τελευταίο μήνα. Το Honda CB500X με 331 μονάδες συνεχίζει να έχει ισχυρή παρουσία στη μεσαία κατηγορία κυβισμού.  Το “μικρό” V-Strom 650 επανακάμπτει με 283 μονάδες και ελάχιστα πιο πίσω είναι το γιγαντιαίο BMW R1250GS με 238 (απλά και Adventure συνολικά).

 

 

Top 10 εταιρείες δικύκλων άνω των 50cc Ιαν-Νοέμβριος 2019 vs 2018
Εταιρεία              2019       2018       +/-%
1.SYM                   8.382     6.964     +20,3%
2.Honda               6.014     5.410     +11,2%
3. Piaggio            5.681     5.367     5,8%
4. Yamaha           4.472     3.297     +27,9%
5. Daytona          4.358     3.880     +12,3%
6. Kymco              2.280     1.807     +26,2%
7. Vespa               726         635         +14,3%
8. BMW                705         628         +12,3%
9.Keeway            672         457         +47%
10.Suzuki             520         422         +23,2%

 

 

Ταξινομήσεις δικύκλων άνω των 50cc Ιάν-Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία
Κατηγορία          2019       2018       +/-%
Scooter                                22.093   19.717   +12,1%
Παπιά                  8.478     5.871     +44,4%
Μοτοσυκλέτες  5.165     4.257     +21,3%
ATV                        1.102     801         +37,6%

 

Ταξινομήσεις δικύκλων άνω των 50cc Ιαν.-Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία κυβισμού
Κυβισμός             2019       2018       +/-%
50-125cc               14.678   13.969   +5,1%
125-250cc            7.546     6.391     +18,1%
250-500cc            11.364   8.659     +31,2%
500-750cc            1.455     1.347     +8%
+750cc  1.777     1.734     +2,4%

 

Μερίδιο αγοράς δικύκλων άνω των 50cc Ιαν. –Νοέμβριος 2019 vs 2018 ανά κατηγορία
Κατηγορία          2019 (2018)        
Scooter                60% (64,7%)
Παπιά                  22,9% (18,2%)
Μοτοσυκλέτες                  14% (14,2%)
ATV                        3% (2,5%)

 


 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.