Ταξινομήσεις Ιουλίου 2021: Αύξηση πραγματικών πωλήσεων στο +35,8%

Σχεδόν 8.000 περισσότερα δίκυκλα από πέρσι
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/8/2021

Η εντυπωσιακή πορεία της ελληνικής αγοράς δικύκλων φέτος, συνεχίστηκε και τον μήνα Ιούλιο, φτάνοντας από την αρχή του έτους τις 28.375 ταξινομήσεις έναντι των 20.892 ταξινομήσεων που είχαμε τους πρώτους επτά μήνες το 2020. Αυτή τη στιγμή είναι ξεκάθαρο πως το μόνο εμπόδιο που μπορεί να συναντήσει η ελληνική αγορά σχετίζεται με τη διαθεσιμότητα των δημοφιλών μοντέλων, καθώς οι παραδόσεις των εργοστασίων δεν έχουν ομαλοποιηθεί πλήρως μετά το παρατεταμένο παγκόσμιο lockdown και την αναστάτωση που αυτό έχει προκαλέσει στην αλυσίδα της βιομηχανικής παραγωγής σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Επί την ευκαιρία να αναφέρουμε για άλλη μια φορά πως φέτος είναι από τις ελάχιστες φορές που οι αριθμοί των ταξινομήσεων αντιστοιχούν σε πραγματικές πωλήσεις και δεν περιέχουν μεγάλο αριθμό προταξινομήσεων (δηλαδή δίκυκλων που έχουν βγάλει πινακίδα κυκλοφορίας αλλά παραμένουν απούλητα στις εκθέσεις) όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια λόγω των αλλαγών στις προδιαγραφές της Ε.Ε. και την λήξη των εγκρίσεων τύπου. Επίσης θα ξεκαθαρίσουμε πως οι εταιρικές πωλήσεις των αυτοκινήτων, δεν έχουν καμία σχέση με τις πωλήσεις που κάνουν οι αντιπροσωπείες δίκυκλων προς εταιρείες courier για παράδειγμα.

Οι περισσότερες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων έχουν δικές τους εταιρείες ενοικιάσεων/leasing/πώλησης μεταχειρισμένων, δηλαδή πουλάνε μεγάλο όγκο οχημάτων στον… εαυτό τους! Αντιθέτως οι πωλήσεις δίκυκλων σε εταιρείες courier ή ενοικιάσεων είναι μια κλασσική αγοροπωλησία ανάμεσα σε δύο διαφορετικές εταιρείες και αυτό έχει μεγάλη διαφορά, τόσο σε ότι αφορά τον οικονομικό τομέα, όσο και στα κριτήρια επιλογής.

Το ξεκαθαρίζουμε αυτό, διότι πολλές φορές διαβάζουμε σχόλια πάνω σε αυτό το θέμα που αφήνουν να εννοηθεί πως η αλματώδη αύξηση των ταξινομήσεων των δίκυκλων μέσα στην κορύφωση της πανδημίας δεν συνδέεται με την αντίστοιχη αύξηση του μεγέθους της ελληνικής αγοράς και πως είναι πλασματική.

Πίσω στους αριθμούς και στα στοιχεία που λάβαμε από τον ΣΕΜΕ, η Piaggio με το Beverly 300 και τις συνολικά 1.854 ταξινομήσεις του, βρίσκεται πάνω-πάνω στην λίστα του Top 10 και ακολουθεί το Yamaha Crypron-S με 1.230 ταξινομήσεις και  τρίτο είναι το Daytona DY125RS με 1.181 ταξινομήσεις.

Στις μοτοσυκλέτες η Honda με το CB500X και τις 271 ταξινομήσεις του κρατά την πρώτη θέση, ενώ πίσω του με μικρή διαφορά έχουν τις δύο εκδόσεις του δημοφιλούς BMW R1250GS (220) και φυσικά του Yamaha Tracer 9, αν και στους πίνακες που λάβαμε η Yamaha εμφανίζει με διάφορες ονομασίες τα μοντέλα της σειράς των ΜΤ-09 και δεν είναι ξεκάθαρο ποια από αυτά είναι Tracer 9 ή το προηγούμενο Tracer 900 ή το γυμνό MT-09.

 

 

TOP 10 μοντέλα

 

  1. Piaggio Beverly 300 1.854
  2. Yamaha Crypton-S 1.230
  3. Daytona DY125RS 1.181
  4. SYM Symphony ST200 1.067
  5. SYM VF125 654
  6. Honda SH 150i 629
  7. Daytona Cargo 125 574
  8. Piaggio Libery 125 533
  9. SYM VF 185 486
  10. Honda Astrea Grand REVO 476        

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.