Ταξινομήσεις Απριλίου 2019

Αύξηση +19,2% οι μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/5/2019

Ο Απρίλης ήταν ένας πολύ δυνατός μήνας για την ελληνική αγορά δικύκλων, τόσο σε ποσοτικά, όσο και σε ποιοτικά χαρακτηριστικά. Συμπληρώνοντας το πρώτο πεντάμηνο, οι ταξινομήσεις έφτασαν τις 9.138 μονάδες, όπου σε σύγκριση με τις 8.140 μονάδες της αντίστοιχης περσινής περιόδου, έχουμε μια συνολική αύξηση +12,2% σε σχέση με το 2018. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε, πως και το 2018 είχαμε αύξηση +22,7% σε σχέση με το 2016. Με άλλα λόγια, η ελληνική αγορά δικύκλων  μεγάλωσε +35%  τα τελευταία δύο χρόνια. Επίσης όσοι γκρινιάζουν σχετικά με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ελληνικής αγοράς και της κυριαρχίας των μικρού κυβισμού παπιών και scooter, η αλήθεια είναι πως φέτος έχουμε αύξηση +19,2% στις μοτοσυκλέτες άνω των 750 κυβικών και +6,6% στις μεσαίες μοτοσυκλέτες μεταξύ 500 και 750 κυβικά.

Θετικά είναι και τα μηνύματα από την αγορά των ATV, που δέχτηκαν βρώμικο πολιτικό πόλεμο πέρσι. Το 2019 οι ταξινομήσεις τους έχουν φτάσει τις 226 μονάδες, έναντι μόλις 93 μονάδων πέρσι τέτοια εποχή.

Συνολικά η κατηγορία των μοτοσυκλετών ανεξαρτήτως κυβισμού είναι μέχρι τώρα στο +7,7%. Σε επίπεδο εταιρειών, το Top 10 παραμένει αμετάβλητο, με τη SYM (1961 μονάδες) στην κορυφή και τις Honda (1674 μονάδες) και Piaggio (1209 μονάδες) να ακολουθούν στη δεύτερη και τρίτη θέση. Στη λίστα με τα Best Seller, πρώτο scooter φιγουράρει το SYM Symphony ST 200 με 480 μονάδες. Στα παπιά πρώτο είναι το Daytona DY 125 RS και στις μοτοσυκλέτες το Yamaha Tracer 900 (71) και Tracer 900 GT με συνολικά 137 μονάδες.

 

Top 10 Εταιρειών

 

SYM 1961 (+17,5%)

HONDA 1674 (+2,6%)

PIAGGIO 1209 (-12,5%)

DAYTONA 1189 (+25,5%)

YAMAHA 1141 (+61,4%)

KYMCO 464 (+28,5%)

BMW 232 (+2,1%)

SUZUKI 127 (+26,5%)

VESPA 147 (+5,7%)

KTM 98 (-15,3%)

 

Κατηγορίες

 

SCOOTER 5196 (+0,5%)

ΠΑΠΙΑ 2196 (+54,4%)

ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ 1469 (+7,7%)

ATV 226 (+141,9%)

 

 

Ο πρόεδρος της ΑΕΚ, Μάριος Ηλιόπουλος, προανήγγειλε πίστα στην Πάτρα – 30 χρόνια υποσχέσεις [Video]

Για μια φορά ακόμη εξαγγέλλεται μια πίστα διεθνών προδιαγραφών στη χώρα μας, αυτή τη φορά πάντως όχι από πολιτικό πρόσωπο
xalandritsa
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/6/2026

Ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ και ιδιοκτήτης της Seajets, Μάριος Ηλιόπουλος, πυροδότησε μια εκρηκτική είδηση σε εκδήλωση στην Πάτρα. Μιλώντας ενώπιον του κοινού από το βήμα ο εφοπλιστής ανακοίνωσε πως έβαλε την υπογραφή του στη θεμελίωση ενός νέου αυτοκινητοδρομίου στην πόλη της Πελοποννήσου.

«Θα αναφερθώ σε ένα μεγάλο γεγονός αγάπης, ένα γεγονός που θα κάνει σεισμό. Η έκπληξη της βραδιάς. Αυτό που αναγεννήθηκε από τη μεγάλη μου αγάπη, τον αθλητισμό και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Έβαλα προ ολίγων ημερών την υπογραφή μου για τον πρώτο λίθο πραγματοποίησης, για την κατασκευή του καλύτερου, διεθνών προδιαγραφών, αυτοκινητοδρομίου εδώ στην Πάτρα.»

Ο κ. Ηλιόπουλος είχε ξεκινήσει από πέρυσι να εκδηλώνει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για την αναβίωση της πίστας στη Χαλανδρίτσα, καθώς είχε εκφράσει προφορικά την πρόθεσή του να αποκτήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της εταιρείας Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.. Η συνέχεια σε αυτή τη διαδικασία ήρθε τώρα, καθώς εταιρεία συμφερόντων του κατέθεσε δεσμευτική πρόταση προς τους μετόχους της εν λόγω εταιρείας για εξαγορά του 85% των μετοχών της.

Με αντίτιμο της τάξης των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου, ο κ. Ηλιόπουλος φέρεται να έχει θέσει δύο προϋποθέσεις. Πρώτον, η συμφωνία δεν θα προχωρήσει αν δεν αφορά το 85% των μετοχών και, δεύτερον, η συναλλαγή να έχει ολοκληρωθεί το αργότερο ως την 31η Ιουλίου 2026. Παράλληλα, η εταιρεία του θα αναλάβει και όποιες άλλες υφιστάμενες οικονομικές υποχρεώσεις υπάρχουν σε εκκρεμότητα προς τρίτους.

Η κατασκευή πίστας στη Χαλανδρίτσα συνιστά μιαν ιστορία που κρατά από το μακρινό 1995, όταν και συστάθηκε ως εταιρεία η “Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών Α.Ε.”, με στόχο την κατασκευή του στη θέση Ρέντες του Δημοτικού Διαμερίσματος Χαλανδρίτσας, περίπου 20 χιλιόμετρα έξω από την Πάτρα.

Διαβάστε σχετικά: Το αμαρτωλό ιστορικό της πίστας στην Χαλανδρίτσα

Το αποκορύφωμα στην πορεία της μη-κατασκευής της πίστας ήταν πιθανότατα το 2011, όταν τα ελληνικά ΜΜΕ πλημμύρισαν από μεγαλόσχημες δηλώσεις για έγκριση των προδιαγραφών της πίστας από τη FIA για αγώνα F1, ωστόσο ουσιαστικά το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ και μάλιστα έχει κοστίσει πολλά χρήματα στους Έλληνες φορολογούμενους για να μην γίνει απολύτως τίποτα στην πορεία αυτών των 31 ετών.

Ακόμη χειρότερα, η Αυτοκινητοδρόμιο Πατρών ΑΕ φέρεται να βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, καθώς η έκταση 1.145 στρεμμάτων που έχει αγοράσει από το 1998 για την κατασκευή της πίστας απειλείται ήδη από το 2013 από μεγάλες ληξιπρόθεσμες οφειλές που επιβαρύνονται με τόκους υπερημερίας σε όλο αυτό το διάστημα.

Η πρόταση του κ. Ηλιόπουλου φαντάζει αυτή τη στιγμή ως μοναδική διέξοδος για μια εταιρεία που έχει παγιδευτεί ανάμεσα στις μεγάλες της φιλοδοξίες και έναν κρατικό μηχανισμό που φαίνεται να έχει μόνο μια λειτουργική ταχύτητα, την όπισθεν. Τριάντα χρόνια αναζητείται επενδυτής, αλλά ως τώρα ουδεμία πρόταση δεν έχει καρποφορήσει.

Μπορεί λοιπόν η πρόθεση του κ. Ηλιόπουλου να είναι η καλύτερη του κόσμου, μα η μάχη με το τέρας του πολιτικού κράτους είναι εκ φύσεως άνιση, γι’ αυτό κρατάμε μικρό καλάθι.

Είναι προφανές πως στηρίζουμε κάθε πρόταση για ανάπτυξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού στην Ελλάδα της μιάμισης πίστας και ευχόμαστε για την καλύτερη έκβαση, καθώς αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα επί του θέματος και κυρίως ποιες είναι οι προθέσεις του κ. Ηλιόπουλου.

Μιλάμε για μια χλιδάτη πίστα προδιαγραφών F1 και MotoGP ή για κάτι άλλο; Διότι η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από μια νέα πανάκριβη Sepang ή μια Istanbul Park - η τουρκική πίστα που επανειλημμένα τσίγκλησε τα ρεφλέξ των Ελλήνων πολιτικών για μεγαλόσχημες εξαγγελίες που κατ’ επανάληψη αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου και ατελέσφορες.

Αυτό που χρειάζεται ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στη χώρα μας είναι μερικές ακόμη Σέρρες.

Και σίγουρα δεν χρειάζεται άλλη μια θεμελίωση έργου που σε λίγα χρόνια θα την ψάχνουμε και δεν θα τη βρίσκουμε θαμμένη στα ξερόχορτα, όπως αυτή στον Ορχομενό που έγινε με φιέστες και παράτες επί της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη (πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού) το 1993, ή άλλη μια χαμένη ευκαιρία όπως το Αιγίνιο, που επίσης έχει αφεθεί ξεχασμένο στη Φύση.