Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν!

…όπως τα θέλει ο κόσμος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2019

Η Kawasaki ετοιμάζεται να βγάλει δυόμισι τετρακύλινδρο και πολύστροφο, όπως ακριβώς το θέλουν οι Έλληνες, και φυσικά θα το κάνει για την Ασιατική αγορά που αλλάζει μορφή και μπορεί πλέον να υποστηρίξει μοντέλα με μεγαλύτερο κόστος! Διαφορετικά δεν θα υπήρχε περίπτωση να δούμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Η Ινδονησία όμως, μία από τις μεγαλύτερες αγορές παγκοσμίως έχει ήδη αρχίσει να ξεφεύγει από τα παπιά, μιας και έχει περάσει μία δεκαετία με υπερκυβισμένα και ακριβά παπιά, φτιαγμένα όχι για να επιτελούν το ρόλο του μεταφορικού μέσου, αλλά όλους τους υπόλοιπους που εκφράζει ο μοτοσυκλετισμός.

Πριν από τέσσερα χρόνια, πρώτο ανάμεσα στον κόσμο, το ΜΟΤΟ έβλεπε από κοντά στο Τόκυο τον δικύλινδρο «πύραυλο» της Honda, το CB250RR που πέρασε ενάμιση χρόνο ζωής ως πρωτότυπο, πριν καταχτήσει την Ασία ως μοντέλο παραγωγής. Θυμάστε τι λέγαμε τότε για το τούρμπο Suzuki και το μεσαίο υπετροφοδοτούμενο της Kawasaki που είχαν εκεί; Όταν μιλούσαμε με τα υψηλόβαθμα Ιαπωνικά στελέχη και έλεγαν πως ο ένας περιμένει να δει τι θα κάνει ο άλλος; Πάντα ήταν έτσι με τους Ιάπωνες. Ζουν στον Ιαπωνικό τους μικρόκοσμο και παρακολουθούν ο ένας τον άλλο, αγνοώντας τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ολοένα και λιγότερο τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να είναι μία τάση που έχει σβήσει. Η επιτυχία της Honda στην Ασία με το CBR, εξασφάλισε την προσοχή της Kawasaki που το σχέδιο το είχε έτοιμο, χρόνια τώρα. Η φήμη μόνο καινούρια δεν είναι. Όπως τόσες και τόσες άλλες. Πόσες φορές έχετε διαβάσει πως «έρχεται το νέο Hayabusa» όχι από εμάς, αλλά γενικότερα εκεί έξω. Όπως και το turbo της Suzuki… όπως και τόσα και τόσα άλλα. Παρεμπιπτόντως το Hayabusa θα έρθει αυτή την φορά, αλλά τώρα είμαστε στο δυόμισι, τετρακύλινδρο Kawasaki που επίσης το ακούμε για σχεδόν μία πενταετία. Αυτή την φορά όμως, η φήμη διασταυρώνεται από περισσότερες από μία ή δύο πλευρές και αναμένεται να εμφανιστεί το Tokyo Motor Show, στα τέλη Οκτωβρίου φέτος. Εκεί που τέσσερα χρόνια πριν, είδαμε το δικύλινδρο Honda… Το MOTO θα είναι και φέτος στο Τόκιο αναμένοντας να το δει από κοντά με την υπόσχεση μάλιστα πως θα είναι «Made in Japan» ο κινητήρας και το πλαίσιο και θα συναρμολογείται στην Ινδονησία. Ώστε να καταφέρει να περάσει από την νομοθεσία της χώρας, την μόνη αιτία για την προσέλκυση ορισμένων από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του κόσμου…

Με τα παραπάνω δεδομένα γίνεται πιο σαφές, πως το μικρό τετρακύλινδρο θα είναι προορισμένο στην σπορ οδήγηση και όχι στην εικόνα ή στην αίσθηση αυτή και μόνο. Πολύστροφη και φτιαγμένη με τα σημερινά δεδομένα, η μικρή supersport θα υπόσχεται αυξημένη και γραμμική απόδοση χωρίς υπερβολική κατανάλωση απέναντι στα οικονομικά μονοκύλινδρα και δικύλινδρα με τα οποία αναγκαστικά θα έρθει απέναντι, αν και θα τους χωρίζουν θέματα φιλοσοφίας και προσέγγισης.

Καλά και κακά νέα ταυτόχρονα, μιας και είναι δύσκολο να περιμένουμε κάτι τέτοιο στην Ευρώπη. Από πλευράς ρύπων και κατανάλωσης, ο σύγχρονος κινητήρας του δεν αναμένεται να έχει πρόβλημα προσαρμογής. Το πρόβλημα είναι πως δεν αναμένεται να έχει αγοραστικό ενδιαφέρον στην Ευρώπη, για να μπει το εργοστάσιο στην διαδικασία να το προσαρμόσει. Αυτό όμως είναι πολύ νωρίς να το προεξοφλήσει κανείς. Θέλουν και οι ίδιοι να μετρήσουν τις αντιδράσεις του κόσμου και σε περίπτωση που αυτές είναι πάνω από το αναμενόμενο να συζητήσουν μία τέτοια προοπτική. Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι οι ασιατικές αγορές και πιο συγκεκριμένα η Ινδονησία, εκεί που το μοντέλο και η κουλτούρα του μοτοσυκλετισμού αλλάζει ραγδαία, κάνοντας άλματα.

Με τα σημερινά 250άρια και 300άρια ή 400άρια πλέον, έχουμε αποδείξει πως κινείσαι πολύ γρήγορα και στην πίστα διασκεδάζεις και μαθαίνεις χωρίς να καταναλώνεις τα ελαστικά σαν χαπάκια. Ένας τετρακύλινδρος κινητήρας χαρίζει αυτό το στιλ της οδήγησης που θα είχες από μεγαλύτερες μοτοσυκλέτες, καθώς θα πρέπει να επαναπροσδιορίσεις τα όρια κρατώντας το γκάζι περισσότερο ανοικτό για να έχεις καλύτερη έξοδο από τις στροφές. Μαζί με τον ρυθμό, θα σε συντροφεύει και ένας γνήσιο αγωνιστικός ήχος, πράγμα εξίσου σημαντικό.

Μένει να δούμε με πιο «κόλπο» ακριβώς, θα καταφέρουμε να το έχουμε και στην ιδιαίτερη περίπτωση της Ελλάδας… Όπως επίσης και να επαληθευτεί η φήμη στο επόμενο Tokyo Motor Show…

 

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.