Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν!

…όπως τα θέλει ο κόσμος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2019

Η Kawasaki ετοιμάζεται να βγάλει δυόμισι τετρακύλινδρο και πολύστροφο, όπως ακριβώς το θέλουν οι Έλληνες, και φυσικά θα το κάνει για την Ασιατική αγορά που αλλάζει μορφή και μπορεί πλέον να υποστηρίξει μοντέλα με μεγαλύτερο κόστος! Διαφορετικά δεν θα υπήρχε περίπτωση να δούμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Η Ινδονησία όμως, μία από τις μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει από τα παπιά, μιας και έχει περάσει μία δεκαετία με υπερκυβισμένα και ακριβά παπιά, φτιαγμένα όχι για να επιτελούν το ρόλο του μεταφορικού μέσου, αλλά όλους τους υπόλοιπους που εκφράζει ο μοτοσυκλετισμός.

Πριν από τέσσερα χρόνια, πρώτο ανάμεσα στον κόσμο, το ΜΟΤΟ έβλεπε από κοντά στο Τόκυο τον δικύλινδρο «πύραυλο» της Honda, το CB250RR που πέρασε ενάμιση χρόνο ζωής ως πρωτότυπο, πριν καταχτήσει την Ασία ως μοντέλο παραγωγής. Θυμάστε τι λέγαμε τότε για το τούρμπο Suzuki και το μεσαίο υπετροφοδοτούμενο της Kawasaki που είχαν εκεί; Όταν μιλούσαμε με τα υψηλόβαθμα Ιαπωνικά στελέχη και έλεγαν πως ο ένας περιμένει να δει τι θα κάνει ο άλλος; Πάντα ήταν έτσι με τους Ιάπωνες. Ζουν στον Ιαπωνικό τους μικρόκοσμο και παρακολουθούν ο ένας τον άλλο, αγνοώντας τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ολοένα και λιγότερο τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να είναι μία τάση που έχει σβήσει. Η επιτυχία της Honda στην Ασία με το CBR, εξασφάλισε την προσοχή της Kawasaki που το σχέδιο το είχε έτοιμο, χρόνια τώρα. Η φήμη μόνο καινούρια δεν είναι. Όπως τόσες και τόσες άλλες. Πόσες φορές έχετε διαβάσει πως «έρχεται το νέο Hayabusa» όχι από εμάς, αλλά γενικότερα εκεί έξω. Όπως και το turbo της Suzuki… όπως και τόσα και τόσα άλλα. Παρεμπιπτόντως το Hayabusa θα έρθει αυτή την φορά, αλλά τώρα είμαστε στο δυόμισι, τετρακύλινδρο Kawasaki που επίσης το ακούμε για σχεδόν μία πενταετία. Αυτή την φορά όμως, η φήμη διασταυρώνεται από περισσότερες από μία ή δύο πλευρές και αναμένεται να εμφανιστεί το Tokyo Motor Show, στα τέλη Οκτωβρίου φέτος. Εκεί που τέσσερα χρόνια πριν, είδαμε το δικύλινδρο Honda… Το MOTO θα είναι και φέτος στο Τόκιο αναμένοντας να το δει από κοντά με την υπόσχεση μάλιστα πως θα είναι «Made in Japan» ο κινητήρας και το πλαίσιο και θα συναρμολογείται στην Ινδονησία. Ώστε να καταφέρει να περάσει από την νομοθεσία της χώρας, την μόνη αιτία για την προσέλκυση ορισμένων από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του κόσμου…

Με τα παραπάνω δεδομένα γίνεται πιο σαφές, πως το μικρό τετρακύλινδρο θα είναι προορισμένο στην σπορ οδήγηση και όχι στην εικόνα ή στην αίσθηση αυτή και μόνο. Πολύστροφη και φτιαγμένη με τα σημερινά δεδομένα, η μικρή supersport θα υπόσχεται αυξημένη και γραμμική απόδοση χωρίς υπερβολική κατανάλωση απέναντι στα οικονομικά μονοκύλινδρα και δικύλινδρα με τα οποία αναγκαστικά θα έρθει απέναντι, αν και θα τους χωρίζουν θέματα φιλοσοφίας και προσέγγισης.

Καλά και κακά νέα ταυτόχρονα, μιας και είναι δύσκολο να περιμένουμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Από πλευράς ρύπων και κατανάλωσης, ο σύγχρονος κινητήρας του δεν αναμένεται να έχει πρόβλημα προσαρμογής. Το πρόβλημα είναι πως δεν αναμένεται να έχει αγοραστικό ενδιαφέρον στην Ευρώπη, για να μπει το εργοστάσιο στην διαδικασία να το προσαρμόσει. Αυτό όμως είναι πολύ νωρίς να το προεξοφλήσει κανείς. Θέλουν και οι ίδιοι να μετρήσουν τις αντιδράσεις του κόσμου και σε περίπτωση που αυτές είναι πάνω από το αναμενόμενο να συζητήσουν μία τέτοια προοπτική. Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι οι ασιατικές αγορές και πιο συγκεκριμένα η Ινδονησία, εκεί που το μοντέλο και η κουλτούρα του μοτοσυκλετισμού αλλάζει ραγδαία, κάνοντας άλματα.

Με τα σημερινά 250άρια και 300άρια ή 400άρια πλέον, έχουμε αποδείξει πως κινείσαι πολύ γρήγορα και στην πίστα διασκεδάζεις και μαθαίνεις χωρίς να καταναλώνεις τα ελαστικά σαν χαπάκια. Ένας τετρακύλινδρος κινητήρας χαρίζει αυτό το στιλ της οδήγησης που θα είχες από μεγαλύτερες μοτοσυκλέτες, καθώς θα πρέπει να επαναπροσδιορίσεις τα όρια κρατώντας το γκάζι περισσότερο ανοικτό για να έχεις καλύτερη έξοδο από τις στροφές. Μαζί με τον ρυθμό, θα σε συντροφεύει και ένας γνήσιο αγωνιστικός ήχος, πράγμα εξίσου σημαντικό.

Μένει να δούμε με πιο «κόλπο» ακριβώς, θα καταφέρουμε να το έχουμε και στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας… Όπως επίσης και να επαληθευτεί η φήμη στο επόμενο Tokyo Motor Show…

 

Ετικέτες

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά