Ταξινομήσεις Ιουλίου 2021: Αύξηση πραγματικών πωλήσεων στο +35,8%

Σχεδόν 8.000 περισσότερα δίκυκλα από πέρσι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/8/2021

Η εντυπωσιακή πορεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων φέτος, συνεχίστηκε και τον μήνα Ιούλιο, φτάνοντας από την αρχή του έτους τις 28.375 ταξινομήσεις έναντι των 20.892 ταξινομήσεων που είχαμε τους πρώτους επτά μήνες το 2020. Αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρο πως το μόνο εμπόδιο που μπορεί να συναντήσει η ελληνική αγορά σχετίζεται με τη διαθεσιμότητα των δημοφιλών μοντέλων, καθώς οι παραδόσεις των εργοστασίων δεν έχουν ομαλοποιηθεί πλήρως μετά το παρατεταμένο παγκόσμιο lockdown και την αναστάτωση που αυτό έχει προκαλέσει στην αλυσίδα της βιομηχανικής παραγωγής σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Επί την ευκαιρία να αναφέρουμε για άλλη μια φορά πως φέτος είναι από τις ελάχιστες φορές που οι αριθμοί των ταξινομήσεων αντιστοιχούν σε πραγματικές πωλήσεις και δεν περιέχουν μεγάλο αριθμό προταξινομήσεων (δηλαδή δίκυκλων που έχουν βγάλει πινακίδα κυκλοφορίας αλλά παραμένουν απούλητα στις εκθέσεις) όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια λόγω των αλλαγών στις προδιαγραφές της Ε.Ε. και την λήξη των εγκρίσεων τύπου. Επίσης θα ξεκαθαρίσουμε πως οι εταιρικές πωλήσεις των αυτοκινήτων, δεν έχουν καμία σχέση με τις πωλήσεις που κάνουν οι αντιπροσωπείες δίκυκλων προς εταιρείες courier για παράδειγμα.

Οι περισσότερες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων έχουν δικές τους εταιρείες ενοικιάσεων/leasing/πώλησης μεταχειρισμένων, δηλαδή πουλάνε μεγάλο όγκο οχημάτων στον… εαυτό τους! Αντιθέτως οι πωλήσεις δίκυκλων σε εταιρείες courier ή ενοικιάσεων είναι μια κλασσική αγοροπωλησία ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εταιρείες και αυτό έχει μεγάλη διαφορά, τόσο σε ότι αφορά τον οικονομικό τομέα, όσο και στα κριτήρια επιλογής.

Το ξεκαθαρίζουμε αυτό, διότι πολλές φορές διαβάζουμε σχόλια πάνω σε αυτό το θέμα που αφήνουν να εννοηθεί πως η αλματώδη αύξηση των ταξινομήσεων των δίκυκλων μέσα στην κορύφωση της πανδημίας δεν συνδέεται με την αντίστοιχη αύξηση του μεγέθους της ελληνικής αγοράς και πως είναι πλασματική.

Πίσω στους αριθμούς και στα στοιχεία που λάβαμε από τον ΣΕΜΕ, η Piaggio με το Beverly 300 και τις συνολικά 1.854 ταξινομήσεις του, βρίσκεται πάνω-πάνω στην λίστα του Top 10 και ακολουθεί το Yamaha Crypron-S με 1.230 ταξινομήσεις και  τρίτο είναι το Daytona DY125RS με 1.181 ταξινομήσεις.

Στις μοτοσυκλέτες η Honda με το CB500X και τις 271 ταξινομήσεις του κρατά την πρώτη θέση, ενώ πίσω του με μικρή διαφορά έχουν τις δύο εκδόσεις του δημοφιλούς BMW R1250GS (220) και φυσικά του Yamaha Tracer 9, αν και στους πίνακες που λάβαμε η Yamaha εμφανίζει με διάφορες ονομασίες τα μοντέλα της σειράς των ΜΤ-09 και δεν είναι ξεκάθαρο ποια από αυτά είναι Tracer 9 ή το προηγούμενο Tracer 900 ή το γυμνό MT-09.

 

 

TOP 10 μοντέλα

 

  1. Piaggio Beverly 300 1.854
  2. Yamaha Crypton-S 1.230
  3. Daytona DY125RS 1.181
  4. SYM Symphony ST200 1.067
  5. SYM VF125 654
  6. Honda SH 150i 629
  7. Daytona Cargo 125 574
  8. Piaggio Libery 125 533
  9. SYM VF 185 486
  10. Honda Astrea Grand REVO 476        

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.