Τεχνική παρουσίαση Forma στο "Moto Market"

Διαστημική τεχνολογία στα… πόδια σας!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

8/3/2019

Η Forma είναι μια σχετικά "νεαρή" εταιρεία, καθώς ιδρύθηκε to 1999, αλλά αυτά που έχει καταφέρει μέσα στα 19 χρόνια λειτουργίας της είναι αναλογικά πολύ περισσότερα σε σχέση με τον ανταγωνισμό της. Μια επίσκεψη στο site της εταιρείας θα σας πείσει για του λόγου το αληθές, καθώς η πρώτη φωτογραφία που θα σας καλωσορίσει είναι αυτή του Danilo Petrucci, την ώρα που έχει κάνει το Desmosedici ένα με το βιράζ, με το λογότυπο της εταιρείας να φιγουράρει στις μπότες του. Στο κορυφαίο και πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα του κόσμου, οι αναβάτες δεν εμπιστεύονται τυχαία την κατασκευή του εξοπλισμού τους και το ότι η Forma κατάφερε να μπει στον χώρο –και όχι μόνο καθώς χορηγεί τα μεγαλύτερα ονόματα στο παγκόσμιο Enduro (όπως ο Steve Holcombe και ο Salvini), MX, Trial, αλλά και αναβάτες από τις μικρότερες κατηγορίες των GP- αποτελεί έναν πραγματικό άθλο.


Αυτό φυσικά μόνο τυχαίο γεγονός δεν είναι, καθώς τα προϊόντα της Forma έχουν μια διαρκώς αυξανόμενη απήχηση σε όλο τον κόσμο, με παρουσία σε 70 χώρες, ένα γεγονός με το οποίο ξεκίνησε την ομιλία του ο Mauro Piva, Διευθυντής Πωλήσεων της SDE Motorsports (της εταιρείας που ανήκει η Forma), κατά την διάρκεια του τεχνικού σεμιναρίου και της παρουσίασης που διοργανώθηκε στις εγκαταστάσεις της Moto Market (επίσημου αντιπροσώπου στην Ελλάδα) στην Αθήνα. Όπως μας εξήγησε, λοιπόν, ο κύριος Piva, όλες οι μπότες και τα παπούτσια της Forma σχεδιάζονται στην Ιταλία και κατασκευάζονται στην Ε.Ε. (στο εργοστάσιο στη Ρουμανία) και μόνο δύο προϊόντα της (δύο μοντέλα παπουτσιών) από την γκάμα της άρχισαν να κατασκευάζονται σε εργοστάσια στην Ασία. Αυτός ο συγκεντρωτικός έλεγχος, τόσο του σχεδιασμού όσο και των πρώτων υλών –αφού πρώτα αποστέλλονται στην Ιταλία, ελέγχονται και κατόπιν στέλνονται στο εργοστάσιο- αλλά και του τελικού αποτελέσματος, εγγυώνται την υψηλή ποιότητα των Forma. Προς επίρρωση αυτού, υπάρχουν και τα νούμερα των πωλήσεων που τα τελευταία χρόνια καταγράφουν μια υπερδιπλάσια αύξηση, αντανακλώντας και την αποδοχή από το μοτοσυκλετιστικό κοινό.


Κι αν αυτό που λένε τα νούμερα είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κάποιος, για όλους εμάς που παρευρεθήκαμε στο σεμινάριο έγινε απόλυτα κατανοητό, ότι οι άνθρωποι της εταιρείας δίνουν τεράστιο βάρος στην λεπτομέρεια. Αποκωδικοποιώντας, για παράδειγμα, τα νούμερα και τη σημασία των πιστοποιήσεων που έχουν τα προϊόντα της Forma μέσα από τα λεγόμενα του κ. Piva, καταλαβαίνεις με σαφήνεια ότι τίποτε δεν έχει αφεθεί χωρίς μελέτη. Με στόχο πάντα την απόκτηση της υψηλότερης πιστοποίησης, το εργοστάσιο προσαρμόζει ανάλογα τις τεχνικές παραγωγής, προκειμένου να πληροί τα υψηλότερα στάνταρ σε κάθε κατηγορία. Σε κάθε επίπεδο πιστοποίησης (αντοχή στην τριβή, αντοχή στην διάτρηση και αντοχή στην σύνθλιψη, οι μπότες και τα παπούτσια της Forma κατέχουν την υψηλότερη βαθμολογία.
Όλα αυτά όμως, είναι αποτέλεσμα της ποιότητας, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της επιλογής των κορυφαίων υλικών. Η Forma χρησιμοποιεί τρία είδη: Το full grain leather (το άνω στρώμα από δέρμα αγελάδας), το microfiber και το συνθετικό υλικό. Η πλειοψηφία των προϊόντων της κατασκευάζεται από δέρμα που διαθέτει τα χαρακτηριστικά της αδιαβροχοποίησης, της διαπνοής και της ανθεκτικότητας. Μάλιστα, όπως μας είπε ο άνθρωπος της εταιρείας, δεν υπάρχει κανένα άλλο υλικό που να διαθέτει την αντοχή της συγκεκριμένης ποιότητας του δέρματος. Το microfiber έχει πολλά από τα χαρακτηριστικά του δέρματος και κοστίζει σχεδόν το ίδιο ακριβά, αλλά δεν διαθέτει την αντίστοιχη αντοχή, ενώ το συνθετικό προορίζεται για φθηνότερες επιλογές όπου και οι απαιτήσεις της χρήσεις δεν είναι τόσο υψηλές.


Σε ανάλογο μήκος κύματος υψηλής ποιότητας, κινείται και η τεχνολογία για την κατασκευή της σόλας κάθε μπότα ή παπουτσιού, με την εταιρεία να χρησιμοποιεί αποκλειστικά και μόνο βουλκανισμένο καουτσούκ. Το όφελος έχει να κάνει με την πρόσφυση ακόμη και στα πιο γλιστερά τερέν –όπως π.χ. πάνω από λάδια στο δρόμο ή σε βρεγμένη άσφαλτο. Στο εσωτερικό της σόλας, η Forma χρησιμοποιεί την τεχνολογία APS (Air Pump System) που είναι κάτι αντίστοιχο με την τεχνολογία της αερόσολας στα running παπούτσια, η οποία εγγυάται την απορρόφηση των κραδασμών και –χάρη στο μεταλλικό έλασμα που είναι ενσωματωμένο μέσα σ' αυτό- την προστασία του πέλματος και την σωστή ελαστικότητα.
Για την εσωτερική εφαρμογή των προϊόντων της, η Forma διαθέτει 13 (!) διαφορετικά καλούπια, τα οποία όπως μας εξήγησε ο Mauro Piva, έχουν να κάνουν τόσο με τις διαφορετικές απαιτήσεις όσο και με το δημογραφικό χαρακτηριστικό του κοινού που απευθύνονται. Για παράδειγμα, μια μπότα για αγωνιστική χρήση έχει πιο στενό καλούπι από μια μπότα με ίδιο νούμερο που προορίζεται για touring χρήση. Αντίστοιχα, μπότες που απευθύνονται στο κοινό των τουριστικών mega on-off, όπου ο καταγεγραμμένος μέσος όρος ηλικίας είναι κοντά στα 50, έχει διαφορετικό καλούπι από τις μπότες για street χρήση που απευθύνονται σε πιο νεαρές ηλικίες, διότι έχει παρατηρηθεί ότι όσο αυξάνεται η ηλικία τόσο στο σχήμα του πέλματος γίνεται πιο επίπεδο!


Το πιο εντυπωσιακό όμως, είναι η τεχνολογία αδιαβροχοποίησης που χρησιμοποιεί το ιταλικό εργοστάσιο. Το λεγόμενο booty system είναι η μέθοδος κατά την οποία η αδιάβροχη μεμβράνη ράβεται στην εσωτερική πλευρά της μπότας, με τα σημεία των ενώσεων να είναι θερμοκολλημένα ούτως ώστε να επιτυγχάνεται η καλύτερη δυνατή αδιαβροχοποίηση. Κάθε μεμβράνη περνάει την ειδική δοκιμασία με αέρα και νερό προκειμένου να πιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητά της και στη συνέχεια προωθείται για την γραμμή παραγωγής. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, αλλά στην Forma διαπίστωσαν ότι για εξαιρετικά ακραίες συνθήκες δεν αρκεί. Αυτό συμβαίνει για υπάρχει περίπτωση στο εξαιρετικά λεπτό στρώμα που δημιουργείται μεταξύ μεμβράνης και εσωτερικής επιφάνειας, σε ακραίες όπως είπαμε συνθήκες, να εγκλωβιστεί μικρή ποσότητα νερού που μπορεί να περάσει μέσα από τις ραφές του δέρματος, η οποία με το πέρασμα του χρόνου να διαβρώσει τις κολλήσεις ή ακόμη και την εσωτερική επιφάνεια της μπότας. Η λύση δόθηκε πριν από τέσσερα χρόνια και προήλθε μετά από εξαντλητικές έρευνες και μελέτες. Πρόκειται για το σύστημα OutDry που ουσιαστικά ενσωματώνει την μεμβράνη με το εξωτερικό υλικό. Αν σας ακούγεται εύκολο και απλό διότι χρησιμοποιείται ευρέως στην κατασκευή των μπουφάν, θα πρέπει να λάβετε υπ' όψη σας ότι στην κατασκευή των υποδημάτων, όπου το εξωτερικό υλικό κουρμπάρεται και τεντώνεται, κάτι τέτοιο ήταν μέχρι πρότινος αδύνατον. Μια εταιρεία όμως, η Italian Brothers, κατάφερε και κατασκεύασε ένα μηχάνημα που κάνει αυτή την ενσωμάτωση (lamination όπως την ομομάζουν) μέσω της θερμότητας. Τι γίνεται όμως σε αυτή την περίπτωση με τις μεμβράνες που θα πρέπει να τεντωθούν και να πάρουν το σχήμα της μπότας χωρίς να σκιστούν; Η λύση αυτή τη φορά δόθηκε από Ασία μεριά και πιο συγκεκριμένα από μια ιαπωνική εταιρεία, την μοναδική στον κόσμο που φτιάχνει ελαστικές αδιάβροχες μεμβράνες.


Αυτός ο συνδυασμός τεχνολογιών αιχμής, έδωσε ένα σημαντικό πλεονέκτημα στα προϊόντα της Forma που μπορούν να υπερηφανεύονται για κορυφαία αποτελέσματα σε επίπεδο αδιαβροχοποίησης. Για να πάρετε μια εικόνα για το τι ακριβώς προσφέρει η τεχνολογία OutDry, αρκεί να πούμε ότι στις ειδικές συγκριτικές δοκιμές που έγιναν με τις μπότες βυθισμένες σε νερό μέσα σε ένα φυγοκεντρικό μηχάνημα που περιστρέφεται, οι μπότες με συμβατική τεχνολογία αδιαβροχοποίησης απορρόφησαν μέχρι και 600 γραμμάρια νερό, ενώ οι αντίστοιχες με OutDry αύξησαν το βάρος τους μόλις 30-35 γραμμάρια!
Η γκάμα της Forma προσφέρει ένα τεράστιο φάσμα επιλογών, με συνδυασμό υψηλών τεχνολογιών και μεγάλο εύρος χρήσης, αποτελώντας μια ουσιαστική επένδυση στο θέμα του εξοπλισμού του αναβάτη.

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha